Wydeptane Ścieżki

[Odyseusz]

xxxxOdys chadzał sobie tu i tam, pamiętając tylko, by nie przekraczać bariery zapachowej - już się zdążył dowiedzieć, że te całe... Klany nie lubią, gdy wchodzi się na ich terytoria. Lubił się kręcić przy granicach, bo zawsze istniała szansa na wyłapanie kogoś do pogawędki. Kiedy więc usłyszał głośne susy z niedaleka, uśmiechnął się, mając nadzieję, że ktoś zechce być jego towarzystwem na najbliższe minuty. Stanął jednak jak wryty, gdy zobaczył długą, kolorową kocicę goniącą za zającem. Za nic w świecie nie chciał jej zepsuć polowania, więc zamienił się w kamień, stając w absolutnym bezruchu. Nie oddychał nawet, żeby nic jej tu nie zepsuć! Oglądał, jak wbija kły w żyjątko, a te pada nieżywe w jej łapach. To zawsze robiło wrażenie, pomimo, że Odys sam robił to codziennie - mimo wszystko przyglądać się polowaniu z tak bliska jeszcze chyba nie miał okazji. Stał jak wryty, otwierając jedynie pysk by coś powiedzieć, ale jakoś żaden dźwięk nie wydostał się wraz z tym gestem. Cholera!