Trening Zaćmionej Łapy

[Roziskrzona Noc]

Młody nie wydawał się zachwycony maltretowaniem szczegółów i Roziskrzona Gwiazda nie mogła powiedzieć by była tym faktem zdziwiona. Wręcz przeciwnie, całkowicie rozumiała niecierpliwość terminatora do robienia fajnych rzeczy, ale niestety miała wystarczająco wiele doświadczeń by wiedzieć jak kończą koty pozwalające by taki pośpiech nimi kierował.
– Chcesz czy nie, od takich szczegółów zależy czy to ty wrócisz ze zdobyczą do obozu, czy sam zostaniesz zjedzony. Odpowiednia pozycja nie tylko ułatwia podejście do piszczek, ale też schowanie przed wzrokiem drapieżników. Albo atak z zaskoczenia na takich. – wyjaśniła, bo nie gnębiła go dla chorej rozrywki przecież. Może jak będzie miał pełny obraz to łatwiej mu będzie przyjąć, że nie starczy zapamiętać po łebkach i jakoś to będzie. – Można powiedzieć, że magicznie. Ale nie wąsami, a pod łapami. Są na tyle blisko ziemi, że każdy krok jest dla nich wyczuwalny. Dotyczy to też płazów, gadów i... w sumie z reguły wszystkich piszczek, które nie są ptakami lub królikami i zającami. Skupiają się na drganiu podłoża, więc przenosi się ciężar na tylne łapy podczas podchodzenia do nich. Dzięki temu wydaje im się, że jest się o niemal całego kota dalej niż w rzeczywistości, wydaje im się, że mają o jeden sus więcej na reakcję.