Trening Księżycowej Łapy

[Księżycowa Łapa.]

Noc za to - szczerze mówiąc - całą sytuacją się nie przejmował. Cokolwiek sobie myślała, gapił się na nią tak samo jak wcześniej, ani to wyzywająco, ani lekceważąco. Okazjonalnie wzrok przerzucając gdzieś na bok, jak tylko słyszał, że ktoś się gdzieś przesuwa. Potem wracał znowu oczami prosto, prościusieńko w te jej oczy. Nie wiedział do końca jak w ogóle rozumieć jej mimikę teraz.
Na ponowienie pytania nic nie odpowiedział. Na spytanie, czy wie że to nie miłe, rzucił równie płytko:
- Chyba tak - bo o tym mówił mu już Bór. I jak przy Borze - nadal i szczerze - nie używał tego słowa jako czegoś złego, tak przy każdym innym jak do tej pory było złe. Może kiedyś będzie więcej pozytywnych dekli i dekielek. Póki co, niestety.
- Dziadek wczoraj. Byłaś na ceremonii to chyba słyszałaś? - bo teraz sam nie wiedział, czy w ogóle się tam pojawiła. Był pewien, że tak? Ale może... ją z kimś pomylił?