Zaloguj się

Ważkowa Sadzawka · 31.01.2019 23:51

Niestety nie zawsze wszystko się musiało udać za pierwszym razem. I tak nie było. Ani w przypadku Ważkowej Sadzawki, ani nawet, jak można się przekonać z postów wyżej, jej koleżankom też nie trafiło się nic do jedzenia. Bo chyba Trzepocząca Łapa nie będzie chciała zjeść tych małych łapek, czyż nie?
Nie trzeba było znaleść czegoś za pierwszym razem, dlatego terminatorka Motylego Lotu nie podawała się i trzymała się wcześniej wyznaczonej pozycji, szukała dalej.

Jesionowa Kora · 03.02.2019 19:13

Szczeniaczek chwilę przyglądał się kotce, z wystawionym jęzorkiem. Zdecydowanie nie był źle nastawiony do terminatorki. Zaraz potem wydał z siebie szczeknięcie, wstając i merdając ogonkiem. Blaszki, przyczepione na jego szyi, otarły się o siebie, tworząc nieprzyjemny dźwięk. Zaraz potem biała kulka ponownie zaszczekała i ruszył w stronę, z której najpewniej dobiegł głuchy gwizdek dla psów.
lvl:2 |S:6 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:5 |HP:55 |W:55

Grzybowa Polana nie musiała zbyt długo czekać. Po chwili, mogła dostrzec kopiec, a zaraz za nim, małe, czarne zwierzątko. Niezgrabnie poruszało się po ziemi, co mogło być idealną szansą dla młodej wojowniczki.
lvl:3 |S:7 |Zr:8 |Sz:11 |Zm:6 |HP:60 |W:50

Koniec z pechem, gdyż najwyraźniej i Ważce się poszczęściło! Gdy szła przez las, po niedługiej chwili, na śniegu czmychnęło rdzawobrunatne zwierzątko. Najwyraźniej badylarka postanowiła wrócić szybko do domu i nie zauważyła jeszcze kotki.
lvl:3 |S:12 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:6 |HP:75 |W:45

Trzepoczące Skrzydło · 03.02.2019 19:41

Ufff... Na moje szczęście białe stworzenie nie należało do mądrych i nie zamierzało mnie atakować. Przyglądało mi się z wystawionym językiem. Moje futro wygładziło się, a ja stanęłam normalnie, a wtedy on wstał i wydał z siebie dźwięk. W jego głosie był słychać krzyki wszystkich ofiar, które zabił. Tak mi wydawało, przez mój strach. Odskoczyłam do tyłu, a serce waliło mi mocno. Przez chwilę myślałam, że się na mnie rzuci, ale pies pobiegł w stronę jakiegoś dźwięku, pewnie do dwunogów. Kiedy upewniłam się, że już nie wróci i uspokoiłam się trochę, odwróciłam się i zaczęłam iść w przeciwną stronę. Łapy miałam ugięte, ale nie szukałam brzuchem o ziemię. Ciężar ciała przeniosłam na tył, a łeb i ogon zrównałam z grzbietem. Ściszyłam też oddech i upewniłam się, że idę pod wiatr, tak jak uczył mnie Olchowy Szept. Gdy skradałam się, patrzyłam też pod łapy, by na nic nie nadepnąć.

Grzybowa Polana · 09.02.2019 11:12

Grzyb spięła wszystkie mięśnie. W typowej pozycji łowieckiej przeszła kilkanaście kroków, potrzebnych do pokonania odległości oddzielającej jej od kopca. Uważała na każdy oddech i każdy ruch. Głupio byłoby stracić zdobycz, będąc o kilka długości myszy od niej.
W odpowiedniej odległości, Grzyb przeniosła ciężar ciała na tylne łapy i odbiła się od zmarzniętej ziemi. Jej pazury wycelowane były w czarne futerko, a zęby - w pogotowiu.

Ważkowa Sadzawka · 10.02.2019 16:30

Koniec z pechem. Na szczęście długo to nie potrwało. Prawdopodobnie zwierzątko przed nią jej nie zauważyło. Świetnie. Zmarszczyła lekko brwii. Nie poluje często na badylarki. Jakoś tak nie miała nigdy do nich szczęścia. Dwa w jednym.
Ale koniec gadania. Przeszła jeszcze parę cichych kroków. Lekko oddychała i starała się wydawać jak najmniej dźwięków. Przed nią szła badylarka która miejmy nadzieję nadaj jej nie zauważyła. Kotka nadal szła pod wiatr, chyba szczęśliwie wiejący w ten sposób, by zwierząttko miało jeszcze trudniej ją zauważyć. Już była blisko. Spięła mięśnie i skoczyła odbijając się mocno od podłoża i przygotowując pazury na złapanie badylarki. Parę uderzeń wcześniej jeszcze dokładniej zmierzyła odległość dzielącą ją od zwierzaka. Miejmy nadzieję, że się uda.

Jesionowa Kora · 14.02.2019 22:30

Trzepocząca Łapa szła przed siebie, już miało się wydawać, że nic nie znajdzie, kiedy nagle, mogła spostrzec za krzakami kremowo-brązowo-białego kaczora, który chyba postanowił oddalić się od gniazda. Jego głowa była zielona, oddzielona białym paskiem wokół jego szyi. Stał, a raczej szedł do przodu, czyli tyłem do Trzepoczącej Łapy.
lvl:2 |S:6 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:5 |HP:55 |W:55

Grzyb jakby w ogóle się nie starała, ogon wojowniczki, który delikatnie dotknął śniegu, zaalarmował kreta o jej pobyciu, a sytuacje pogarszał jeszcze śnieg po którym stąpała. Zwierzak zaczął niezgrabnie ruszać w stronę powrotną do swojego domu. Ale nie wszystko stracone! Mogła jeszcze go złapać.
lvl:3 |S:7 |Zr:8 |Sz:11 |Zm:6 |HP:60 |W:50-2=48(50)

Ważka również chciała złapać badylarkę, która jeszcze nie zorientowała się, że za nią przebywa głodna wojowniczka. Do czasu, gdyż ciężki krok córki Żmijowego Ogona sprawił, że zwierzak obrócił się ku niej, po czym zaczął szybko uciekać. Wojowniczka jednak również miała szansę ją jeszcze złapać!
lvl:3 |S:12 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:6 |HP:75 |W:45-2=43(45)

Trzepoczące Skrzydło · 14.02.2019 22:38

Przez chwilę myślałam, że nic nie uda mi się znaleźć, bo rzeczywiście niczego nie miałam w zasięgu wzroku, ale na szczęście po chwili spostrzegłam za krzakami kaczkę. Pierwszy raz widzę kaczkę, serio... Ale nie mogę stać i się patrzeć, bo mam mało czasu. Lada moment zwierzę mnie usłyszy i nic z tego nie wyjdzie. Przypomniałam sobie o zasadę o której mówił mi mistrz. "Ptak zobaczy, gryzoń wyczuje, a zająć usłyszy". Kaczka jest ptakiem, czyli muszę się chować. Korzystając z tego, że wokoło mnie jest dużo krzaków, zakradnęłam się do nich i zaczęłam polowanie. Szłam w stronę pyska cicho, na ugiętych łapach, a głowę i ogon miałam zrównany z grzbietem. Oddychała cicho i ciężar ciała przeniosłam na tylne kończyny, by stąpać cicho. Po drodze do celu patrzyłam pod łapy, by nie nadepnąć na nic. Pierwszy raz widzę takie zwierzę i muszę je upolować! Kiedy znalazłam się blisko ofiary, skoczyłam w górę, szykując się do zagryzienia zwierzęcia. W pogotowiu miałam wysunięte pazury, by sobie pomóc w razie gdyby coś się stało. Ale... Kaczka chyba mnie nie zaatakuje no nie?

Ważkowa Sadzawka · 16.02.2019 18:43

Cóż, starała się iść najciszej jak mogła, ale ta konkretna badylarka miała chyba bardziej wyczulony słuch i ja zauważyła. Czas rzucić się w pogoń! Bo przecież się nie podda! Nie zajęło jej to nawet uderzenie serca, by skojarzyć, że przecież trzeba lecieć! Tak więc wysunęła pazury, po czym je schowała i zaczęła pędzić za badylarką, a gdy była już zaraz za nią, rzuciła się na nią z pazurami i kłami. Nie uciekaj. Tak czy siak cię złapię.

Grzybowa Polana · 16.02.2019 19:18

Kret niestety w jakiś sobie jedynie znany sposób wyczuł jej obecność i zwiał. Grzybowa jednak nie uznała tego za porażkę i tak jak stała, skoczyła przed siebie. Cały czas miała pazury wysunięte się i gotowe do rozszarpania stworzonka. Pędziła równym, szybkim tempem. Kret nie mógł odejść.

Biały Puch · 22.02.2019 18:55

Trzepot próbowała. Próbowała złapać ptaszynę żale niestety, kaczka najwyraźniej wyczuła ją, gdy zawiał tylko powiew wiatru. Tak więc nawet nie spojrzał w tamtą stronę a kaczor wzbił się po prostu w powietrze i sobie odleciał.
lvl:2 |S:6 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:5 |HP:55 |W:55-2=53(55)

I Grzyb wreszcie się udało! Wojowniczka była zdecydowanie szybsza od zwierzaka, który próbował dotrzeć do swojej norki. No niestety, nie udało się... Już po chwili był martwy.
+10exp
lvl:3 |S:7 |Zr:8 |Sz:11 |Zm:6 |HP:60 |W:48-3=45(50)

Niestety Ważka tyle szczęścia nie miała. Badylarka, gdy tylko zorientowała się, że wojowniczka ją goni, schowała się między korzenie jednego z drzew.
lvl:3 |S:12 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:6 |HP:75 |W:43-3=40(45)

Trzepoczące Skrzydło · 22.02.2019 19:16

NAJGORZEJ! Zapomniałam o najważniejszym. Nie szłam pod wiatr. Czemu jestem taka głupia? Wiatr zawiał na moją niekorzyść, przez co kaczor obrócił się i gdy tylko mnie zobaczył, wzbił się w powietrze i sobie poleciał. Szkoda. Ale to jeszcze nie koniec, mam dużo czasu, więc mogę kontynuować polowanie. Po porażce zaklęłam cicho pod nosem, po czym westchnęłam. Rozejrzałam się dookoła, bo może coś będzie blisko. Jakaś zwierzyna lub miejsce do którego mogłabym iść. No i znalazłam je po chwili. W niedalekiej odległości ode mnie był mały lasek. W nim coś będzie, jestem tego pewna! Zaczęłam więc się skradać przed siebie, z tą całą pozycją łowiecką, żeby tym razem mi się udało. Ale najpierw muszę cokolwiek znaleźć...

Grzybowa Polana · 23.02.2019 11:17

Grzyb nigdy nie czuła wyrzutów sumienia, że zabija zwierzynę. Wiedziała, że niektóre koty uznają to za okropne i brutalne, dla niej jednak był to sposób na przetrwanie. Tak było też w tym przypadku. Kret zakończył żywot pod jej pazurami. Veni, vidi, vici. Czarna kocica chwyciła zwierzątko w zęby, zakopała je pod najbliższym drzewem, zapamiętała miejsce - głupio byłoby zakopać zwierzę, a potem nie móc go znaleźć - po czym ustawiła się w pozycji łowieckiej i zaczęła węszyć. Na jednym marnym krecie nie poprzestanie.

Ważkowa Sadzawka · 07.03.2019 10:35

No cóż. Nie wyszło, za późno było by złapać stworzenia. Uciekło jej. Nie udało się. Ale może następnym razem?
Potrząsnęła głową i powróciła do pozycji łowieckiej. Ustawiła się ponownie pod wiatr i szła dalej. Z badylarką się nie udało, ale może napotka coś innego i to złapie? Przydałoby się coś dołożyć do stosu.

Jesionowa Kora · 10.03.2019 14:47

Trzepocząca Łapa, jednak musiała iść dalej, gdyż... no cóż, nic nie znalazła. Tak więc, chyba trzeba szukać dalej, a jak to mówią, kto szuka ten znajdzie.
lvl:2 |S:6 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:5 |HP:55 |W:53(55)

Grzyb również miała pecha. Szła dalej, nie mogąc znaleźć niczego, co byłoby zdatne do jedzenia.
lvl:3 |S:7 |Zr:8 |Sz:11 |Zm:6 |HP:60 |W:45(50)

Ponownie chyba zaczął się grupowy pech. I Ważka tym razem również nic nie znalazła, tak jak jej koleżanki.
lvl:3 |S:12 |Zr:7 |Sz:8 |Zm:6 |HP:75 |W:40(45)

Grzybowa Polana · 10.03.2019 16:25

Po pierwszym sukcesie, jakim było zabicie kreta, przyszedł czas na dalsze poszukiwanie. Jak dotąd, zakończyło się jednak pechem. Nie docierał do niej zapach niczego, co mogłaby upolować. Jednakże kotka nie zniechęcała się tym niezbyt udanym węszeniem i kontynuowała swój marsz.