Trening Świeżej Łapy

[Świeża Łapa]

Słysząc odpowiedź wojowniczki, szylkretka westchnęła ciężko, a jej ciemne futro uniosło się lekko w niekontrolowanym odruchu niezadowolenia. Utrzymała jednak spojrzenie na Rdzawym pysku, zmrużając nieco oczy i przestępując z łapy na łapę, jakby próbując poskromić frustrację.
- Coś, co dla ciebie jest oczywiste, nie jest takie dla mnie, ty już trenowałaś, widziałaś innych - odezwała się spokojnie, ale z wyczuwalnym napięciem w głosie.
- Ja nie. Ja nie mam pojęcia, jak to powinno wyglądać. I jeśli nie masz zamiaru mi tego chociaż pokazać, jak poruszać się, jak układać łapy, co właściwie znaczy „być blisko ziemi”, kiedy trzeba się zatrzymać, a kiedy ruszyć, to... to po co w ogóle zgadzałaś się na terminatora?- Wyglądała na szczerze zdziwioną, całą tą sytuacją. Przecież mogła po prostu odrzucić terminatora i mieć to wszystko za sobą.
- Naprawdę tego nie rozumiem. Przecież ja tylko proszę o pokazanie mi podstaw. O to, żebyś zrobiła coś więcej niż rzuciła „idź i złap coś”. Tłumaczono mi wcześniej, co robić, ale nikt nie pokazał, jak. Naprawdę mam iść i próbować po omacku? Mam się zginać i pełzać, nie mając pojęcia, czy robię to dobrze? Nawet nie wiem, jak wygląda mysz, kiedy się rusza. Obniżyć się każdy głupi potrafi, ale co potem? - dodała ciszej. Zatrzymała się, zaciskając łapy w trawie. Jej spojrzenie nie było pełne złości, a raczej szczerego niezrozumienia i rozczarowania.