Stara Kłoda

[Śmiała Łapa]

Kotka wydawała się być nad wyraz radosna. Stało się coś ciekawego w jej życiu czy coś takiego? Miał tylko nadzieję, że nie cieszy się na widok kompana do rozmowy, bo na takiego się nie nadawał. I znów kolejny kot zaczynał rozmowę od dyskusji na temat pogody, nie rozumiał tego. Pod tym względem Samotniczka, którą niedawno spotkał nie była najgorsza, od razu przeszła do konkretów.
A biała kotka oprócz mówienia o pogodzie zaczęła się też przed nim prezentować? To całkowicie zbiło go z tropu. Może chciała się pochwalić futrem, które przed chwilą tak zachwalała. Było to prawdopodobne. — T-tak wygląda b-bardzo do-dobrze. Je-jest takie b-białe jak śnieg.
— T-tak — odparł, zazwyczaj starał się patrolować samotnie. Brak rozmów z innymi, był jedną z najlepszych rzeczy jakie mogły go spotkać. — T-też jesteś sama? — Zapytał, nie wiedząc na czym innym oprzeć rozmowę. — Po-po za tym je-jestem Śmiała Łapa, miło mi cie-ciebie poznać.