Wyprawa Wierzbownicowej Łapy i Ognistego Serca

[Ogniste Serce]

- W porządku? - sapnąlem, gdy byliśmy już oboje po drugiej stronie. Ścieżka była inna pod łapami niż ją zapamiętałem, nie była... uh... sucha. Spojrzałem na poduszki swojej przedniej łapy, a potem kątem oka zerknąłem na Wierzbownicową Łapę, czy ona także to poczuła. Bo może... ale tylko może, jeśli bieg po Ścieżce był dziwny tylko dla mnie, co, jeśli to był... znak? Wiedziałem, że Jaskółka jest przy mnie. Teraz, zawsze. Nie była jedynie moją partnerką, ale i medyczką, a teraz - szanowaną gwiezdną. Co, jeśli lepkość Grzmiącej Ścieżki miała dać mi znak, byśmy się zatrzymali? Że cała ta wyprawa nie ma sensu, że jednak wybór Wierzbownicowej Łapy był błędem? Zaraz jednak szybko pokręciłem głową. Nie. Na pewno nie. Głupie złudzenie. - Idziemy dalej?