Trening Pierzastej Łapy!

[Łabędzia Szyja]

Przyjął tę drobną czułość z rozczuleniem i nadzieją, że jakoś to jeszcze będzie, jakoś to pójdzie. I powodzenie ich treningu to jedynie cząstka tego, co miał przez to na myśli.
— Pewnie, mały spacer dobrze nam zrobi. Gdybym za bardzo się wlókł, wytknij mi to bezlitośnie. Być może odrobinę zapuściłem się w ćwiczeniach — mruknął z rozbawieniem i delikatnym gestem głowy wskazał na wyjście z Obozu, do którego zaczął się kierować.
Rzeczywiście, ostatnio rzadziej i na krócej wychodził z Obozu, choć nie był to główny powód jego pogorszonej kondycji. Ten był dużo bardziej prozaiczny — starzał się, ot co. I z dziewięcioma życiami czy nie, od pewnych rzeczy nie było ucieczki. Jak od zużywania się ciała na przykład.
— Co ty na to, byśmy zaczęli od tego, co pamiętasz? — zarzucił luźno, gdy wyszli na Wilgotne Skałki i Łabędź ostrożnie prowadził ich w stronę Łęg. — A potem ja uzupełnię twoją wiedzę. O ile będzie co uzupełniać, rzecz jasna.