Trening Wilczej Łapy

[Wilcza Góra]

Propozycja rozwinięcia opisu drapieżników o ich wygląd zdecydowanie spodobała się młodzikowi. Może bez zamęczania Mistrza o to, jak wygląda gawron czy tchórz, ale wciąż… – Oo, to jak dokładnie wygląda borsuk, czemu niepozornie? Albo taki ogromny, ogromny pies? Trzeba było kiedyś z takim walczyć na klanowym terenie? – Coraz bardziej oswajał się z tą dyskusją, co zdradzał jego zaciekawiony głos. Czy to ten dreszczyk emocji, od którego ponoć uzależnione są niektóre koty?
Westchnął na wzmiankę o tym, że raczej nie istnieje ta jedyna, idealna metoda. Nie był jednak zaskoczony, przynajmniej pozwolił sobie pomarzyć. Poza tym pytanie było niegłupie, bo Nocny Szkwał zdradził technikę oślepiania przeciwnika, coś więc z tego wyniósł. – Oby nigdy się to nie przydało, ale zapamiętam! Nie chciałbym cały czas tylko uciekać ale, nie wiem, wolałbym nigdy nie walczyć tak na poważnie z innym kotem… – Zaczął z entuzjazmem i uśmiechem, ale szybko skończył zmieszany, zwierzając się w pokraczny sposób. I to na treningu wojownika. Naturalnie, nie sama walka była problemem, tylko scenariusz gdzie trzeba niestety zabić. Co innego taka ryba albo lis, co innego drugi kot.