Trening Niezapomnianej Łapy

[Deszczowa Pogoda]

Poczuwszy dotyk terminatorki, uśmiechnęła się doń delikatnie. Bardzo miło z jej strony, że tak się przejęła.

Ucieszył ją fakt, że Niezapomniana Łapa nie zdawała się być tak przerażona wycieczką, jak się tego spodziewała. Oczywiście, nie było mowy o jakimś dzikim entuzjazmie, ale nawet sama z siebie zaproponowała, żeby zostać tu na dłużej! Cudownie!

— Widzisz? Wiatr tańczy i śpiewa w źdźbłach trawy — powiedziała i odczekała jeszcze kilkanaście uderzeń serca, nim skierowała się z terminatorką z powrotem do obozu.

// możesz zacząć nowy dzień!!