Nora

[Cyprysowa Łapa]

Cyprysowa Łapa postanowiła być surowa w swoich wyborach. Więc kiedy Okruszek głośno zastanawiał się co może dać jej w zamian, ona coraz bardziej marszczyła brewki. Tak jakby była coraz bardziej niezadowolona.
- No, cóż. A jeśli nie będzie dobrej pogody? Albo będzie tak dobra, że nie będzie już chmurek na niebie? Albo już nigdy w życiu się nie zobaczymy, bo tragicznie zostanę porwana przez dwunogów? Co wtedy? - dramatycznie położyła łapkę na swoim czole.
Wątpiła, że cokolwiek z tego miało się sprawdzić. Pewnie przy ich następnym spotkaniu będzie dużo ładnych chmur do dyspozycji Skruszonego Serca, jednak nie mogła mu ułatwić zadania i od razu zgadzać się na całkiem dobry pomysł, prawda? Zwłaszcza, że im dłużej się z nim znała tym bardziej lubiła go podpuszczać.
I też ciężko było się skupić na rozmowie, kiedy cały czas trącali się łapami nawzajem. I tym razem Cyprysia nie pozostawała dłużna, bo wykonała dokładnie ten sam manewr co jej przyjaciel. Przy tym także posłała mu szeroki uśmiech.
- Och, tak musimy żyć w pokoju. - zgodziła się. - Krzyczy ze strachu? Więc musimy jej pomóc! Myślę, że to nasza tajna misja, ty i ja musimy uratować Donośny Krzyk przed tym, czego się boi!