Trening Wilczej Łapy

[Wilcza Góra]

Smutna sprawa – z opisu borsuk wyglądał całkiem fajnie! Ale zdecydowanie nie był to zwierz, którego młody terminator chciałby spotkać, zwłaszcza w najbliższym czasie. Najstraszniejsze wydawały się psy i wcześniej wspomniane ptaki drapieżne. No i agresywni samotnicy…
Dalsze słowa Mistrza były jednak dosyć pokrzepiające. – Bardzo dziękuję!! Będziemy ze Śledź najlepszymi wojownikami! – Albo przynajmniej Śledź będzie. On miał chyba trochę więcej materiału do nadgonienia w temacie walk, zwłaszcza że za kociaka nie ciągnęło go nawet do drobnych zapasów z rodzeństwem, teraz trzeba to wszystko nadrobić i wspiąć się jeszcze wyżej. Z czym trudno się jednak nie zgodzić, to że rzeczywiście nie mógł dostać lepszego mistrza, aby zrobił z niego porządnego woja. Pozostało tylko się słuchać i nie obijać, a efekty na pewno same przyjdą!
Rozmowa rozmową, a sceneria znowu się zmieniła. Tym razem gęste zarośla Ptasich Krzewów stawały się coraz rzadsze i ustępowały trawom i kwiatom, które z każdą pokonaną lisią długością wydawały się być coraz bardziej liczne. – Nasz Klan ma tyle ładnych terenów! – Stwierdził, jednocześnie oglądając się na wszystkie strony i podziwiając widoki.