Stara Kłoda

[Ważkowe Wybrzeże]

  - Dziękuję, bardzo mi miło, że tak uważasz - odpowiedziała słodkim głosikiem na komplement. - Tak, jestem sama, w dodatku nie spotkałam nikogo idąc tutaj... więc możesz być spokojny, nikt się nie dowie o tym spotkaniu - puściła oczko do kocura. Tak, zdawała sobie sprawę, że jego słowa odnosiły się tylko do bycia samą na Patrolu i zapewne nie miały drugiego dna... ale to wcale jej nie przeszkodziło wykorzystać ich tak jak jej się podobało.
  Na chwilkę na jej mordce pokazało się zdziwienie. Śmiała Łapa. Kocur, który jąkał się i płoszył mimo tego, że nie było tu żadnego realnego zagrożenia... czy Przywódca Klanu Wichru ma jakieś specyficzne poczucie humoru? - Miło mi poznać - odpowiedziała jednak uprzejmie, a zdziwienie szybko zamieniło się w uśmiech. - Ja jestem Ważkowa Łapa, chociaż wolę, jak zwraca się do mnie po prostu - Ważka. Nie będzie ci to przeszkadzac, prawda?