Stara Kłoda

[Nadpływająca Ławica]

Niesamowicie cieszyła się, że jej tułaczka się zakończyła, klan przyjął ją z radością, mogła wrócić do obowiązków i znów spędzać czas z rodziną. Oddychała też z ulgą, wiedząc, że Podniebna Łapa dostała nowego mistrza i nie stała w miejscu. Przykro jej było, że jednak nie wyszkoli kotki, ale na koniec dnia wolała żeby to było tak.

Była właśnie na patrolu, jednak odłączyła się od reszty i poszła obadać sytuację wokół Czterech Dębów. Cała trójka nie była tam potrzebna, ona jedna wystarczała. Skierowała się tam zatem i przeszła kawałek, spoglądając na okoliczną roślinność, aż dojrzała kocura z innego klanu. Uśmiechnęła się. - Hej! - Wzięła powietrze w nos. - Jesteś z cienia? - Lekko pochyliła głowę w bok, patrząc na niego, pozostawiając między nimi pewien kawałek. Dla pewności. Ona była pokojowo nastawiona, ale nie wiadomo jak on.