Trening Wróblowej Łapy

[Roześmiany Wąs]

- A, nie, żadne tam prywatne i w ogóle. To było totalnie rzucone tak o, że GDYBYM kiedyś, ale nieeeee, moja eee siostra, to jest - Psi----- Tęczowa Łapa chyba... chyba nie spodziewa się kociąt. A reszta, ee, Mysikrólicza Łapa... Krwista i Kościana... poznikały, wiesz? No ale co, no trudno. Takie mamy zycie, dość paskudne i trudne i niebezpieczne, ale cieszmy się z tego, co jest. - Swoją drogą nie pielęgnował za bardzo relacji z Tęczową Łapą. Kiedyś bardzo chciał być blisko niej i widział w niej autorytet, kota ciekawego, a teraz... teraz była jednym z kotów w tle życia klanowego. Czuł, że nic ich nie łączy. Dużo bliżej był z Mrówczym Szlakiem i Sosnowym Szmerem, nie mówiąc już o Jaskrowym Pyłku.
- A ja jestem pewny, że jak nie spróbujesz, to się nie dowiesz. Dawaj, idź tam o, zacznij szukać i pomyśl zanim coś zrobisz. - Rzucił z uśmiechem. - W sensie - serio, bo ja to czasem robię, a nie pomyślę i mi zwiewają. - Dodał trochę ciszej, nie chcąc podburzać swojego autorytetu, ale jednak rozumiał obawy. - AHA!!! Pamiętaj, że pozycja łowiecka to tak... eee... ogon i głowa równo z grzbietem, ugiete nogi, idziesz pod wiatr i uważasz co masz pod nogami. To do każdej zwierzyny! - Ufff prawie by zapomniał.