Wrzosowisko

[Złocisty Nektar]

Wyczekiwała jego odpowiedzi w zapartym tchem, nie do końca wiedząc, czego mogła się spodziewać. Wiedziała, że kocur jej nie wyśmieje, że czuł do niej coś podobnego, co czuła ona wobec niego… ale nie do końca miała pojęcie co, jak bardzo intensywne są jego przemyślenia, uczucia. Czy chciał tego samego co ona, czy myślał dokładnie o tym samym…? Czy w ogóle, po tym wszystkim co miało miejsce w klanie, chciał o tym myśleć? Może wcale nie powinna zaczynać tego tematu. Może to nie był odpowiedni czas.
A jednak: zdawał się chcieć tego samego.
– Zasługujesz na mnie. Tak jak ja zasługuję na ciebie – zaczęła, podchodząc bliżej do kocura, przyciskając nos do jego policzka. – Ale nie w byle jakiej konfiguracji… W relacji opartej na wsparciu, uczuciu i zaufaniu. …Chcę być twoją partnerką.
Nie wiedziała, czy to była miłość. Nie była co do tego przekonana. Ale jeśli miała się o tym przekonać, to tylko z Zimną Krwią u swojego boku.