Trening Pomarańczowej Łapy

[Świerkowa Igła]

Otóż to. Miejsca były dalej, a więc inne i zapewne ciekawe. Ona raz też wybrała poza tereny i razem z Ciemnością dotarli do bardzo dziwnego miejsca, gdzie były kamienie o niezwykłym kształcie, kwiaty i nieznane jej rzeczy. Przy tym obrazie tereny Klanowe nie wydawały się atrakcyjne, ale to też kwestia przyzwyczajenia. Wcześniej ich rewir był dla niej wow, a z czasem spowszedniał. Pewnie dla Pomarańczowej Łapy właśnie tak jest. Widziała obszar daleki, a nie zna tego najbliżej jej serca.
- No tak- zgodziła się z koteczką. Musiała być naprawdę daleko skoro tak długo nie było jej w Klanie. Na kolejne słowa podopiecznej Świerk poczuła dreszcz. Biedna, była więziona! Dużo przeżyła, dobrze, że udało jej się wrócić do domu!
- Coś strasznego!- zareagowała przejęta Świerk. Nawet nie chce sobie wyobrażać, co koteczka czuła. Strach, niemoc, brrr. Świerkowa Igła westchnęła głośno, po czym spojrzała przed siebie.
- Dochodzimy do Wyjących Wzgórz. Od następnego razu będziemy się tu widywać- zakomunikowała. Lepiej jak skupią się na treningu, a nie przeszłości, chyba, że podopieczna będzie czuła potrzebę wygadania się, ale nie wygląda jakby chciała kontynuować ten temat.
- Te drzewa przed nami to Samotne Jodły. Za nimi jest granica, która musi być sprawdzana i oznakowana każdego dnia. Należy przegonić każdego, kto wkroczył na terytorium twojego Klanu. To jedna z zasad Kodeksu Wojownika. Słyszałaś może ile jest zasad i w ogóle jak myślisz po co on jest?- zachęciła do dyskusji.