Stokrotki

[Cebulowa Łapa]

  — No ja nie wiem właśnie, nie! Już nie pamiętam nawet, czy jej dali te dziewięć żyć, czy nie, bo może jej nie dali, skoło nie wierzy, nie? Sensowne by to było. Ale dużo kotów właśnie o to ma ból pod ogonem, że ona nie wierzy, nie? I tylko ciągle ktoś nakłęca to dalej! — W sumie to sama nie wiedziała, czy to w końcu tak można, czy nie można, bo jednak chyba bycie przywódcą to bycie blisko z tym całym Gwiezdnym Klanem i w ogóle, co nie? Ale skoro nazwali ją Zmierzchającą Gwiazdą, to chyba można było dać władzę niewierzącemu? EH, ZA DUŻO MYŚLENIA Z TYM. Jest przywódca, to jest. Byle nie kopnęła w Kodeks Wojownika tak szybko, jak poprzednia. — Nie no, łozumiem, kumam! Ja to też mam świłniętych u siebie, luzik. — Na przykład takiego Piaszczystego Plażę, co to z wiekiem zaczął ją bardziej denerwować, aniżeli ona się go bać. Nie wiedziała, że u Gryki jest jeszcze gorzej, ale czego Cebula nie wie, to jej sercu nie żal, nie? No właśnie.

  Wyszczerzyła się jeszcze bardziej, gdy NOWA KOLEŻANKA zgodziła się na sparing. No i o to chodzi, świetnie, dokładnie!!! Dogadują się już IDEALNIE.

  Dlatego też zdecydowała się wziąć rozpęd i wyskoczyć w stronę burej kotki, celując przednimi łapami w jej bark. Ot tak, na początek.


[roll=1d10+1]