Stara Kłoda

[Ważkowe Wybrzeże]

  Nieznajomym okazał się niewielki (chociaż wciąż wyższy od niej, oczywiście) kocur, zdecydowanie pachnący Wichrem. Sprawiał wrażenie lekko wystraszonego.
- Och, u mnie wręcz wspaniale! - odpowiedziała wesoło i uśmiechnęła się do kocura. - Dzisiaj akurat nie pada i nie ma pluchy, więc moje futro trzyma się w doskonałej formie, nieprawdaż? - wyprężyła ciało, a głowę odwróciła najpierw prezentując lewy profil, a potem prawy, żeby Wichrzak mógł dokładnie podziwiać jej urodę. Chwilę czekała, żeby kocur mógł się napatrzeć i - jak liczyła - skomplementować ją.
  - Samotny patrol dzisiaj? - zapytała po chwili, chcąc znaleźć jakiś temat do rozmowy. Rozejrzała się, jakby spodziewała się, że gdzieś zza krzaka wybiegną inne koty z Klanu Wichru, ale nic takiego się nie stało. Wyglądało na to, że byli tu sami.