Trening Pierzastej Łapy!

[Łabędzia Szyja]

Uśmiechnął się miękko. Może ten ich wspólny trening to nie najgorszy pomysł, przy którym Łabędź uparł się z egoistycznych pobudek. Coś czuł, że powolniejsze, spokojniejsze tempo może przysłużyć się im obojgu. I fakt, że żadne z nich nie było już tak młode i sprawne jak kiedyś, mogło wzbogacić ich współpracę o pewien stopień zrozumienia.
— Rzeczywiście dużo zapamiętałaś — przyznał z uznaniem. — Wcale bym się nie zdziwił, gdyby większość po takim czasie uleciała ci z głowy, ale najwyraźniej gdy w sercu jest się klanowym kotem, nic nie sprawi, że zapomni się o pewnych rzeczach. To już zostaje na zawsze.
Spokojnym krokiem zanurzyli się we wschodniej części Łęg. Za nimi zniknęły skały i otoczyła ich gęstwina drzew. Choć brakowało im jeszcze liści, nie dało się przegapić potęgi tej części lasu.
— Powiedziałaś, że wojownik nie musi zabijać, by zwyciężyć swoje bitwy, i to prawda. Warto zaznaczyć jednak, że jest to dozwolone w obronie własnej lub jeśli znajdziemy się w walce z kotem wyjętym spod Kodeksu. Czasami po prostu nie ma wyjścia, a bezpieczeństwo twoje i Klanu Rzeki powinno stać na pierwszym miejscu. Oczywiście nadal — do odebrania komuś życia powinno dochodzić tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne — uzupełnił jeden z przytoczonych przez Piórko punktów. — Poza tym, zasada o konieczności bronienia swego Klanu nawet kosztem życia zaznacza, że zawieranie przyjaźni poza Klanem jest w porządku, tak długo, jak nasza lojalność leży przy naszym Klanie. Czy to w razie wojny, problemów, czy nawet w codziennych sprawach.
Zrobił krótką przerwę, w razie gdyby Pierzasta Łapa chciała o coś spytać bądź doprecyzować, po czym kontynuował:
— Umknęło ci kilka zasad, ale nic nie szkodzi. Myślę, że o większości, o ile nie wszystkich, doskonale wiesz. Po pierwsze, terminatorom nie wolno jeść bez pozwolenia, dopóki nie zapolują, by nakarmić starszyznę. Dobrze znany zwyczaj, prawda? Rzecz jasna dotyczący głównie tych terminatorów, którzy nauczyli się już polować. Granice muszą być sprawdzane i oznakowane każdego dnia. Przegoń każdego, kto wkroczył na terytorium twojego Klanu. Zwróć uwagę na dobór słowa: przegoń; ta zasada pięknie łączy się z tą o niezabijaniu. Nie możemy pozwolić sobie na intruzów na naszych ziemiach, zabierających naszą żywność czy kręcących się przy kociętach, ale to nadal koty takie jak my. Może jakiś zagubiony pieszczoch, może ktoś potrzebujący pokierowania. Wtedy wystarczą tylko słowa. Niekiedy... nie wystarczają, niestety, i na to też trzeba być gotowym. Póki co wszystko jasne?