wyprawa Oriona (po raz ostatni)

[Wędrujące Światła]

Przy intensywniej pachnących kwiatach zatrzymywał się na moment i zamykał oczy, by lepiej zapadły w pamięć. Zanurzył nos między herbaciane płatki położonej niżej róży i zaciągnął się. Samotnik mógłby zostać tu już na zawsze, powietrze przesycone słodką wonią było o wiele bardziej w jego guście niż słony wiatr czekający na niego za progiem kwiaciarni. Przynajmniej w teorii. Postawiony przed myślą o dogorywaniu w zamkniętej przestrzeni – nieważne jak pięknej – wzdrygnął się i wrócił do poszukiwań. Nagliła go także złożona obietnica, ale nie na tyle by chwycił teraz za pierwszą lepszą łodygę i czmychnął do wyjścia. Namierzył goździki przed chwilą, a teraz dostrzegł również astry. Chciał w obu przypadkach ocenić dostępne kolory. A także zainteresowanie właściciela przybytku, czy zwróci uwagę jeśli kocur przywłaszczy sobie kwiatka, albo dwa?