Trening Karasiowej Łapy

[Karasiowa Łapa]

xxxx- Jesteś NAJGORSZĄ matką jaką mogłem mieć! Nienawidzę cię, nienawidzę! Nigdy więcej się do mnie nie odzywaj - słowa pełne jadu i desperacji wydostały się z małego pyszczka Karasiowej Łapy, gdy mama siłą wyciągnęła go z Zarośniętych Drzew i nakazała iść do Nocnego Szkwału, mówiąc przy tym, że kocurek przynosi jej tylko wstyd - nic więcej. A dla Karasia wtargnięcie mamy było bardzo niespodziewane - oczywiście nie planował stawić się na treningu, nie z Nocnym Szkwałem. Zamierzał cierpliwie czekać, aż Topolowy Bór wróci z lecznicy, by mogli dalej razem się uczyć... absolutnie z tym zwyrolem współpracować nie zamierzał. Szkoda, że Kormorania Szyja odkryła jego kryjówkę i po raz kolejny pokazała, że nie jest po stronie własnego syna. A dla burego kocura był tylko jeden wniosek - kocica nigdy go nie kochała, nie chciała go mieć za syna i w ogóle marzyła o tym, by Karaś w końcu zdechł. Wykrzyczał więc wszystkie te bolesne słowa prosto w pysk wojowniczki, tuż przy Nocnym Szkwale, do którego go zaciągnęła.
xxxxPodniósł wzrok tym razem na zastępcę. Na pysku miał grymas pełen złości, żalu i desperacji. Czuł się niesprawiedliwie potraktowany, niesprawiedliwie. - Nigdzie z tobą nie pójdę - syknął do Nocnego Szkwału. Był wściekły, że wykorzystał jego ex-matkę do tego, by się tu stawił, ale nie planował iść nigdzie dalej. Nie zmusi go. - Mam na dziś PLANY, żegnam. I na każdy inny dzień też, aż do wyzdrowienia mojej MISTRZYNI - dodał i odwrócił się tyłem, po czym zaczął iść w zupełnie inną stronę. Nie wiedział jeszcze jakie plany, się okaże.