Wodopój

[Kałużowa Dolina]

Rzeczywiście była to ona, skoro nawet pamiętała imię swojego ojca, nie było już absolutnie żadnych wątpliwości. To oznaczało, że mogli od razu ruszać na granicę z Rzeką i… Nie wiedziała, czy na pewno chce wracać? Nie była to informacja, którą Kałuża jakkolwiek spodziewała się teraz usłyszeć. Oczywiście, że powinna trafić z powrotem do Rzeki, wszystkie inne opcje były zupełnie bez sensu.
- Twoja mama przez długi czas była uwięziona przez dwunogów. Twojemu dziadkowi udało się ją odnaleźć i teraz w końcu wróciła do klanu, o was, ciebie i twoje zaginione rodzeństwo też pytał na Osiedlu, ale jak pewnie widziałaś, na świecie jest naprawdę wiele różnych miejsc. Czasem nawet jeśli kogoś bardzo się szuka, to nie zawsze może się udać go znaleźć. Twój tata… zginął w walce jakiś czas temu, ale póki żył też bardzo chciał, żebyś się odnalazła. – To wszystko nie było takie proste. Nawet jeśli rodzice Gąski chcieli ją odnaleźć, to były sprawy, które skutecznie im to uniemożliwiały. A jej rodzeństwo poza Okoniem? Może nawet wyszli z klanu, żeby jej poszukać, tylko nigdy nie udało im się znaleźć drogi powrotnej. Ale przecież teraz, właśnie jemu, Kałużowej Dolinie, udało się ją spotkać. Więc czy jednak ostatecznie nie można było tego uznać za udaną misję?
- I wszyscy w klanie na pewno będą bardzo szczęśliwi, jeśli będą mogli cię znów zobaczyć. Twoja mama, Okoń, babcia i dziadek, wujkowie i ciocie, inni też… - Gąska miała w Rzece naprawdę sporo krewnych. I dla Kałuży nie ulegało żadnej wątpliwości, że każde z nich rzeczywiście ucieszy się na jej widok, podobnie jak było ze wszystkimi innymi, powracającymi do klanu kotami.
- W klanie będziesz bezpieczna, będziesz mieć jedzenie i ciepło, medyka, który będzie mógł cię wyleczyć, jeśli zachorujesz, – nawet jeśli wojownik do końca mu nie ufał, to na pewno i tak była to lepsza opcja niż nikt, do kogo można było się zwrócić o pomoc – będziesz mogła zostać wojowniczką albo opiekunką, cokolwiek wolisz. – Na pewno będzie jej tam lepiej. Nikomu nie mogło być całkiem dobrze, żyjąc samotnie, a ona nawet nie wyglądała jakby tak miało być. Więc chyba naprawdę trzeba było już kończyć tę rozmowę i ruszać to prawdziwego domu Gąski.