Może i z charakteru nie jest czarujący, ale z wyglądu - jak najbardziej. No, może ma nieco smętną twarzyczkę, ale wyrósł na dużego, smukłego kocura. Zapowiadał się na kogoś tłustego i raczej grubego, ale księżyce spędzone jako samotnik dały się we znaki. Jego ciało pokrywa długie, srebrzyste futerko zdobione klasycznymi, czarnymi prążkami. Od pyska, przez szyję, pierś i brzuch, a kończąc na czubku ogona ciągnie się białe znaczenie. Ma również białe skarpetki na każdej z łap. Na końcu uszu ma raczej krótkie, czarne pędzelki. Jego oczy zaś w większości są jasno-brązowe, ale gdzieniegdzie znajdują się zielone "nitki". Jego nosek jest czerwony, z czarną otoczką.
Chrząszcz na pewno się zmienił. Uciekło z niego jakiekolwiek młodzieńcze szczęście czy motywacja - większość dnia spędza w swojej dziupli, głównie leżąc. Lisi Wrzask sprawiła, że kocur czasami wyjdzie i posiedzi w obozie dłużej niż kilka uderzeń serca, i chociaż zaczyna czuć się już coraz bardziej komfortowo wśród kotów, nadal mózg mówi mu...różne rzeczy. Że go nie lubią, że oceniają, że każdy śmiech to nabijanie się z niego. Szybko się stresuje i ma w sobie wiele emocji, które boi się okazywać w publice. A Chrząszczyk cały czas jest jak tykająca bomba i potrafi płaczem wybuchnąć w każdym momencie, dlatego tak unika wychodzenia z dziupli. Jest raczej miły i uległy, nie chce narażać się innym kotom, ale w środku często buzuje zirytowanie czy zazdrość. Ma niską samoocenę i uważa, że kompletnie nie nadaje się na kocura...albo w ogóle na wojownika. Nie jest samodzielny i do wszystkiego potrzebuje drugiej osoby, której często mu brakuje. Bardzo chciałby się zmienić, ale z natury jest leniwy i szybko się poddający - cóż, czas pokaże, czy wyjdzie kiedyś z tego żałosnego dołka.
Wyskoczył dosyć mocno, jednak zwinny ptak, którego naturalnym środowiskiem było powietrze umknął mu tuż przed nosem. Warknął zirytowany. Gdyby czarnuch się nie zorientował, może leżałby martwy. Nagle pojawiła się znajoma sylwetka, czekoladowo-ruda - Krogulczy Szpon. Szylkretowa wojowniczka (a najwyżej tak myślał srebrzysty) zdecydowanie go zauważyła, jednak walka z bandą gawronów była teraz ważniejszym zadaniem niż przepędzanie pokojowo nastawionych samotników. Córka Traszkowego Grzbietu rzuciła się na zawodnika numer dwa - a więc Chrząszcz wycelował na czwartego i ruszył w jego stronę mocnym susem, licząc na zamachnięcie w jego stronę. Zdecydował się też spróbować na ślepo skonfrontować się z gawronem numer pięć, jednak to zdecydowanie był mniej pewny atak porównując z pierwszym.
<div class='chrzo'> <span class='tekst1'>s i t b a c k , r e l a x , e v e r y t h i n g a t t a c k s</span>
<span class='tekst2'>anxious, your heart rate is in a state</span> sunshine is too bright for your eyes
you lay wide awake 'cause sleep never came
<span class='tekst3'>there's a panic in you</span> there's a panic in myself
talkin' heads, inside our heads
and they try to bring me
<span class='tekst3'>DOWN</span>
</div>
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Gawron I - 4 Ryk
Gawron II - 6 Krogu
Gawron IV - 4 Ryk
Gawron V - 5 Chrząszcz
Gawron VI - 6 Krogu
Atak Gawrona I - 100% (udany) -> (13+3)-(11+9)]=0
Atak Gawrona II - 100% (udany) -> (19+4)-(7+13)=3
Atak Gawrona IV - 50% (słaby) -> [(21+4)-(10+9)]0,5=3
Atak Gawrona V - 150% (krytyczny!) -> [(14+4)-(11+9)]1,5= 0
Atak Gawrona VI - 50% (słaby) -> [(17+4)-(7+13)]=0
Gawrony zauważyły, że coś jest nie tak i rozproszyły się, atakując po kolei każdego z kotów. Gawron I oraz IV rzuciły się na Grzmiąca Łapę, jednak tylko jeden z nich zdołał ją jakkolwiek zranić i też nie było nic poza lekkimi zadrapaniami na czubku głowy. Gawron II oraz VI natomiast, za cel obrały Krogulczy Szpon, jednak tak jak w przypadku czarno-rudej, tylko jeden zdołał jej cokolwiek zrobić i również były to powierzchniowe drapnięcia na grzbiecie. Chrząszczowy Brzuch za to nie musiał się niczego obawiać, albowiem Gawron V źle wycelował i przeleciał na jego głową, nawet nie go musnąwszy. Cóż.
Atak Grzmiącej Łapy - 150% (krytyczny!) -> [(17+8)-(8+4)]1,5=20
Atak Grzmiącej Łapy na ślepo - nieudany :(
Atak Krogulczej Łapy - 100% (udany) -> (11+15)-(7+6)=13
Atak Krogulczej Łapy na ślepo - nieudany :(
Atak Chrząszczowego Brzucha - 150% (krytyczny) -> [(20+11)-(7+6)]1,5=27
I wtedy zaczęła się prawdziwa jatka. Grzmiąca Łapa, choć z każdym uderzeniem serca coraz ciężej było jej się utrzymać na łapach, zdołała zamachnąć się na tyle mocno, bo rozerwać skrzydło ptaka co w skutku ubocznym spowodowało jego wykrwawienie się i śmierć. Nie była jednak w stanie trafić żadnego z napierających na nią ptaków, jedynie przecinając łapą powietrze. Krogulczy Szpon natomiast rzuciła na ptaszora, który wpadł na ten sam pomysł i poharatał jej grzbiet. Terminatorka jednak oddała mu o wiele mocniej, skutecznie raniąc zgięcie jego skrzydła pazurami, powodując tym samym krwawienie. Żadnego innego szkodnika niestety trafić jej się nie udało. Tymczasem Chrząszczowy Brzuch, choć o wiele mniej pewnie niż poprzednio, zaatakował gawrona IV, po prostu... cóż, przygniatając go do ziemi zabijając na miejscu. Gawrona V nawet nie udało mu się musnąć, cóż.
Gawron I: S: 3 (4) | Zr: 4 (6) | Sz: 2 (3) | HP: 12-20=ŚMIERĆ | W: 8-3=5/15
celność obniżona o 2 z powodu spadku W
statystyki obniżone o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
rana 1 stopnia: pogryzione skrzydło, krwawi, -1HP do końca walki
rana 2 stopnia: rozerwane skrzydło, krwawi
Gawron II: S: 4 | Zr: 6 | Sz: 3 | HP: 25-13=12/25 | W: 8-2=6/15
celność obniżona o 2
od następnej tury statystyki obniżona o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
rana 2 stopnia: uszkodzenie zgięcia skrzydła, krwawi, w pierwszej turze -3HP, -2HP do końca walki
Gawron IV: S: 4 | Zr: 6 | Sz: 3 | HP: 25-27=ŚMIERĆ | W: 8-3=5/15
celność spada o 2 z powodu spadku W
Gawron V: S: 4 | Zr: 6 | Sz: 3 | HP: 25 | W: 8-2=6/15
celność obniżona o 2 z powodu spadku W
Gawron VI: S: 4 | Zr: 6 | Sz: 3 | HP: 25 | W: 8-2=6/15
celność spada o 2 z powodu spadku W
Grzmiąca: lvl: 3 | S: 8 (12) | Zr: 9 (14) | Sz: 2 (3) | Zm: 4 | HP: 37-2-3=32/76 | W: 31-5=26/44
rana 0 stopnia: wyrwane włosy w okolicy prawego ucha
rana 0 stopnia: powierzchowne zadrapanie na grzbiecie
rana 0 stopnia: dziabnięcie w nos
rana 0 stopnia: wyrwana sierść z ogona
rana 2 stopnia: zerwana skóra w okolicach lewego oka, w pierwszej turze - 3 HP, do końca walki - 2 HP
statystyki spadają o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
Sz i Zr obniżone z powodu walki 1:2
od następnej tury celność obniżona o 2 z powodu spadku W
Duża wszerz, wzdłuż i wzwyż. Pokryta warstwą grubego, zazwyczaj potarganego futra, którego większość jest czarna. Rude jedynie nieliczne fragmenty, w tym miejsce od prawego oka, przez przestrzeń nad nasadą nosa, po lewy policzek. Żółte oczy. Ostre kły i pazury. Brak lewego ucha, blizna nad okiem i na lewym poliku.
ZABIŁA GNOJA.
Burknęła coś nieartykułowanego pod nosem, potrząsając głową, jakby chciała się otrzepać z krwi, którą miała nad okiem i obok niego, przez chwilę - dzięki, zmęczenie, bardzo jesteś przydatne! - zapominając, że to jej WŁASNA krew.
KTÓRY TO ją ostatnio zaatakował? Powoli - jak na warunki walki - odwróciła masywny łeb w kierunku gawrona II. To ON. Ruszyła w jego kierunku, zamierzając i jemu przywalić prosto w skrzydło, pazurów oczywiście nie chowając.
GIŃ.
Napędzana wściekłością, z którą walczyło coraz większe zmęczenie zdające się ciągnąć ją w dół spróbowała zaatakować najbliższego z innych gawronów, w razie konieczności próbując do niego dobiec i jemu również przywalić w skrzydło tak, aby ktoś inny również mógł na niego przeprowadzić atak później.
Może i z charakteru nie jest czarujący, ale z wyglądu - jak najbardziej. No, może ma nieco smętną twarzyczkę, ale wyrósł na dużego, smukłego kocura. Zapowiadał się na kogoś tłustego i raczej grubego, ale księżyce spędzone jako samotnik dały się we znaki. Jego ciało pokrywa długie, srebrzyste futerko zdobione klasycznymi, czarnymi prążkami. Od pyska, przez szyję, pierś i brzuch, a kończąc na czubku ogona ciągnie się białe znaczenie. Ma również białe skarpetki na każdej z łap. Na końcu uszu ma raczej krótkie, czarne pędzelki. Jego oczy zaś w większości są jasno-brązowe, ale gdzieniegdzie znajdują się zielone "nitki". Jego nosek jest czerwony, z czarną otoczką.
Chrząszcz na pewno się zmienił. Uciekło z niego jakiekolwiek młodzieńcze szczęście czy motywacja - większość dnia spędza w swojej dziupli, głównie leżąc. Lisi Wrzask sprawiła, że kocur czasami wyjdzie i posiedzi w obozie dłużej niż kilka uderzeń serca, i chociaż zaczyna czuć się już coraz bardziej komfortowo wśród kotów, nadal mózg mówi mu...różne rzeczy. Że go nie lubią, że oceniają, że każdy śmiech to nabijanie się z niego. Szybko się stresuje i ma w sobie wiele emocji, które boi się okazywać w publice. A Chrząszczyk cały czas jest jak tykająca bomba i potrafi płaczem wybuchnąć w każdym momencie, dlatego tak unika wychodzenia z dziupli. Jest raczej miły i uległy, nie chce narażać się innym kotom, ale w środku często buzuje zirytowanie czy zazdrość. Ma niską samoocenę i uważa, że kompletnie nie nadaje się na kocura...albo w ogóle na wojownika. Nie jest samodzielny i do wszystkiego potrzebuje drugiej osoby, której często mu brakuje. Bardzo chciałby się zmienić, ale z natury jest leniwy i szybko się poddający - cóż, czas pokaże, czy wyjdzie kiedyś z tego żałosnego dołka.
Tym razem ptak został trafiony przez łapę byłego wojownika, zdychając na ziemi. Kocur burknął i rozejrzał się, by znaleźć kolejną ofiarę. Ryk zdecydowała się na atak drugiego gawrona, wyraźnie osłabionego. W takim razie srebrzysty ruszył na pana (lub panią?) piątkę. Mknął kolejnymi to susami w jego stronę. W końcu użył tej samej taktyki - podniósł mocną, pręgowaną łapę i z pazurami zamachnął się na skrzydlatego, by uniknąć spotkania gawrona z Ryk. Liczył na to, że Krogulcza ruszy więc na ostatniego, jaki został. Tylko co potem? Szylkretka nie była zadowolona z faktu jego obecności tu. Miał nie przekraczać granic. Ale czy to jest ważniejsze od czyjegoś życia? Zdecydowanie nie. Musiał się teraz skupić na walce, a nie przemyśleniach co potem.
<div class='chrzo'> <span class='tekst1'>s i t b a c k , r e l a x , e v e r y t h i n g a t t a c k s</span>
<span class='tekst2'>anxious, your heart rate is in a state</span> sunshine is too bright for your eyes
you lay wide awake 'cause sleep never came
<span class='tekst3'>there's a panic in you</span> there's a panic in myself
talkin' heads, inside our heads
and they try to bring me
<span class='tekst3'>DOWN</span>
</div>
Kocica nie zmieniła się wiele. Nadal dużo trenuje, przez co jej ciało jest wyćwiczone, sama ma budowę atletyczną. Nadal chodzi pewnym siebie krokiem, a pysk szylkretki często jest zmarszczony, przez co można powiedzieć, że chodzi wiecznie niezadowolona czy naburmuszona, chociaż niekoniecznie tak jest. Obecnie ciało wojowniczki wróciło już do normy po porodzie przez to, że każdą wolną chwilę poświęca doprowadzeniu siebie do porządku. Na ciele widnieje parę blizn - jedna po wyrwanym płacie skóry na karku, druga na lewej tylnej łapie w postaci śladu po ugryzieniu lisa, trzecia to lekko wyszczerbione, prawe ucho po walce treningowej z Lis. A ostatnia jest urwanym ogonem, ostała się jej mniej niż połowa, przez co jej chód stał się bardziej ostrożny.
Krogulec zmieniła swoje nastawienie do innych. Otworzyła się, stała się bardziej rozmowna i nie stawia jedynie na zdobywanie wiedzy. Lubi od czasu do czasu porozmawiać sobie na luźne tematy i czerpać po prostu przyjemność z życia. Jest odpowiedzialną wojowniczką oraz matką, starając się wychować swoje młode najlepiej jak potrafi, pomimo tego, że były lekką wpadką. Często wybucha gniewem, ale nie potrafi być długo obrażona. Nie przyznaje się do błędów i zamiast powiedzieć "przepraszam" woli przejść od razu na neutralny grunt, gdzie zacznie rozmowę o pierdołach. Wypełnia swoje obowiązki z pasją i to najlepiej, jak potrafi!
Warknela w kierunku Ryk, kiedy po raz kolejny wchodziła jej pod łapy. To było jedynie ostrzeżenie wystosowane w jej stronę, bo Krogulec łapę miała ciężką i gdyby nie fakt, że refleks też miała dobry, prawdopodobnie jej siostrzenica już by parę razy podczas tego starcia oberwała. Zgodnie z oczekiwaniami, zaatakowała gawrona z najwyższym numerkiem, tym razem rzucając się do niego z zębami i próbując wbić żeby w jego prawe skrzydło, wyskakując przy tym do góry tak, aby móc go jakoś sięgnąć. Gdyby ponownie zdarzyła się sytuacja, w której zaatakowałby ja więcej niż jeden to po wylądowaniu ponownie na ziemi zamachnelaby się na niego prawa łapa uzbrojoną w pazury, celując w tułów, chociaż większą uwagę zwracała na tego szóstego, co chciała wbić w niego swoje kły. Żadne ptaszki nie będą jej tu krzywdzić terminatorki! Za dużo głupio straconych żyć przy polowaniach klan Cienia przeżył, szczególnie przy atakach wielu małych przeciwników. I Krogulec nie zamierzała dopuścić do kolejnej śmierci w swojej rodzinie, a przynajmniej nie przez jakieś gawrony.
I look inside myselfand seemy heart is black.
I see my red doorandmust have it painted black.
Maybethen I'll fade awayand not have to face thefacts.
It's not easy facing upwhen your whole world is black.
Długowłosy, tygrysio pręgowany rudy kocur o żółtych oczach. Ma bliznę idącą od lewego oka, pod nos i do prawego oka oraz na szyi, z prawej strony, po wyrwanym płacie skóry. Oprócz tego, na karku, z lewej strony, posiada również ślad po ugryzieniu przez lisa.
Gawron II - 3 Ryk
Gawron V - 3 Ryk
Gawron VI - 3 Ryk
Atak Gawrona II - 50% (słaby) -> [(17+3)-(9+9)]*0,5=1
Atak Gawrona V - 150% (krytyczny!) -> [(11+4)-(13+9)]*1,5= 0
Atak Gawrona VI - nieudany :(
Choć dwa ptaki padły, pozostałe przy życiu zamierzały w pełni skupić się na Grzmiącej Łapie, która nie stanowiła dla nich prawie żadnego zagrożenia. Oprócz tego, gawrony same już ledwo co były w stanie poruszać skrzydłami, aby utrzymać się nad ziemią, w wyniku czego nie były w stanie w żaden sposób trafić kotki, jedynie gawron II smyrnął ją którymś piórem po grzbiecie, ale... to wszystko. Cóż.
Atak Grzmiącej Łapy - nieudany :( -> przerzut 1/2 -> 150% (krytyczny!) -> [(16+8)-(12+4)]*1,5=12
Atak Grzmiącej Łapy na ślepo - nieudany :(
Atak Krogulczej Łapy - 150% (krytyczny!) -> [(16+15)-(10+6)]*1,5=27
Atak Chrząszczowego Brzucha - nieudany :( -> przerzut 1/2 -> 150% (krytyczny) -> [(10+11)-(16+6)]1,5=0
Dobrze, że kotom szło lepiej niż ptakom. Przynajmniej na pozór. Grzmiąca Łapa, chociaż sama była już wyczerpana walką, wysiłkiem fizycznym i utratą krwi, nie poddawała się. Przejechała pazurami po skrzydle ptaka, by uderzenie serca później zobaczyć, jak ten pada na ziemię, nieruchomy. Zdechł. Niestety, nie udało jej się już trafić żadnego innego szkodnika latającego wokół niej, ale nie było to dużym problemem. Następna rzuciła się Krogulczy Szpon, która podobnie jak stosunkowo niedawno syn Żmijowego Ogona pozbyła się swojego celu jednym ruchem - w tym wypadku zamachnięciem łapą. Po prostu rozerwała ptaka na pół. Tyle. Tymczasem Chrząszczowy Brzuch wrócił do swojej poprzedniej formy - niby się na gawrona rzucił, chciał go jakoś zranić, jednak ten go przechytrzył i wzleciał odrobinkę wyżej, udaremniając tym samą próbę ofensywy kocura. Ups, może innym razem.
Gawron II: S: 3 (4) | Zr: 4 (6) | Sz: 2 (3) | HP: 12-3-12=ŚMIERĆ | W: 6-3=3/15
od następnej tury celność obniżona o 4
statystyki obniżona o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
rana 2 stopnia: uszkodzenie zgięcia skrzydła, krwawi, w pierwszej turze -3HP, -2HP do końca walki
Grzmiąca: lvl: 3 | S: 8 (12) | Zr: 9 (14) | Sz: 2 (3) | Zm: 4 | HP: 32-1-2=29/76 | W: 26-5=21/44
rana 0 stopnia: wyrwane włosy w okolicy prawego ucha
rana 0 stopnia: powierzchowne zadrapanie na grzbiecie
rana 0 stopnia: dziabnięcie w nos
rana 0 stopnia: wyrwana sierść z ogona
rana 2 stopnia: zerwana skóra w okolicach lewego oka, w pierwszej turze - 3 HP, do końca walki - 2 HP
statystyki spadają o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
Sz i Zr obniżone z powodu walki 1:3
celność obniżona o 2 z powodu spadku W
Duża wszerz, wzdłuż i wzwyż. Pokryta warstwą grubego, zazwyczaj potarganego futra, którego większość jest czarna. Rude jedynie nieliczne fragmenty, w tym miejsce od prawego oka, przez przestrzeń nad nasadą nosa, po lewy policzek. Żółte oczy. Ostre kły i pazury. Brak lewego ucha, blizna nad okiem i na lewym poliku.
Zdechł.
Poczuła, jak zmęczenie przyciąga ją do ziemi, otepiając zmysły. Każdy ruch łapą był wysiłkiem. Każdy ruch głową był wysiłkiem.
Na szczęście był to jeszcze taki wysiłek, który była w stanie znieść.
Kątem oka dostrzegła, że coś próbuje ją dopaść. Coś, a mianowicie gawron, któremu chyba się już... nie udało. Oddychając jak lokomotywa zatrzymała się, żeby się rozejrzeć. Czy jest tu jeszcze coś, co można zabić? Jest?
Był. Był tam, ostatni niedobitek, ten, w którego... SAMOTNIK. ZDRAJCA. Wcześniej była zbyt zmęczona, żeby dostrzec jego przybycie, jednakże teraz widziała, że tamten się tu znajdował. To wcale nie był jakiś nieudacznik z Klanu Cienia. To był zdrajca. Warknęła ostrzegawczo w jego kierunku. Nie zbliżaj się. Próbowałeś pomóc. Jesteś na naszych terenach. Teraz masz ostrzeżenie i wiej, póki walczymy z gawronami, bo później weźmiemy się za ciebie.
Spróbowała doskoczyć do gawrona i, tak samo jak wcześniej, uderzyć go obdarzoną wysuniętymi pazurami łapą celując prosto w skrzydło, tak, żeby nie uniemożliwiać ataku ciotce w wypadku, gdyby ta chciała zrobić to po niej.
GIŃ.
Kocica nie zmieniła się wiele. Nadal dużo trenuje, przez co jej ciało jest wyćwiczone, sama ma budowę atletyczną. Nadal chodzi pewnym siebie krokiem, a pysk szylkretki często jest zmarszczony, przez co można powiedzieć, że chodzi wiecznie niezadowolona czy naburmuszona, chociaż niekoniecznie tak jest. Obecnie ciało wojowniczki wróciło już do normy po porodzie przez to, że każdą wolną chwilę poświęca doprowadzeniu siebie do porządku. Na ciele widnieje parę blizn - jedna po wyrwanym płacie skóry na karku, druga na lewej tylnej łapie w postaci śladu po ugryzieniu lisa, trzecia to lekko wyszczerbione, prawe ucho po walce treningowej z Lis. A ostatnia jest urwanym ogonem, ostała się jej mniej niż połowa, przez co jej chód stał się bardziej ostrożny.
Krogulec zmieniła swoje nastawienie do innych. Otworzyła się, stała się bardziej rozmowna i nie stawia jedynie na zdobywanie wiedzy. Lubi od czasu do czasu porozmawiać sobie na luźne tematy i czerpać po prostu przyjemność z życia. Jest odpowiedzialną wojowniczką oraz matką, starając się wychować swoje młode najlepiej jak potrafi, pomimo tego, że były lekką wpadką. Często wybucha gniewem, ale nie potrafi być długo obrażona. Nie przyznaje się do błędów i zamiast powiedzieć "przepraszam" woli przejść od razu na neutralny grunt, gdzie zacznie rozmowę o pierdołach. Wypełnia swoje obowiązki z pasją i to najlepiej, jak potrafi!
Spojrzała kątem oka na srebrzystego, bo w sumie mogą sobie na to pozwolić, jak rozdarła przeciwnika niemal na pół. Wydała z siebie również ostrzegawczy pomruk, ale nie był on zbyt agresywny. Jeśli Chrząszcz przez te księżyce się czegoś nauczył to powinien zareagować na ostrzeżenia ze strony członków klanu Cienia. No i miała z nim też do pogadania na temat tej akcji, w końcu pomagał rodzinie szylkretki. Różnie mu to wychodziło, ale się starał. Przeniosła wzrok na pole bitwy, gdzie ostał się jedynie jeden gawron, czekając aż siostrzenica zada cios, by potem wymierzyć od razu swój. Łapa z wyciągniętymi pazurami starała się uderzyć smolistego ptaka w plecy, chcąc zadać mu rany od pazurów oraz jednocześnie potencjalnie powalić go na ziemię, żeby nie zwiał jak tchórz. Trzeba być honorowym, jak atakujesz w grupie to w grupie giniesz!
I look inside myselfand seemy heart is black.
I see my red doorandmust have it painted black.
Maybethen I'll fade awayand not have to face thefacts.
It's not easy facing upwhen your whole world is black.
Może i z charakteru nie jest czarujący, ale z wyglądu - jak najbardziej. No, może ma nieco smętną twarzyczkę, ale wyrósł na dużego, smukłego kocura. Zapowiadał się na kogoś tłustego i raczej grubego, ale księżyce spędzone jako samotnik dały się we znaki. Jego ciało pokrywa długie, srebrzyste futerko zdobione klasycznymi, czarnymi prążkami. Od pyska, przez szyję, pierś i brzuch, a kończąc na czubku ogona ciągnie się białe znaczenie. Ma również białe skarpetki na każdej z łap. Na końcu uszu ma raczej krótkie, czarne pędzelki. Jego oczy zaś w większości są jasno-brązowe, ale gdzieniegdzie znajdują się zielone "nitki". Jego nosek jest czerwony, z czarną otoczką.
Chrząszcz na pewno się zmienił. Uciekło z niego jakiekolwiek młodzieńcze szczęście czy motywacja - większość dnia spędza w swojej dziupli, głównie leżąc. Lisi Wrzask sprawiła, że kocur czasami wyjdzie i posiedzi w obozie dłużej niż kilka uderzeń serca, i chociaż zaczyna czuć się już coraz bardziej komfortowo wśród kotów, nadal mózg mówi mu...różne rzeczy. Że go nie lubią, że oceniają, że każdy śmiech to nabijanie się z niego. Szybko się stresuje i ma w sobie wiele emocji, które boi się okazywać w publice. A Chrząszczyk cały czas jest jak tykająca bomba i potrafi płaczem wybuchnąć w każdym momencie, dlatego tak unika wychodzenia z dziupli. Jest raczej miły i uległy, nie chce narażać się innym kotom, ale w środku często buzuje zirytowanie czy zazdrość. Ma niską samoocenę i uważa, że kompletnie nie nadaje się na kocura...albo w ogóle na wojownika. Nie jest samodzielny i do wszystkiego potrzebuje drugiej osoby, której często mu brakuje. Bardzo chciałby się zmienić, ale z natury jest leniwy i szybko się poddający - cóż, czas pokaże, czy wyjdzie kiedyś z tego żałosnego dołka.
Starał się walczyć z ptaszorem, jednak nie był typem, który często to robił. Nie mogło mu to wychodzić tak dobrze, jak klanowym kotom. Nie chciał rozwiązywać konfliktów przemocą. Teraz brak praktyki ujawnia się najbardziej, kiedy potrzebuje dawnej sprawności. Bo może zamachnął się, jednak gawron uniósł się w górę, nie pozwalając na powalenie. Wszystkie skierowały się w stronę czarnej, długowłosej szylkretki. Na szczęście obie kotki trafiły w przeciwników i został im tylko jeden, ten, którego nie udało się zabić Chrząszczowi. Cóż, taka ilość jest jak zwierzyna i był pewny, że niebieskooka poradzi sobie z takim ptaszyskiem. Pstre kocice dały mu wyraźny sygnał, by wynosił się z ich terenów. I...tak też zrobił. Nie ma co ich denerwować, jak by nie patrzeć. Truchtem ruszył w stronę rzeki, by wrócić do Pierzastego Lasu. Zapewne po tym już nie zawita w cienistych progach. Ale Ryk mogła zginąć.
<div class='chrzo'> <span class='tekst1'>s i t b a c k , r e l a x , e v e r y t h i n g a t t a c k s</span>
<span class='tekst2'>anxious, your heart rate is in a state</span> sunshine is too bright for your eyes
you lay wide awake 'cause sleep never came
<span class='tekst3'>there's a panic in you</span> there's a panic in myself
talkin' heads, inside our heads
and they try to bring me
<span class='tekst3'>DOWN</span>
</div>
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Atak Gawrona V - 50% (słaby!) -> [(12+4)-(11+9)]0,5= 0
Atak Grzmiącej Łapy - 150% (krytyczny!) -> [(15+9)-(14+4)]1,5=9
Atak Krogulczej Łapy - nieudany :frowning: -> przerzut 1/4 -> 100% (udany) -> (15+15)-(12+4)=14
Gawron, choć został się już ostatni, za wszelką cenę próbował zaatakować Grzmiącą Łapę, jednak został wyprzedzony i to czarno-ruda uderzyła go pierwsza. Przejechała pazurami po jego skrzydle, doprowadzając do krwawienia i upadku ptaka na ziemię, tak jak planowała. Trochę lepiej poszło Krogulec, która nie miała najmniejszego problemu z wcieleniem swojego planu w życie. Udało jej się zaatakować ptaka w plecy, które miał odsłonięte po upadku, zostawiając głębokie, krwawiące ślady pazurów na pamiątkę. Czarnopióry szkodnik zemdlał, a za kilka uderzeń serca zapewne umrze, poprzez utratę krwi. Chrząszczowy Brzuch w tym samym czasie stwierdził, że nie chce mieć z tym nic do czynienia i oddalił się, udając że nigdy go tutaj nie było.
Gawron V: S: 4 | Zr: 4 (6) | Sz: 2 (3) | HP: 25-9-14=2/25| W: 4-3=1/15
od następnej tury celność obniżona o 4
Sz i Zr obniżone z powodu walki 1:2
rana 1 stopnia: zadrapania na skrzydle, -1HP do końca walki
rana 1 stopnia: głębsze ślady po pazurach na plecach, -1HP do końca walki
OMDLENIE
Grzmiąca: lvl: 3 | S: 9 (12) | Zr: 10 (14) | Sz: 2 (3) | Zm: 4 | HP: 29-2=27/76 | W: 21-4=17/44
rana 0 stopnia: wyrwane włosy w okolicy prawego ucha
rana 0 stopnia: powierzchowne zadrapanie na grzbiecie
rana 0 stopnia: dziabnięcie w nos
rana 0 stopnia: wyrwana sierść z ogona
rana 2 stopnia: zerwana skóra w okolicach lewego oka, w pierwszej turze - 3 HP, do końca walki - 2 HP
statystyki spadają o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
celność obniżona o 2 z powodu spadku W
Duża wszerz, wzdłuż i wzwyż. Pokryta warstwą grubego, zazwyczaj potarganego futra, którego większość jest czarna. Rude jedynie nieliczne fragmenty, w tym miejsce od prawego oka, przez przestrzeń nad nasadą nosa, po lewy policzek. Żółte oczy. Ostre kły i pazury. Brak lewego ucha, blizna nad okiem i na lewym poliku.
No. Udało się! Jej pazury przejechały po ciele ptaka, a ona uśmiechnęła się drapieżnie, po czym wykrzywiła pysk w naprawdę paskudnej minie, żeby spojrzeć na oddalającego się Chrząszcza. Gonić... Chciała go dogonić. I dopaść. I zabić. Nie powinien był przekraczać granicy. Kodeks tego zabraniał. Zrobiła jeden krok w jego kierunku, podczas, gdy ciotka postanowiła zaatakować gawrona i dopiero te dźwięki sprawiły, że oprzytomniała. Spojrzała na omdlałego ptaka i na krew, która się z niego lała. Ha. - TRUP - warknęła, podchodząc do niego i zamierzając złapać jego szyję we własne szczęki. Owszem. I tak zdechnie. Ale wolała, żeby zdechnął w jej szczękach. Bo PRZEŻYŁA. A te frajerskie znajomki NIE.
A teraz będzie jeszcze silniejsza. I będzie zabijać. Więcej.
I oni. Wszyscy. Zdechną.
Kocica nie zmieniła się wiele. Nadal dużo trenuje, przez co jej ciało jest wyćwiczone, sama ma budowę atletyczną. Nadal chodzi pewnym siebie krokiem, a pysk szylkretki często jest zmarszczony, przez co można powiedzieć, że chodzi wiecznie niezadowolona czy naburmuszona, chociaż niekoniecznie tak jest. Obecnie ciało wojowniczki wróciło już do normy po porodzie przez to, że każdą wolną chwilę poświęca doprowadzeniu siebie do porządku. Na ciele widnieje parę blizn - jedna po wyrwanym płacie skóry na karku, druga na lewej tylnej łapie w postaci śladu po ugryzieniu lisa, trzecia to lekko wyszczerbione, prawe ucho po walce treningowej z Lis. A ostatnia jest urwanym ogonem, ostała się jej mniej niż połowa, przez co jej chód stał się bardziej ostrożny.
Krogulec zmieniła swoje nastawienie do innych. Otworzyła się, stała się bardziej rozmowna i nie stawia jedynie na zdobywanie wiedzy. Lubi od czasu do czasu porozmawiać sobie na luźne tematy i czerpać po prostu przyjemność z życia. Jest odpowiedzialną wojowniczką oraz matką, starając się wychować swoje młode najlepiej jak potrafi, pomimo tego, że były lekką wpadką. Często wybucha gniewem, ale nie potrafi być długo obrażona. Nie przyznaje się do błędów i zamiast powiedzieć "przepraszam" woli przejść od razu na neutralny grunt, gdzie zacznie rozmowę o pierdołach. Wypełnia swoje obowiązki z pasją i to najlepiej, jak potrafi!
Krogulec nie zależało na oddaniu ostatecznego ciosu, dlatego pozwoliła zrobić to szylkretowej siostrzenicy, sama prostując się i uspokajając oddech. To była ciekawa walka, dla córki Traszkowego Grzbietu była to dobra rozgrzewka i świetny sposób na powrót do formy, ale potomek Drapiącego Gardła stracił dużo krwi i potrzebował, żeby jego rana została opatrzona przez Ciernisty Kwiat. Przekrzywiła głowę a na jedną stronę, a następnie na drugą, rozluźniając napięte przez walkę mięśnie karku i stopniowo odczuwając obniżający się poziom adrenaliny, przez co zmęczenie zaczynało być dla niej odczuwalne. Wcześniej napędzana wolą ochrony tego, kto w jej rodzinie pozostał i z kim miała jako takie stosunki, teraz obie były już bezpieczne. A Chrząszczowy Brzuch uciekł, kierując się w stronę lasu poza terenami klanu Cienia. Może tam go znajdzie i będzie w stanie z nim porozmawiać.
- Ryk. Do Cierń. Już - wydała krótką komendę, naciskając na ostatnie słowo, kiedy Grzmiąca Łapa zdecydowała się ubić ostatniego gawrona, ale przebywająca w kociarni kocica zdecydowała się pozostać i odprowadzić terminatorkę do Korzennej Jamy. Tak na wszelki wypadek. Jakby Ryk przyszedł do głowy jakiś zupełnie pozbawiony sensu pomysł, jak na przykład pogoń za srebrzystym samotnikiem.
I look inside myselfand seemy heart is black.
I see my red doorandmust have it painted black.
Maybethen I'll fade awayand not have to face thefacts.
It's not easy facing upwhen your whole world is black.
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Księżyce: 124 Mistrz: Każdy po kolei Płeć: kotka Matka: Zawilcowa Skórka Ojciec: Chmielograb Trwałe urazy: mała blizna na lewej przedniej łapie po ukąszeniu szczura, podłużna blizna ciągnąca się przez cały brzuch
Średniej postury, długowłosa biała kotka z jasnoniebieskimi oczami. Szczupła
Uparta, pyskata, butna. Nie sili się na miłe słówka, odbierana jako przeważnie nieprzyjemna i niemiła.
Błękitna Toń [KG] Skrzące Słowo [KRz] Trela [KC]
Atak Grzmiącej Łapy - 50% (słaby) -> [(13+9)-(12+4)]*0,5=3
Grzmiąca Łapa, jakby kompletnie ignorowała fakt, że jest niesamowicie zmęczona i osłabiona, zamiast udać się do medyczki, najzwyczajniej w świecie zdecydowała się dobić gawrona, zamiast zostawić go na pastwę losu, żeby się wykrwawił. Niech Gwiezdny Klan oceni, czy to mądre, czy głupie.
Kocica podeszła więc do nieprzytomnego ptaka i chwyciła go w szczęki, ledwo będąc w stanie je zacisnąć. Uścisk nie był mocny, jednak wystarczył, by wykończyć czarnopiórego. Gratulacje.
Gawron V: S: 3 (4) | Zr: 4 (6) | Sz: 2 (3) | HP: 2-1-1-3=ŚMIERĆ| W: 4-3=1/15
od następnej tury celność obniżona o 4
rana 1 stopnia: zadrapania na skrzydle, -1HP do końca walki
rana 1 stopnia: głębsze ślady po pazurach na plecach, -1HP do końca walki
statystyki obniżone o 1/4
Grzmiąca: lvl: 3 | S: 9 (12) | Zr: 10 (14) | Sz: 2 (3) | Zm: 4 | HP: 27-2=25/76 | W: 17-3=14/44
rana 0 stopnia: wyrwane włosy w okolicy prawego ucha
rana 0 stopnia: powierzchowne zadrapanie na grzbiecie
rana 0 stopnia: dziabnięcie w nos
rana 0 stopnia: wyrwana sierść z ogona
rana 2 stopnia: zerwana skóra w okolicach lewego oka, w pierwszej turze - 3 HP, do końca walki - 2 HP
statystyki spadają o 1/4 z powodu spadku HP o połowę
od następnej tury celność obniżona o 4 z powodu spadku W
Kocica nie zmieniła się wiele. Nadal dużo trenuje, przez co jej ciało jest wyćwiczone, sama ma budowę atletyczną. Nadal chodzi pewnym siebie krokiem, a pysk szylkretki często jest zmarszczony, przez co można powiedzieć, że chodzi wiecznie niezadowolona czy naburmuszona, chociaż niekoniecznie tak jest. Obecnie ciało wojowniczki wróciło już do normy po porodzie przez to, że każdą wolną chwilę poświęca doprowadzeniu siebie do porządku. Na ciele widnieje parę blizn - jedna po wyrwanym płacie skóry na karku, druga na lewej tylnej łapie w postaci śladu po ugryzieniu lisa, trzecia to lekko wyszczerbione, prawe ucho po walce treningowej z Lis. A ostatnia jest urwanym ogonem, ostała się jej mniej niż połowa, przez co jej chód stał się bardziej ostrożny.
Krogulec zmieniła swoje nastawienie do innych. Otworzyła się, stała się bardziej rozmowna i nie stawia jedynie na zdobywanie wiedzy. Lubi od czasu do czasu porozmawiać sobie na luźne tematy i czerpać po prostu przyjemność z życia. Jest odpowiedzialną wojowniczką oraz matką, starając się wychować swoje młode najlepiej jak potrafi, pomimo tego, że były lekką wpadką. Często wybucha gniewem, ale nie potrafi być długo obrażona. Nie przyznaje się do błędów i zamiast powiedzieć "przepraszam" woli przejść od razu na neutralny grunt, gdzie zacznie rozmowę o pierdołach. Wypełnia swoje obowiązki z pasją i to najlepiej, jak potrafi!
Czy tego Ryk chciała, czy nie, Krogulec odprowadziła ją do Ciernistego Kwiatu. Co jej po protestach, gdy była dość poważnie ranna, a szylkretka nie zamierzała tego tak zostawić. Chrząszczowy Brzuch się ewakuował w terenów klanu Cienia, ale zapamiętała kierunek, w którym się udał. Być może będzie musiała odbyć z nim poważną rozmowę. Być może zmienił swoje szczeniackie zachowanie, którego nie mógł zmienić sam Poranny Szron. W końcu, samotnicze życie zmienia kota, nie?
zt
I look inside myselfand seemy heart is black.
I see my red doorandmust have it painted black.
Maybethen I'll fade awayand not have to face thefacts.
It's not easy facing upwhen your whole world is black.
Kocur o orientalnej budowie z płowym futrem i białymi łatami, które pokrywają połowę jego ciała. Ma on skośne oczy w kolorze żółtym.
Nijaki.
Mknąca Łapa [KRz]; Wilgotny Nos [nkt], Jadowita Łapa [GK]
Wyszedłszy z obozu Klanu Cienia, powiódł swoim wzrokiem po otaczających go drzewach, krzewach i trawie. Za dnia wszystko wydawało mu się czyste, nic nie mogło się ukryć w cieniu, bowiem nie był on na tyle ciemny. Teraz, gdy las był skąpany w mroku, a księżyc schowany za nocnymi chmurami, nie zapowiadało się na to, by w czerni czaiło się bezpieczeństwo. Lekko się wzdrygnął, czując, jakby jakaś para złowrogich ślepi była wlepiona w niego z ukrycia, jednak nic takiego nie udało mu się zobaczyć. Mimo to, ruszył przed siebie, wiedziony chęcią zobaczenia tych terenów po zmroku. Nie było jakoś późno, bowiem księżyc dopiero co wspinał się na niebo, a sam Drzewna Łapa nie był na tyle głupi, by o tej porze zapuszczać się głęboko w las i nie trafić z powrotem do obozu. Postanowił, że zrobi jedno czy dwa okrążenie wokół niego, po czym wróci i będzie liczył na to, że z czystszym umysłem uda mu się zasnąć, ponieważ tej nocy miał z tym pewne trudności. Powolnym i niespiesznym krokiem parł przed siebie, wręcz powłócząc łapami po zmarzniętej od Pory Nagich Drzew ziemi. Co rusz rozglądał się na boki i nasłuchiwał, jednak jedynym, co docierało do jego wielkich uszu, były pohukiwania sowy w oddali, bądź też dźwięki wydawane przez inne nocne zwierzęta. Nie czuł się zagrożony, ponieważ obóz znajdował się w zasięgu łapy, toteż stwierdził, że nie zaszkodzi się na chwilę zatrzymać i pooddychać nocnym powietrzem. Padło na Łabędzie Gniazdo, choć w tym świetle oraz nieznajomości zapachu tego ptaka nie mógł rozpoznać owego miejsca. Po prostu siedział, chłonąc spokój lasu po zmroku.
![[Obrazek: Podpis.png]](https://i.ibb.co/CK8gZ7C/Podpis.png)
![[Obrazek: _f2u__crown_by_gayb0t-db4bqar.png]](http://orig00.deviantart.net/c807/f/2017/091/c/1/_f2u__crown_by_gayb0t-db4bqar.png)
![[Obrazek: d86kpls-359c10b8-1779-4663-b5ec-7066fd2dd134.png]](https://images-wixmp-ed30a86b8c4ca887773594c2.wixmp.com/intermediary/f/5d85c75b-d5eb-48f6-b8d6-e01dd235e5d3/d86kpls-359c10b8-1779-4663-b5ec-7066fd2dd134.png)
![[Obrazek: d86kp7h-7066584f-fa2b-4e29-acfe-58d17d385b0e.png]](https://images-wixmp-ed30a86b8c4ca887773594c2.wixmp.com/intermediary/f/5d85c75b-d5eb-48f6-b8d6-e01dd235e5d3/d86kp7h-7066584f-fa2b-4e29-acfe-58d17d385b0e.png)
