Trening Księżycowej Łapy

[Księżycowa Łapa.]

- Czemu on miałby się mnie pytać? - uniósł jedną z brwi do góry. Ostatnim, czego się spodziewał, to bycie pytanym przez Zastępcę. Pomijając, że najpewniej jedynie kazałby mu się gonić i środkowy pazur to chyba wepchnąłby mu do nosa, gdyby ten mu żyć nie dawał, to... no, nie widział najmniejszego powodu jakiejkolwiek rozmowy z nim? Chyba, że Przypływ go za coś chciała podrzucić do niego. Nie miało to sensu. Nie robił nic specjalnego, co odbiegało od jego normy.
O pozycji zapomniał. To jest - pamiętał, ale zapomniał, że powinien ją powtórzyć. Jakoś wydawało mu się, że to akurat bardziej powinien pokazać... ale spoko - skoro mu już ułatwiła i powiedziała za niego, mógł jedynie się cieszyć.
- ... - spojrzał pod łapy. Cisza była miła, ale nie jak miał wrażenie, że powinien coś mówić. Do tej pory - poza momentami jak się bili - ciągle był jakiś szum w tle. - ...A jak znajdę jakąś fajną mysz... czy coś, to mogę to zatrzymać?
Spojrzał na nią kątem oka. Nawet jak teraz brzmiał bezuczuciowo jak zawsze, to gdzieś tam, pod warstwą obojętności, miał w sobie odrobinę nadziei, że się zgodzi. Pewnie, gdyby się nie zgodziła, i tak by sobie przywłaszczył jednego piszczka.
- Wiesz. Wziąć do obozu i mieć... gdzieś tam, u siebie.