Trening Szczurzej Łapy

[Szczurzy Ogryzek]

Przytaknął łebkiem gorliwie, jednocześnie przebierając z łapki na łapkę. Bo och, tak bardzo tęsknił za Świerk! I miał jej tyle do opowiedzenia! A oprócz tego chciał zapytać, jak się miała, co robiła, co działo się w obozie, kiedy go nie było, czy poznała już ich maleńkie wujostwo i czy porozmawiała ze Zwinną. I musiał jej pogratulować mianowania na wojownika! Od czego tu zacząć? Może od wszystkiego naraz?
- Co? - Siostra uprzedziła go, odzywając się pierwsza, a jej słowa sprawiły, że Szczurzy pyszczek przybrał nieco tępy wyraz. Uszy stanęły na baczność, a mordka uchyliła się i pozostała rozdziawiona przez kilka uderzeń serca, po których zaczął się rozglądać. Najpierw w lewo, potem w prawo, jakby bura sylwetka ojca mogła pojawić się nagle na horyzoncie.
- Ale... Co? Ja chciałem cię zapytać czy go widziałaś, bo nie mogę go znaleźć... - wydukał, powoli trawiąc nowe informacje. O tym, że tata wcale nie wyszedł gdzieś na chwilę z obozu, a musiało go nie być w nim już bardzo długo. Bo poszedł go szukać. Na tą myśl Szczurze serduszko zabiło mocniej.- Ja go nie widziałem, ja... Może... może mama Świt wie gdzie jest...?