Stara Kłoda

[Śmiała Łapa]

Chociaż starał się to ukryć, to wyraźnie patrzył na nią z mocnym zdziwieniem i lekką paniką na pyszczku. — Nie-niezbyt. To pra-prawda kotek jest u nas wie-wiele, a-ale nie zwracałem na nie wię-większej uwagi. K-kumpluję się z Ja-jaskiej i to w-w sumie tyle — Zaczął się nieskładnie tłumaczyć. — C-co do kocurów, nie-nie ma ich zbyt wie-wiele, a-ale mam kumpla. Roześmianą Łapę. — Innych znajomych poza tą dwójką nie miał. — N-nie myślałem o ża-żadnej partnerce, ani ni-nikim takim. Na-narazie mu-muszę zostać wo-wojownkiem i to-to jest najważniejsze. — Mamy będą z niego dumne, prawda? Będzie najlepszy! Najlepszy z najlepszych.
— Pe-pewnie w przyszłości bę-będę mieć ko-kocięta. — W końcu musi zadbać o linię krwi swojej matki oraz dobro klanu, jednak nie koniecznie chciał wychowywać potomstwo. Może po prostu zostanie jednym z wielu nieznanych ojców w klanie wichru? Chyba nie byłoby to takie złe.