Polana w Pierzastym Lasku

[Wędrujące Światła]

– Och, widzisz, nie byłabym tego taka pewna. – przepraszający grymas rozciągnął się na pysku orientala. Chociaż ten grymas miał nabrać sensu dopiero wraz z kolejnymi wyjaśnieniami. – Nie musisz się domyślać, już tamten tekst kosztował trochę kreatywności, szkoda byś zużyła je całe na jedną rozmowę, hm? Nazywam się Firletka. I już śpieszę z wyjaśnieniami, jeśli kwiaty nie są twoją specjalnością. To taki chwast. Więc niestety muszę rozczarować. – odetchnął lekko. No i niestety, jak widać, długo nie pociągnął sympatycznej atmosfery. Chociaż w jego głowie interakcja wciąż zapowiadała się zabawnie, słowa same popłynęły. Hm. Pozostawało się tylko skłonić na pożegnanie i ruszyć w dalszą drogę.

z.t :'(