Kotka dosyć potężnej budowy, o odziedziczonym po matce długim, puchatym futrze, w wyjątkowo wyrośniętym na jej polikach, co sprawia że jej głowa na kształt rogala. Kolor futra ma jednak po ojcu: rude w ciemniejsze tygrysie pręgi. Czubki jej łap i ogona, brzuch i szyję pokrywają białe plamy. Jej ogon jest bardzo puszysty, przypomina piórko. Ma ciemnoczerwony nosek. Jej oczy mają szary kolor
Słowik stworzyła własny świat w swojej głowie, gdzie główną rolę odgrywają znaleziska z obozu: kamienie, patyczki, Gwiezdnym winne żuczki... Każde z tych osobliwości ma swoje imię i rolę w historii. Chociaż jest nieśmiała i raczej chowa się w tłumie przy innych, jej podejście zmienia się diametralnie gdy ktoś wspomina o jej kolekcji. Nagle ożywia się, z wielkim entuzjazmem opowiadając o zawirowaniach jej bohaterów. Czasami, jeśli zaufa komuś wyjątkowo głęboko, co w jej wypadku wymaga czasu, odda mu pod opiekę jakiś przedmiot, który jej się z nim kojarzy. Uwielbia słuchać opowieści o świecie poza obozem. Jest też ciekawska, ale nie dlatego, że przesadnie interesuje ją życie klanowiczy, bardziej szuka inspiracji dla nowych postaci. Wydaje się też nie mieć filtra i mówić to, co myśli. I choć nie jest z natury niemiła, to przez tę szczerość może tak właśnie wyglądać
-
Hejo, czy mogę się jeszcze zgłosić? Mam już napisany charakter, więc mogę wysłać. Imię myślałam albo Raniuszek, albo Słowik jak Dudek woli być Dudkiem
