Trening Popielatej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Łabędź zastrzygł uchem i z delikatnym uśmiechem pokręcił głową, nie odrywając spojrzenia od nieruchomej tafli.
— Nic mu się nie stanie, jak trochę zaczeka. A po łowieniu możemy zrobić sobie prawdziwą, nieprzerywaną niczym ucztę. Brzmi dobrze? — zaproponował łagodnie. — Oby Gwiezdni czuwali nad tym, że nie rzucę tych słów w złą porę — jeszcze trochę tak posiedzimy nad rzeką, a urośnie za nami istny stos ryb i będziemy mogli sobie na to pozwolić bez obaw, że ktoś w Obozie nie zje obiadu. Tak chyba będzie wygodniej, niż odrywać się od zajęcia i wybijać się z rytmu, hm?
Odrobinę uniósł wzrok, chcąc skontrolować, czy udało mu się choć trochę uspokoić Popiołka.