Trening Popielatej Łapy

[Gorejący Krzew]

O-o. Zanim Popiołek zdążył zachłysnąć się swoim zwycięstwem, dowiedział się, że radość to by była przedwczesna, a sytuacja wcale wygrana. W myślach już pojawiała się nieśmiała myśl o świętowaniu, gdy zielone oczy zauważyły ruch ze strony wyłowionej rybki. Próbowała wrócić do rzeki, o zgrozo. Popielata Łapa od razu rzucił się w jej stronę, odrzucając należytą ostrożność na nierównych korzeniach, liczyło się tylko jedno – wygrać wyścig z rybą wyrzuconą na brzeg. A każdy kto znał cętkowanego, wiedział, że w tej sytuacji wynik nie był taki oczywisty. Chciał ją przyszpilić pazurami do ziemi, powstrzymać kolejne pląsy. Chwycić w zęby, gdyby była konieczność.