11.04.2026 19:47
Wszystkie okoliczne piszczki chyba usłyszały ich rozmowę, bo poza tym gawronem z wcześniej, jak dotąd nie widział nic. Właściwie to nie nic, bo widział przecież długouchą szylkretkę i jej kępkę zielska, ale poza nią w okolicy panowała kompletna cisza, przerywana tylko okazjonalnym świszczeniem wiatru i odległymi okrzykami ptaków. Może lepsze szanse miałby jednak na rybach...?
Gorejący Krzew lvl: 3 | S: 9 | Zr: 9/11 | Sz: 4/6 | Zm: 7 | HP: 65/65 | W: 55/55
— Jasne, rozumiem! — Znowu uśmiechnęła się szeroko, kto jak kto, ale szylkretka dobrze była zorientowana w dwuznaczności tej nazwy. Sama przecież chętnie z niej korzystała jeszcze pół obrotu pór roku temu (albo więcej? Gwiezdni, jak ten czas leciał), a potem... potrząsnęła głową. Nieistotne, przecież nie będzie się uzewnętrzniać przy dopiero co poznanym kocurze. Cętkowany wydawał się wystarczająco zestresowany. — Słyszałam, że w Gromie to nowa zmiana, ale u was to chyba już tak od dawna? W sensie, nazywacie Matki Opiekunami? Jeszcze jak byłam na treningu to się uczyłam że u was jest inaczej.
Strzepnęła ogonem i chwyciła swój patyk z cenną srebrną nicią, idąc spokojnym krokiem za kocurem. On myślał głośno, a ona zastrzygła uchem. Niezbyt często się zdarzało, żeby ktoś w rozmowie mówił o Gwiezdnym klanie, chyba, że akurat rozmawiała z Pszczołą.
— Mohe? — Zamyśliła się, ale ciężko było rozwinąć temat z brzozowym patykiem w mordce. Rozejrzała się wokół, idąc dalej, ale nie bardzo było gdzie go odłożyć, bo nie miała żadnej gwarancji że będą wracać tą samą trasą. Ostatecznie po prostu szła dalej, myśląc nad tym co chce powiedzieć, aż nie wypatrzyła w pobliżu przygarbionego zielska. Znajomego zielska, to ważne.
— O! — Zatrzymała się i odłożyła swój patyk, a potem podbiegła do roślinki. Kwiatów brak, ale nie szkodzi, zapach był wystarczająco charakterystyczny. Obejrzała ją od góry do dołu, oceniając, czy wygląda przydatnie, i właściwie wyglądała. Szylkretka zabrała się za ostrożne zbieranie listków, tak, żeby żadnego ładnego nie pominąć ani nie rozerwać.
Gorejący Krzew lvl: 3 | S: 9 | Zr: 9/11 | Sz: 4/6 | Zm: 7 | HP: 65/65 | W: 55/55
— Jasne, rozumiem! — Znowu uśmiechnęła się szeroko, kto jak kto, ale szylkretka dobrze była zorientowana w dwuznaczności tej nazwy. Sama przecież chętnie z niej korzystała jeszcze pół obrotu pór roku temu (albo więcej? Gwiezdni, jak ten czas leciał), a potem... potrząsnęła głową. Nieistotne, przecież nie będzie się uzewnętrzniać przy dopiero co poznanym kocurze. Cętkowany wydawał się wystarczająco zestresowany. — Słyszałam, że w Gromie to nowa zmiana, ale u was to chyba już tak od dawna? W sensie, nazywacie Matki Opiekunami? Jeszcze jak byłam na treningu to się uczyłam że u was jest inaczej.
Strzepnęła ogonem i chwyciła swój patyk z cenną srebrną nicią, idąc spokojnym krokiem za kocurem. On myślał głośno, a ona zastrzygła uchem. Niezbyt często się zdarzało, żeby ktoś w rozmowie mówił o Gwiezdnym klanie, chyba, że akurat rozmawiała z Pszczołą.
— Mohe? — Zamyśliła się, ale ciężko było rozwinąć temat z brzozowym patykiem w mordce. Rozejrzała się wokół, idąc dalej, ale nie bardzo było gdzie go odłożyć, bo nie miała żadnej gwarancji że będą wracać tą samą trasą. Ostatecznie po prostu szła dalej, myśląc nad tym co chce powiedzieć, aż nie wypatrzyła w pobliżu przygarbionego zielska. Znajomego zielska, to ważne.
— O! — Zatrzymała się i odłożyła swój patyk, a potem podbiegła do roślinki. Kwiatów brak, ale nie szkodzi, zapach był wystarczająco charakterystyczny. Obejrzała ją od góry do dołu, oceniając, czy wygląda przydatnie, i właściwie wyglądała. Szylkretka zabrała się za ostrożne zbieranie listków, tak, żeby żadnego ładnego nie pominąć ani nie rozerwać.
10
Siła
S
19
Zręczność
Zr
14
Szybkość
Sz
17
Zmysły
Zm
90
Punkty Życia
HP
70
Wytrzymałość
W