Trening Popielatej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Obserwatorzy z boku — Łabędzia Gwiazda był tego dobrym przykładem — mogli, a nawet powinni byli wstrzymać oddech. Dramatyczny rzut Popielatej Łapy mógł skończyć się różnie, i to nawet pomijając to, czy udałoby mu się dopaść rybę. Na szczęście już po chwili można było odsunąć wszelkie czarne scenariusze na bok. Nie sprawdziły się. Kocurek doskoczył do ofiary, wzbogacając się jedynie o otarcie bądź dwa, i zakończył żywot walecznego kiełba.

— Gratulacje — rozbrzmiał tylko odrobinkę zdławiony głos przywódcy. Krótka, ale gwałtowna fala stresu nie zdążyła jeszcze z niego zejść. Z częściowo wymuszoną lekkością dodał: — I ty masz jakieś problemy z łowieniem? Nie może być.
Spojrzał na swój ogon; jeżeli coś obok niego przepływało, po akcji terminatora ruszyło ratować swoje życie, nie pozostawiając po sobie śladu. Jednak raczej po prostu nie dopisało mu szczęście tak szybko, jak młodszemu łowcy.
— Wygląda na to, że dobrze dzisiaj biorą. Nie zdążyłem się obejrzeć, a tu już pierwsza zdobycz! Gotowy do dalszego łowienia? Czy potrzebujesz chwili? — dopytał ostrożnie.