wyprawa Oriona (po raz ostatni)

[Wędrujące Światła]

Pasiaste owady były dobrym znakiem, choć Orion wolałby uniknąć kontaktu z którymkolwiek z nich równie mocno co z właścicielem sklepiku, o ile nawet nie bardziej. Po krótkim namyśle – sprzedawca byłby dużo mniejszym problemem niż użądlenie. Kocur chętnie wszedł między wazony z kwiatami, chłonąc ich słodki zapach. W powietrzu przepełnionym spalinami doceniał je jeszcze bardziej niż zazwyczaj. Zerknął w stronę lady, chcąc określić szanse na niechcianą interakcję z człowiekiem zza niej, miał też na uwadze ludzi, którzy mogli tu przyjść na zakupy. Ale z największą uwagą oglądał kwiaty, świadom tego, że większości z nich w dziczy nie uświadczy. Przy okazji rozglądał się za astrami i goździkami, które w swojej hodowlanej odsłonie były nieporównywalne do łąkowych kuzynów.