Trening Popielatej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Wyrwany z wody ciemny kształt przybrał formę cechującego się dość wyjątkową urodą jazgarza — i bardzo dobrze, że Popielata Łapa zadbał o dobry chwyt oraz był przygotowany na sprawne dobicie ryby, w przeciwnym razie ta niepozorna mordka mogłaby zaprezentować terminatorowi swoje liczne ząbki w pełnej krasie i pełni drapieżnych możliwości. Dzisiaj jednak, zdawałoby się, drapieżnikiem był tutaj tylko Rzeczniak.

Siedzącemu nieopodal Łabędziowi również się poszczęściło. Niemal w tej samej chwili, w której młodszy kocur przytulił rybę, on zamachnął się łapą i wyłowił małego czebaczka. Wyglądało na to, że obaj mieli być z czego zadowoleni.
— O proszę, jak ładnie nam poszło — zauważył pogodnie, po dobiciu ofiary skupiwszy się z powrotem na swoim uczniu. — Niestety moja jest trochę mniejsza, ale gdybyś miał ochotę, chciałbym ci ją wręczyć. Tamten kiełb był naprawdę bardzo dobry.