Wydeptane Ścieżki

[Świtające Niebo]

- Ojej! A czemu?? - Świt czuła się w klanie fantastycznie. Kochała wszystkich, było jej wygodnie i swobodnie. Poza tym, nie musiała dzięki temu ani polować ani walczyć, pozostając w obozie z kociętami. Dla niej było idealnie. - Jak to jest być samotnikiem, dobrze?
Mimo wszystko, samotnictwo wydawało jej się być fascynujące. Pomijając potrzebę walki o przetrwanie, ilość napotkanych nowych kotów i przygody to było coś ciekawego i chętnie usłyszałaby od siostry wszystko, co się tylko dało.
- Chyba tak!! - pokiwała łebkiem. - Znaczy, Szczurek to kociak Kury. Ale mówi na mnie mama. Jego mama umarła i byliśmy ją pochować z Kurą. No i są w Klanie i ma siostrę Świerk, chociaż ona mnie nie uważa za mamę akurat. Ale jest przesłodka też!! - wyjaśniła, nie wspominając ani o Zwinnej ani o Pierwszej. Przede wszystkim dlatego, że zapomniała ich imion, a po drugie dlatego, że i tak nie było ich w Klanie.
- Powiem jej!! Jakbyś ty miała ceremonię to byś była na pewno bardzo super wspaniałą wojowniczką!