Zamarł na miejscu. Jako medyk nie musiał, nie powinien walczyć, jeśli nie musiał... szczury, szczególnie w większej ilości były dla jednego, pojedynczego kota zagrożeniem. Sporym.
Mogły przy tym być jednak, także, pożywieniem. A nadchodziła sroga pora nagich drzew, a on nie był sam. A skoro Bawełniana Nić już polowała... on, nawet jako medyk, również polować mógł. Teraz czuł, że byłoby to bardzo na miejscu.
Jeszcze nigdy nie walczył z przeciwnikiem innym od Ćmiej Gwiazdy, dawno, dawno temu. Na pewno nie walczył na serio.
Barwna Woda znalazł się nisko przy ziemi, w pozycji łowieckiej którą pamiętał doskonale z treningu. Zaczął powoli, metodycznie skradać się ku grupce gryzoni. Poruszał się zwinnie, ogon miał zrównany z linią grzbietu, kończyny ugięte. Oddychał cicho, szedł pod wiatr.
Powinien to robić? Może i nie, ale czuł, że w tej sytuacji było to bardzo na miejscu. Czwórka szczurów przeciwko dwóm dorosłym, wyszkolonym kotom. Nawet, jeśli dojdzie do ran, nie mogły być bardzo poważne.
Barwinek w końcu wyskoczył ku pierwszemu ze szczurów, chcąc pochwycić go w swoje szczęki i ugryźć jak najmocniej w kark; i korzystając z elementu zaskoczenia, uzbrojoną w pazury łapą zamachnął się na drugiego ze szczurów.
W trakcie swojego skoku, gdy już dopadał gryzoni, krzyknął.
- BAWEŁNIANA NICI!
Zareagowała natychmiast, odruchowo. Bawełniana Nić wybiła się z tylnych łap, zamachnęła jedną z przednich i siła jej ciosu chyba wystarczyła, aby doprowadzić do zgonu dzięcioła. Uderzył o ziemię z taką siłą, że pękło mu jedno ze skrzydeł, a potem... chyba umarł z szoku.
Z zadowoleniem spostrzegła, jak pierś dzięcioła przestaje się ruszać. Bingo. Wykopała płytki dołek i z pogardą wrzuciła tam swoją zdobycz, a następnie przykryła go kupką ziemi. Zaczęła iść dalej, mając nos przy ziemi, kiedy to do jej uszu trafił krzyk srebszystego kocura. Oho, książę w opałach. Wstała na równe nogi i w trzech podskokach znalazła się u Barwinka, który, jak się okazało, wdał się w nie te towarzystwo co trzeba. - Ja bym odróżniła trawsko od szczura - mruknęła cierpko. W momencie, gdy starszy dorwał się do jednego z szczurów, ona rzucała się na drugiego, chcąc przebić pazurami jego pysk na wylot.
Drobna i żylasta, o krótkim, szorstkawym futrem w kremowym kolorze, z wyraźnym klasycznym pręgowaniem. Łeb klinowaty, lekko kanciasty, z oczami ciepłej barwy żywego brązu. Nos i poduszeczki łap cieliste. Kilka ukrytych pod sierścią szram i łyse zgrubienie na lewej przedniej łapie po złamanym nadgarstku. Świeże blizny po czterech długich cięciach po obu stronach grzbietu i gęstych ranach na jej przeżutych przez psa udach. Wszystkie poznaczone doskonale widocznymi sznytami. Porusza się nieco sztywno, wciąż nie zdążyła przyzwyczaić się do otrzymanych ran.
Już przestało obchodzić ją to, czy świat jej nienawidzi. Jeżeli zostanie do tego zmuszona, to siłą wyszarpie mu rzeczy jej drogie. Nie potrafi z czystym sumieniem oddać się strachowi, tak jak robiła to kiedyś. Porzuciła większość ze swoich płonnych rojeń i straciła nawyk planowania każdej interakcji z otoczeniem; stała się bardziej praktyczna i beznamiętna, być może nabrała odwagi. Wciąż nie wierzy w dobre zamiary obcych i nie potrafi w pełni nikomu zaufać, nawet sobie. Mimo to, toczy się przez życie z dziwacznym spokojem, jakby przestała martwić się tym, że jej osoba nie dorasta do wpajanych jej od kocięctwa ideałów. OR DOES SHE?
Fairy [NŚ]; Gryząca Łapa [Z]
Atak Barwna Woda (na Szczur 1): 1d10+3 = 8 -> udany (100%) Obrażenia: (4d6+6)-(3d6+4) = 14
Atak Bawełniana Nić (na Szczur 2): 1d10+3 = 6 -> słaby (50%) Obrażenia: (4d6+12)-(3d6+4)*0.5 = 4
Atak Szczur 1 (na Barwna Woda): 1d10+1 = 9 -> udany (100%) Obrażenia: (4d6+3)-(3d6+11) = 1
Atak Szczur 2 (na Barwna Woda): 1d10+1 = 2 -> nieudany
Atak Szczur 3 (na Barwna Woda): 1d10+1 = 7 -> udany (100%) Obrażenia: (4d6+4)-(3d6+11) = 5
Atak Szczur 4 (na Bawełniana Nić): 1d10+1 = 5 -> słaby(50%) Obrażenia: (4d6+3)-(3d6+11)*0.5 = 1
Nim którykolwiek ze szczurów przeszedł do ofensywy, srebrzysty kocur wgryzł się głęboko w kark pierwszego z nich. Ten, w odwecie, spróbował zanurzyć zęby w jego policzku, ale ledwo udało mu się wyszarpać zeń kosmyk włosów. Szczur trzeci za to sukcesywnie zadrapał stopę lewej tylnej łapy pochłoniętego walką medyka.
Bawełniana Nić za cel obrała sobie szczura drugiego, który okazał się jednak zwinniejszy niż pierwszy. Pomimo swojego doświadczenia i swojej zawziętości, tym razem kocica zdołała jedynie obetrzeć pysk uchylającego się przed nosem gryzonia. Szczur czwarty dorwał się w międzyczasie do jej prawej łapy, wyrywając łokcia kępkę kremowego futra.
Barwna Woda - lvl: 4 (przerzuty 0/3) | S: 6 | Zr: 11 | Sz: 11 | Zm: 20 | HP: 75-1-5=69/75 | W: 55-3=52/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym policzku.
> rana 0. stopnia - płytkie zadrapanie na stopie lewej tylnej łapy.
Nie zrobiła dużo swojemu delikwentowi, ale szczur także nie popisał się umiejętnościami. Spięła się, skupiając się na nim całkowicie. Nie lekceważyła przeciwnika i wiedziała, że szczury mogą być niebezpieczne, ale wcale nie muszą. Byli tu we dwójkę. I choć perspektywa walki z rzecznym medykiem nie była pocieszająca, tak wolała by tu był i pomagał, niż poszedł gdzieś dalej i zostawił ją przeciwko tym szczurom. Bo, no, jeden przeciwnik to zawsze mniej niż cztery.
Zaatakowała więc ponownie, tym razem starając się złapać i przygnieść szczura do ziemi tak mocno, by pękł jej pod łapami. Trochę impowizacja, ale może zadziała! Na ślepo także, drugą łapą próbowała dosięgnąć innego szczura, by drasnąć go jak najmocniej się dało.
Nigdy w życiu nie walczył naprawdę. Od księżyców nie czuł krwi w pysku, krwi innej, niż ta którą zlizywał z ran swoich pacjentów. Czuł się dziwnie. Nienaturalnie. Nie to powinien robić, jako medyk. I bał się - bał, bo rozumiał, że wpakował się prosto w paszczę lwa. Cztery wygłodniałe szczury, z zębiskami tak blisko jego pyska.
Barwnej Wodzie oddech przyspieszył. Nie zamierzał jednak teraz się wycofać. Jego szanse wzrosły gdy zobaczył kątem oka Bawełnianą Nić.
Wgryzł się zatem w szczura mocniej, chcąc wyrządzić mu jak największą krzywdę i, jak poprzednio, przednią łapą uzbrojoną w pazury zamachnął się na ślepo na innego ze gryzoni.
po tylu latach wiem już na pewno
że kiedy przyjdzie jasne będzie jedno
złe myśli nie były tego warte
Drobna i żylasta, o krótkim, szorstkawym futrem w kremowym kolorze, z wyraźnym klasycznym pręgowaniem. Łeb klinowaty, lekko kanciasty, z oczami ciepłej barwy żywego brązu. Nos i poduszeczki łap cieliste. Kilka ukrytych pod sierścią szram i łyse zgrubienie na lewej przedniej łapie po złamanym nadgarstku. Świeże blizny po czterech długich cięciach po obu stronach grzbietu i gęstych ranach na jej przeżutych przez psa udach. Wszystkie poznaczone doskonale widocznymi sznytami. Porusza się nieco sztywno, wciąż nie zdążyła przyzwyczaić się do otrzymanych ran.
Już przestało obchodzić ją to, czy świat jej nienawidzi. Jeżeli zostanie do tego zmuszona, to siłą wyszarpie mu rzeczy jej drogie. Nie potrafi z czystym sumieniem oddać się strachowi, tak jak robiła to kiedyś. Porzuciła większość ze swoich płonnych rojeń i straciła nawyk planowania każdej interakcji z otoczeniem; stała się bardziej praktyczna i beznamiętna, być może nabrała odwagi. Wciąż nie wierzy w dobre zamiary obcych i nie potrafi w pełni nikomu zaufać, nawet sobie. Mimo to, toczy się przez życie z dziwacznym spokojem, jakby przestała martwić się tym, że jej osoba nie dorasta do wpajanych jej od kocięctwa ideałów. OR DOES SHE?
Fairy [NŚ]; Gryząca Łapa [Z]
Atak Barwna Woda (na Szczur 1): 1d10+3 = 13 -> krytyczny (150%) Obrażenia: (4d6+6)-(3d6+3)*1.5 = 9
Atak Bawełniana Nić (na Szczur 2): 1d10+3 = 7 -> udany (100%) Obrażenia: (4d6+12)-(3d6+4) = 16
Atak Szczur 3 (na Barwna Woda): 1d10+1 = 3 -> nieudany
Atak Szczur 4 (na Bawełniana Nić): 1d10+1 = 3 -> nieudany
Szczur pierwszy wykrwawiał się właśnie z szyją raz kolejny głęboko zranioną przez szczęki medyka, którego tylne, niezwykle włochate łapy starał się bezskutecznie pogryźć szczur trzeci.
W międzyczasie Bawełniana Nić naskoczyła całym swoim ciężarem na tułów szczura drugiego. Ciało przeciwnika dosłownie zapadło się pod jej łapami, z gardła gryzonia rzygnęła gęsta, ciemna krew. Szczur czwarty, rozproszony makabrą sceny, chybił swój atak wymierzony w prawe ramię kocicy.
Barwna Woda - lvl: 4 (przerzuty 0/3) | S: 6 | Zr: 11 | Sz: 11 | Zm: 20 | HP: 69/75 | W: 52-3=49/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym policzku.
> rana 0. stopnia - płytkie zadrapanie na stopie lewej tylnej łapy.
______
+ 15 EXP dla Barwnej Wody.
Bawełniana Nić - lvl: 4 (przerzuty 0/3) | S: 12 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 8 | HP: 74/75 | W: 38-3=35/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym łokciu.
______
Spadek W o 1/3 - obniżenie celności o 2 (od następnej tury).
______
+ 15 EXP dla Bawełnianej Nici.
Szczur 1: S: 4 (3) | Zr: 4 (3) | Sz: 5 (4) | HP: 6-1-9=-4/20 | W: 12/15
> rana 1. stopnia - ugryzienie na karku (-1HP na turę)
> rana 1. stopnia - ugryzienie na prawym boku szyi (-1HP na turę; od następnej tury)
______
Śmierć - nie żyje.
Spadek HP o 1/2 - obniżenie statystyk o 1/4.
Szczur 2: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 16-16=0/20 | W: 14/15
> rana 2. stopnia - mocne obicie klatki piersiowej; złamany mostek (-3HP w następnej turze, później -2HP na turę)
> rana 0. stopnia - obtarcie na pysku.
______
Śmierć - nie żyje.
Jej przyciśnięcie do ziemi okazało się strzałem w dziesiątkę, bowiem szczur dosłownie pękł pod jej łapami, jak balon. Spojrzała na niego z odrazą, odrzucając gdzieś na bok. Skupiła się na kolejnym szczurze, i niewiele myśląc doskoczyła do niego, zamachując się swoim kremowym łapskiem. Celowała w jego mordę, znowu.
Serce waliło mu jak oszalałe. Polował - dawno temu, ale polował. Nie walczył. Nie z czterema szczurami, u boku jeszcze innej wojowniczki. Czuł się dziwnie. Pierwszy raz od dawna naprawdę czuł się realnie zagrożony; mimo przeciwników na których już wielokrotnie trafiał zbierając medykamenty, nigdy nie inicjował walki, a teraz...
Czerwień zalewała mu krawędzie jego wizji i jeszcze chwilę trzymał żelazny uścisk na martwym, wykrwawiającym się w jego szczękach gryzoniu.
Zorientował się, że inny szczur próbuje ugryźć jego tylne nogi; odwrócił się gwałtownie przodem do niego, puszczając martwego szczura i rzucając się z zębami ku temu drugiemu, chcąc zacisnąć je na jego szyi.
po tylu latach wiem już na pewno
że kiedy przyjdzie jasne będzie jedno
złe myśli nie były tego warte
Drobna i żylasta, o krótkim, szorstkawym futrem w kremowym kolorze, z wyraźnym klasycznym pręgowaniem. Łeb klinowaty, lekko kanciasty, z oczami ciepłej barwy żywego brązu. Nos i poduszeczki łap cieliste. Kilka ukrytych pod sierścią szram i łyse zgrubienie na lewej przedniej łapie po złamanym nadgarstku. Świeże blizny po czterech długich cięciach po obu stronach grzbietu i gęstych ranach na jej przeżutych przez psa udach. Wszystkie poznaczone doskonale widocznymi sznytami. Porusza się nieco sztywno, wciąż nie zdążyła przyzwyczaić się do otrzymanych ran.
Już przestało obchodzić ją to, czy świat jej nienawidzi. Jeżeli zostanie do tego zmuszona, to siłą wyszarpie mu rzeczy jej drogie. Nie potrafi z czystym sumieniem oddać się strachowi, tak jak robiła to kiedyś. Porzuciła większość ze swoich płonnych rojeń i straciła nawyk planowania każdej interakcji z otoczeniem; stała się bardziej praktyczna i beznamiętna, być może nabrała odwagi. Wciąż nie wierzy w dobre zamiary obcych i nie potrafi w pełni nikomu zaufać, nawet sobie. Mimo to, toczy się przez życie z dziwacznym spokojem, jakby przestała martwić się tym, że jej osoba nie dorasta do wpajanych jej od kocięctwa ideałów. OR DOES SHE?
Fairy [NŚ]; Gryząca Łapa [Z]
Atak Barwna Woda (na Szczur 3): 1d10+3 = 13 -> krytyczny (150%) Obrażenia: (4d6+6)-(3d6+4)*1.5 = 18
Szczur trzeci nie zdążył się usunąć przed żarliwym atakiem Barwnej Wody. Medyk zacisnął zęby na jego gardle, przebijając jego skórę i wyciskając z niego kilka chrapliwych, bulgoczących pisków. Wola życia gryzonia okazała się jednak zaskakująco duża - wyrwał się on z uścisku kocura i pognał na oślep przed siebie, brocząc obficie krwią.
Wystarczyło, aby tęga łapa rudej kocicy smagnęła szczura czwartego raz. Zwierzę nawet pisnęło, raz powalone pozostało na ziemi. Umarło nawet nie od utraty krwi z przeoranego pazurami pysku, ale przez impet uderzenia w głowę.
Barwna Woda - lvl: 4 (przerzuty 0/3) | S: 6 | Zr: 11 | Sz: 11 | Zm: 20 | HP: 69/75 | W: 49-3=46/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym policzku.
> rana 0. stopnia - płytkie zadrapanie na stopie lewej tylnej łapy.
Bawełniana Nić - lvl: 4 (przerzuty 1/3) | S: 12 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 8 | HP: 74/75 | W: 35-3=32/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym łokciu.
______
Spadek W o 1/3 - obniżenie celności o 2.
______
+ 15 EXP dla Bawełnianej Nici.
Szczur 3: S: 4 (2) | Zr: 4 (2) | Sz: 5 (2) | HP: 20-18=2/20 | W: 11/15
> rana 2. stopnia - głębokie ugryzienie na gardle (-3HP w następnej turze, później -2HP na turę)
______
Spadek HP o 3/4 - obniżenie statystyk o 1/2.
Szczur 4: S: 4 | Zr: 4 | Sz: 5 | HP: 20-20=0 | W: 12/15
> rana 2. stopnia - mocne uderzenie w czaszkę; rozerwana skóra na głowie.
______
Śmierć - nie żyje.
Zachłysnął się powietrzem przez nos, czując krew na języku. Serce mu waliło jak oszalałe, szczególnie, gdy zorientował się, że gryzoń... mu się wyrwał. Że wciąż żył.
To, co poczuł, ciężko było nazwać instynktem łowcy a raczej chłodną kalkulacją i instynktem medycznym. Instynktem pacyfisty i kogoś o dobrym sercu, kto nie chciał sprawiać innym cierpienia. A widział rany. Rozumiał, jakie rany zadał gryzoniowi i wiedział, że ten niedługo się wykrwawi, z taką raną - umrze. Tak czy siak umrze.
Klan potrzebował pożywienia a Barwna Woda nie chciał sprawiać tym szczurom nadmiernego bólu i cierpienia, o ile nie musiał.
Rzucił się w pogoń za uciekającym szczurem natychmiast, chcąc go dopaść i dobić celnym ugryzieniem w grzbiet. Złamać kręgosłup. Chciał to zrobić szybko.
po tylu latach wiem już na pewno
że kiedy przyjdzie jasne będzie jedno
złe myśli nie były tego warte
Spodziewała się krwawej walki, a tymczasem okazało się, że ostatni szczur był najmniej upierdliwym z całej gromadki. Padł na strzała, dosłownie, bo jedno machnięcie łapą wystarczyło by ten padł nieżywy, pewnie nawet nie rejestrując co się tak właściwie dzieje. Uśmiechnęła się, wystawiając zakrwawione kły, po czym chwyciła szczursko za ogon i rzuciła go na tego, którego zabiła poprzednio. Następnie rozejrzała się, a widząc, że żyje tylko jeden delikwent goniony przez medyka, usiadła przy swojej stercie i patrzyła na poczynania srebrnego.
Drobna i żylasta, o krótkim, szorstkawym futrem w kremowym kolorze, z wyraźnym klasycznym pręgowaniem. Łeb klinowaty, lekko kanciasty, z oczami ciepłej barwy żywego brązu. Nos i poduszeczki łap cieliste. Kilka ukrytych pod sierścią szram i łyse zgrubienie na lewej przedniej łapie po złamanym nadgarstku. Świeże blizny po czterech długich cięciach po obu stronach grzbietu i gęstych ranach na jej przeżutych przez psa udach. Wszystkie poznaczone doskonale widocznymi sznytami. Porusza się nieco sztywno, wciąż nie zdążyła przyzwyczaić się do otrzymanych ran.
Już przestało obchodzić ją to, czy świat jej nienawidzi. Jeżeli zostanie do tego zmuszona, to siłą wyszarpie mu rzeczy jej drogie. Nie potrafi z czystym sumieniem oddać się strachowi, tak jak robiła to kiedyś. Porzuciła większość ze swoich płonnych rojeń i straciła nawyk planowania każdej interakcji z otoczeniem; stała się bardziej praktyczna i beznamiętna, być może nabrała odwagi. Wciąż nie wierzy w dobre zamiary obcych i nie potrafi w pełni nikomu zaufać, nawet sobie. Mimo to, toczy się przez życie z dziwacznym spokojem, jakby przestała martwić się tym, że jej osoba nie dorasta do wpajanych jej od kocięctwa ideałów. OR DOES SHE?
Fairy [NŚ]; Gryząca Łapa [Z]
Akcja Barwna Woda (pogoń za Szczur 3): 1d4+11 = 12 -> 7 vs 12 -> udana Atak Barwna Woda (na Szczur 3): 1d10+3 = 9 -> udany (100%) Obrażenia: (4d6+6)-(3d6+2) = 9
Barwna Woda prędko dopadł wykrwawiającego się szczura trzeciego, który słał się na swoich drobnych łapkach. Wykończył go jednym ugryzieniem po plecach - gryzoń stracił przytomność w ciągu ledwie kilkunastu uderzeń serca, jakby już i tak stał nad grobem.
Barwna Woda - lvl: 4 (przerzuty 0/3) | S: 6 | Zr: 11 | Sz: 11 | Zm: 20 | HP: 69/75 | W: 46-3=43/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym policzku.
> rana 0. stopnia - płytkie zadrapanie na stopie lewej tylnej łapy.
______
+ 15 EXP dla Barwnej Wody.
Bawełniana Nić - lvl: 4 (przerzuty 1/3) | S: 12 | Zr: 11 | Sz: 8 | Zm: 8 | HP: 74/75 | W: 35-3=32/55
> rana 0. stopnia - wyrwana kępka sierści na prawym łokciu.
______
Spadek W o 1/3 - obniżenie celności o 2.
Szczur 3: S: 4 (2) | Zr: 4 (2) | Sz: 5 (2) | HP: 2-3-9=-10/20 | W: 11/15
> rana 2. stopnia - głębokie ugryzienie na gardle (-3HP w tej turze, później -2HP na turę)
> rana 1. stopnia - ugryzienie na grzbiecie (-1HP na turę; od następnej tury)
______
Śmierć - nie żyje.
Spadek HP o 3/4 - obniżenie statystyk o 1/2.
Kiedy Barwna Woda zanurzał kły w ostatnim szczurze, Bawełna odkopała swoje wcześniejsze zdobycze. Spojrzała na kocura porozumiewawczo że powinni wrócić do obozu, po czym wzięła wszystko do pyska i zwykle skierowała się w stronę obozu, czując jak adrenalina powoli z niej schodzi.
Dopadł do szczura; nie spodziewał się, że zakończy się to jakkolwiek inaczej, ale poczuł... satysfakcję. Z tego, że pozbył się zagrożenia z ziem Klanu. Nie leżało to w zakresie jego obowiązków, ale tak postąpił, bo takie zachowanie było zachowaniem słusznym i na miejscu. W dodatku w porę nagich drzew dodatkowa zwierzyna się przyda.
Wypuścił szczura w szoku, chwilę oddychając ciężej, ale zaraz truchtem powrócił ze zdobyczą do Bawełnianej Nici. - Dzkuję - wymruczał niewyraźnie przez zaciśnięte na gryzoniu zęby, chwytając zaraz drugiego i ruszył za wojowniczką. Potem wróci się także po zioła.
zt <3
po tylu latach wiem już na pewno
że kiedy przyjdzie jasne będzie jedno
złe myśli nie były tego warte
Księżyce: 151 Mistrz: Śliwkowa Pestka || Kornikowy Konar Płeć: kotka Matka: Błękitny Poranek Ojciec: Brązowy Pysk
Trochę niska, szczupła, długowłosa biała kotka o kremowo-płowych uszach i ogonie i dużych, błękitnych oczach.
Chmurna Łapa niewiele się różni od małej Chmurki. Nadal jest roztrzepana, zapominalska i naiwna. Można powiedzieć, że nadal jest w głębi duszy kociakiem. Nie umie czytać kotów, wierzy we wszystko, co jej się powie, o ile oczywiście nie zapomni o tym już chwilę po fakcie. Ale nie jest też bez zalet - lubi rozmawiać z innymi kotami, jest radosna, jeśli wydaje jej się, że ktoś ma zły humor, to bez zawahania spróbuje go rozbawić. Łatwo się przywiązuje do innych, kocha swoich przyjaciół całym sercem, chociaż nie raz zdarzy jej się zapomnieć ich imion. Zdecydowanie woli mieć towarzystwo, siedzenie samej jakoś jej nie pasuje. Żyje chwilą, cieszy się z małych rzeczy, lubi wszystko, co ładne. Zdarza jej się jednak myśleć nad przyszłością, nad tym, kim zostanie w przyszłości i czego oczekują od niej inni. Czuje się też źle z tym, że ma problemy z pamięcią, ale woli o tym nie mówić i nie myśleć, bo nie chce żeby inni się o nią martwili.
Gwiazdka
Ile księżyców minęło, odkąd ostatnio widziała dom? Dwa, czy może dwadzieścia? Może więcej, może mniej? Chmurka nie wiedziała. Nie liczyła dni. Nie pamiętała też, kiedy się zgubiła. Wiedziała, że większość życia mieszkała w Klanie Rzeki. A więc co się stało, żeby przerwać taki stan rzeczy?
Tamtego dnia Chmurka wybrała się na spacer. Zwykły spacer, skoro jej trening stał w miejscu, to mogła sobie pozwolić na próbę chociaż zapamiętania granic. Z jej bardzo kruchego skupienia wybił ją niezwykle kolorowy motyl. Nigdy wcześniej nie widziała takiego, a że nigdy nie miała dobrej pamięci, jej oryginalny cel wycieczki wypadł jej z głowy. Miała nowy: podążać za motylkiem. Nie chciała go zabić, oczywiście, ale chciała na niego patrzeć jak najdłużej. No więc się napatrzyła, a gdy owad w końcu zniknął jej z oczu na dobre, okazało się, że niebieskooka była w nieznajomym miejscu. Bardzo daleko od terenów klanów. Spanikowana próbowała znaleźć drogę powrotną, ale cóż... zajęło jej to bardzo dużo czasu. Nie pomagało, że bardzo często zapominała, czego szukała. A wydarzenia tamtejszego dnia już kompletnie wypadły jej z pamięci.
Ale w końcu poczuła tak znajomy zapach. Zmieszany z kilkoma nowymi, pewnie klan się rozrósł pod jej nieobecność. Nie zmieniało to jednak faktu, że był to dom. Po tak długim czasie. Chmurka była gotowa ruszyć biegiem w głąb terenów... a jednak zatrzymała się przed miejscem, gdzie zapach zaczynał się nasilać. Granica. W Klanie Rzeki miała rodzinę. Przyjaciół. Ale co, jeśli wszystko się zmieniło odkąd zniknęła? Co, jeśli nikt jej nie pamięta? Czy będą w ogóle chcieli tak niezorganizowaną kotkę z powrotem? Tak więc stała, wciąż na terenach niczyich, zastanawiając się. Na tyle głęboko, na ile potrafiła. Czy będzie tak, jak dawniej? Jakby tylko wiedziała, jaka tragedia rozegrała się całkiem niedawno...
![[Obrazek: barwna_woda_ale_gwiazdki.png]](https://cdn.discordapp.com/attachments/755045997003931729/1054492748700459090/barwna_woda_ale_gwiazdki.png)
![[Obrazek: C9NaquQ.png]](https://i.imgur.com/C9NaquQ.png)
![[Obrazek: sprite_rip__conch_seashell_by_a_good_boy-danvykz.gif]](https://orig00.deviantart.net/3a01/f/2016/314/d/b/sprite_rip__conch_seashell_by_a_good_boy-danvykz.gif){kind=icon}
