Trening Niezapomnianej Łapy

[Niezapomniana Łapa]

***

I po raz kolejny, choćby chwilowo, trening poszedł w zapomnienie. Niezapominajka nigdy się nie upomniała, nie czuła w końcu takiej potrzeby. Bycie wieczną terminatorką było idealnie tym czego pragnęła... Choć teraz, gdy myślała o swoich księżycach tkwienia w tej rangi nie były one tak... Wspaniałe jak sobie wyobrażała. Owszem, mogła większość roboty zwalić na Ważkę, ale nie oznaczało to, że miała ciszę i spokój którego pragnęła. Wypadki chodziły po kotach, a różne koty chodziły po obozie. Świat zsyłał na małą kotkę przeróżne rzeczy o które nigdy nie prosiła, więc... Nie była pewna czy nie lepiej byłoby mieć ten rozdział swojego życia za sobą. Ale sama by się nie odważyła zrobić kroku w tę stronę.
Teraz odpoczywała, czyszcząc swoje futro w legowisku swoim i Ważki, do którego, cóż, jakiś czas temu się wprosiła i nie została wygoniona.