Bylicowe Łąki

[Roześmiany Wąs]

W końcu się zjawiła. Jeeeeenyyyyyy, co ona, nogę złamała po drodze czy co? Ale spojrzał na nią i nie wyglądała jakby coś jej było. Phi, czyli po prostu była wolna. No, na wyścigu też się nie wykazała. No ale dobra, nie chciał jej wkurzać, to tylko lekko się uśmiechnął. - Nie ma sprawy. Ale gdybyśmy tu nie przybiegli, to mech mógłby nam się porwać przez wiatr... - Wskazał na dwa ułożone legowiska. Były to okrągłe miejsca, z mchu i liści, które jeszcze udało mu się znaleźć - a umówmy się, były to resztki i tak czy siak musiał posiłkować się także takimi już ciemno-pomarańczowymi, mało wyględnymi. Obok zakopane było "coś". Między nimi był dół, ale przysypany ziemią. Coś w nim było. No, nie była to może randka marzeń, ale jak teraz była zmęczona, to mu nie ucieknie, a na pewno jest głodna. - Proszę. - Wstał i przystanął nad jednym z legowisk, bo to jedno przeznaczył na nią. miało nieco świeższy mech, nie taki mokry też. Zaczekał aż ta tam podejdzie albo zada jakieś głupie pytanie, żeby przekonał ją, że warto.