Szkolenie Pędu

[Pokrzywa..]

XXXCiekawość była cenną cechą. Pokrzywa była zadowolona, że kocur nie tylko bezmyślnie łykał podaną mu wiedzę, ale także sam drążył temat, żeby dowiedzieć się jak najwięcej. Jedyna na czym jej zależało, to aby nie odbiegali za daleko od tematu. Podejrzewała, że ze swoją znakomita pamięcią Pęd zdoła sobie uporządkować chaotycznie przekazaną wiedzę, ale Uzdrowicielka miała obawy, czy w takim chaosie sama zdoła się odnaleźć.
XXX- Żółć z myszy dusi kleszcza, który następnie odpada. Jedna porcja żółci starcza na trzy kleszcze. Pod żadnym pozorem nie wolno ich wyrywać, czy rozdrapać. Wtedy część kleszcza w dalszym ciągu pozostaje w ciele i może to prowadzić do powikłań - wyjaśniła, podając przy okazji jedno ze znaczących niebezpieczeństw w przypadku złapania kleszczy. Czasem nie da się upilnować niecierpliwego i nieostrożnego pacjenta, który za wszelką cenę będzie chciał na własna łapę pozbyć się pasażerów na gapę, nie zważając na niebezpieczeństwa. Właśnie dlatego Pokrzywa była zdania, że wiedza medyczna powinna być powszechnie znana. Szkoda tylko, że było tak mało kotów, które rzeczywiście się do tego nadawały i miały do tego smykałkę do nauczania. Jedna drobna pomyłka mogła być katastrofalna w skutkach. Tak źle, tak niedobrze.
XXX- Tak samo dzieje się, gdy kot ignoruje obecność pasożytów. Zbyt późne, lub niewłaściwe pozbycie się kleszczy prowadzi do trudnej do rozpoznania kleszczówki, której objawami są gorączka, osłabienie organizmu i senność. Jak widzisz, bez głębszej analizy ciężko po tych symptomach od razu założyć, że to ta konkretna choroba. Takiemu pacjentowi należy podać coś na obniżenie temperatury, jak liść krwiściągu, ogórecznika, liść lub kwiat lawendy, liść lub jagodę maliny, albo korę wierzby. Natomiast na miejsca, gdzie były wbite kleszcze trzeba zaaplikować maść z korzenia wężymordu. Ta sama maść pomaga także przy gojeniu się drobnych ran, a sok z korzenia aplikowana na miejsce ukąszenia niweluje działanie jadu - dopowiedziała, robiąc sobie krótką chwilę na oddech i czas dla kremowego, żeby oswoił się z kolejna porcją wiedzy.

[Pęd]

- Tylko mysia żółć ma takie właściwości? - zapytał śmiało kremowy kocur, na moment przechyliwszy głowę na bok. Zetknął na swoją mistrzynię, by szukać reakcji na swoje dociekanie. - Szczurza, wiewiórcza czy badylarkowa nie udusi wbitego kleszcza? - zapytał, mimo że nie miał powodu do kwestionowania tego, co powiedziała. Nie robił tego, jego roztrząsanie tematu miało inne źródło: mianowicie Pęd był po prostu wyjątkowo ciekawym świata i inteligentnym kotem. Nie powiedział tego głośno przy Pokrzywie ale liczył, że uda mu się w ciągu własnego życia dokonać jakiegoś przełomu w leczeniu lub pozyskiwaniu medykamentów. Był ambitny i dlatego właśnie liczył, że czegoś dokona.
Kiedy mówiła, Pęd nie przerywał jej, co jakiś czas kiwał tylko głową na znak, że wszystko jest dla niego zrozumiałe i dociera do niego. Każde słowo wręcz spijał z jej pyska, wyobrażając sobie, jak wykorzystuje zdobywaną wiedzę w praktyce. Będzie świetnym medykiem, a jego składzik na zioła będzie zawsze pełny, postanowił.
- Ignorowanie obecności pasożytów może pogorszyć stan zdrowia. - skomponował wniosek płynący z jej wypowiedzi.
Był gotów na dalsze informacje.

[Pokrzywa..]

XXX- Niestety wiem tylko o mysiej żółci - odparła. - Nawet najbardziej obeznany w medycynie kot nie zdoła poznać wszystkich lekarstw. Być może gdzieś na innych terenach istnieją takie, o których nie mamy pojęcia. A może wcale nie trzeba szukać tak daleko i jakiś medykament jest tuż pod nosem, tylko nikt nie sprawdził, czy i na jakie dolegliwości można go zastosować - wyjaśniła spokojnie. Nie wiedziała, dlaczego akurat mysia żółć miała taką właściwość, a inne niekoniecznie.
XXXWiedza o zdrowotnych właściwościach ziół musiała powstać na przestrzeni wielu lat badań i eksperymentów - niektórych nawet tragicznych. Nie było innej możliwości, ale teraz dzięki poświęceniu i ciężkiej pracy tych kotów sprzed lat mieli wystarczającą wiedzę, żeby poradzić sobie z większością chorób i ran. W dalszym ciągu mogli próbować odnaleźć coś nowego, ale w wielu wypadkach nie było co ryzykować, żeby nie pogorszyć stanu zdrowia pacjenta. Nie zamierzała jednak odbierać tej drogi Pędowi, być może ze swoją ambicją dokona jakiegoś przełomu.
XXX- Wracając do chorób - również przeziębienie jest bardzo powszechne. Domyślasz się, jakie mogą być jego objawy? - zapytała, spoglądając łagodnie na kocura. Na pewno mógł sam wywnioskować jeden lub dwa stany charakterystyczne dla tej choroby. Nie chciała go traktować, jakby był kocięciem i wszystko należy mu tłumaczyć od podstaw.

[Pęd]

A więc nikt jeszcze tego nie sprawdzał. Tak! To właśnie jego szansa! Może zasłynąć jako ten kot, który odkrył więcej metod radzenia sobie z kleszczami. W oczach kremowego kocura zalśniło, zupełnie jakby Pokrzywa przed chwilą obwieściła, że ma dla niego prezent.
- Co sądzisz o eksperymentowaniu w poszukiwaniu nowych metod leczenia? O tym, żebym, kiedy sam złapię kleszcza, spróbował wywabić go żółcią innego gryzonia? - zadał pytanie, tym razem również szczerze ciekaw odpowiedzi. Inna sprawa, że prawdopodobnie niezależnie od zdania Pokrzywy na ten temat, Pęd zamierzał spróbować nowej terapii na sobie. Angażowanie innych to zupełnie coś odmiennego - jego zdaniem dopóki ryzykował wyłącznie własnym zdrowiem, wszystko było w porządku. Tak czy inaczej, byłby zadowolony, gdyby uzyskał od Mistrzyni jakąś formę zielonej flagi.
Przed udzieleniem odpowiedzi na jej kolejne pytanie, piękny syn Artema zamyślił się na kilkanaście uderzeń serca. Chciał przemyśleć to, co powie za chwilę, by jego wypowiedź była bez skazy. Zmarszczył brwi i przez kilka oddechów patrzył w swoje łapy. Po krótszej, niż początkowo przypuszczał chwili, podniósł głowę i zaczął mówić.
- Ból głowy, gorączka - zaczął wymieniać, nie patrząc na Pokrzywę, nie chciał znaleźć wskazówki w jej oczach, czy wyrazie pyska. - Wypływ z nosa i kaszel. To bym wymienił. - uzupełnił i dopiero wtedy na nią spojrzał, gotów na opinie na temat swojej wiedzy.

[Pokrzywa..]

XXXCzy to istotne, co sądziła? Był dorosłym kotem, podejmował decyzje na własny rachunek. Chciałaby wierzyć, że kocur cenił jej zdanie, ale śmiała sądzić, że była to próba wyciągnięcia komplementów i zachwalenia jego ambicji. Miała co do tego pewne wątpliwości. Jak daleko mógł się posunąć w celu realizacji swoich celów? Jeżeli miał sobie wziąć jej słowa do serca, powinna bardzo ostrożnie ważyć słowa.
XXX- Myślę, że warto próbować odnaleźć nowe metody leczenia. Tak długo, jak ty lub twój pacjent jesteście świadomi podejmowanego ryzyka, ale nie nastawiałabym się na spektakularne efekty - wiedziała, że nie jest kimś, kto powinien stawiać jakieś zakazy i nakazy. W jego wieku również była chętna do poszerzania swojej wiedzy z różnych dziedzin, a później jej zapał został zgaszony przez ilość obowiązków, jakie na nią spadły, zanim została Zielarką. Zwyczajnie się wypaliła, ale widziała w Pędzie tę ciekawość świata i była ciekawa, dokąd go doprowadzi.
XXX- Blisko. Zamiast kaszlu, objawem jest ból gardła, choć kaszel może się pojawić, jeżeli przeziębienie nie zostanie wyleczone. Jest to choroba o bardzo łagodnym przebiegu, która niekiedy przechodzi sama. Wyleczyć go można, podając pacjentowi do zjedzenia liści wrotyczu lub ślazu. Ten drugi przydaje się również przy bólach brzucha - wyjaśniła, całkiem zadowolona z odpowiedzi Pędu. Nie jakoś wybitnie co prawda, w końcu mówili o błahym przeziębieniu, które zdarzało się dość często i każdy powinien mniej-więcej się orientować jak wyglądało, ale w dalszym ciągu - zadowolona, a to nie zdarzało się często. - Gorszy od przeziębienia jest biały kaszel, którego objawy są niemal takie same: podwyższona temperatura, katar oraz charczenie. W tym wypadku także można zastosować liść wrotyczu, albo jagodę jałowca. Odmianą białego kaszlu, na którą najczęściej chorują najmłodsi, jest kocięcy kaszel. Objawia się gorączką i gęstym katarem. W przeciwieństwie, do białego kaszlu, kocięcy leczy się liściem podbiału. Najłatwiejszym sposobem na rozpoznanie przeziębienia od tych dwóch, jest kolor wydzieliny z nosa: przejrzysta przy przeziębieniu, biała przy kocięcym i, cóż, białym kaszlu. Wszystkie trzy są zaraźliwe, więc pacjenta trzeba odizolować.

[Pęd]

Doskonale. Ucieszyła go jej odpowiedź, no oznaczała nie tylko pewnego rodzaju zezwolenie na owe eksperymenty, ale było również wyrazem pewnej otwartości umysłu jego mistrzyni. A to był już bezpośredni powód do zadowolenia. Po prostu cieszyło go, że taka była, a podziw, który dla niej miał rósł jeszcze bardziej. To była niesamowita kocica i Pęd zaczął szczerze żałować, że nie są ze sobą spokrewnieni. Nie miał pojęcia, co mogło to zmienić, ale… czułby zapewne jeszcze większą dumę z siebie. Jeszcze jeden powód do podziwiania swojej osoby.
- Dziękuję za ten ogrom informacji - powiedział szczerze, chyląc przed nią głęboko głowę. Podziwiał jej pamięć i to, jak bardzo te informacje był poukładane w jej głowie. To było godne podziwu i kremowy kocur liczył, że bardzo niedługo sam będzie mógł poszczycić się podobną wiedzą. Pragnął tego, był to jeden z jego najważniejszych celów. - Przeziębienie może się przekształcić w biały kaszel. A w co może przekształcić się nieleczony biały kaszel? - zapytał Pęd, unosząc lekko brwi, ciekaw czy ten łańcuszek chorób kiedyś ma swój koniec. Domyślał się, że kończy się mniej wiecej w grobie.

[Pokrzywa..]

XXXUszy kocicy delikatnie drgnęły na słowa i nietypowy gest kremowego. Miała mieszane uczucia, co do tej sytuacji. Z jednej strony nie zasługiwała na to, zwyczajnie robiła to, co do niej należało. Z drugiej zaś... po raz pierwszy od naprawdę długiego czasu czuła się naprawdę doceniona za cały trud, jaki wkładała w Nowy Świt i leczenie.
XXX- Nie ma potrzeby mi dziękować. Wybrałeś mnie na swoją mentorkę, więc przekazuje ci całą swoją wiedzę. Kiedyś ktoś będzie musiał mnie zastąpić i żywię nadzieję, że będziesz to ty - nie planowała prędko umierać, ale widziała, że im starsza będzie się robić, tym bardziej jej umysł będzie zawodzić. Nie mogła zwlekać z przygotowaniem swojego następcy. Byli jeszcze Artem i Aura, lecz ten pierwszy choć pracowity, to wykazywał się brakiem profesjonalizmu, Aura natomiast wydawali się być bardziej zainteresowani samym zbieraniem ziół, niż leczeniem.
XXX- Biały kaszel, tak samo jak i kocięcy, mogą przerodzić się w zielony kaszel. Chory ma gorączkę, charczy, z oczu cieknie mu ropna wydzielina, a przy kaszlu odkrztusza zielonkawą flegmę. Zielony kaszel wyleczysz gwiazdnicą, kocimiętką bądź jałowcem - odpowiedziała. Jak słusznie Pęd zauważył, zaniedbane choroby prowadziły do gorszych i gorszych schorzeń. W ostateczności nawet do śmierci. - Niestety zielony kaszel to jeszcze nie ostatni etap. Jest jeszcze czarny kaszel, najgorszy, śmiertelny. Wyniszcza organizm od środka, a do objawów dochodzi ból w klatce piersiowej oraz plucie krwią - dodała przy okazji, skoro już omawiali cały komplet kolorowych kaszli.
XXX- Takiego pacjenta ciężko uratować; w leczeniu stosuje się miodunkę lub kocimiętkę. Oba z nich są trudno dostępne, co gorsza na ten moment w składziku nie mamy żadnego z nich... W dodatku z kocimiętką lub jak niektórzy ją nazywają - kocim zielem, należy bardzo uważać. Ma właściwości hm... poprawiające nastrój, co może prowadzić do uzależnienia. Szczęście w nieszczęściu rośnie wyłącznie w ogrodach ludzi - uzmysłowiła kocura. Nie mogli dopuścić do tego, żeby jakiekolwiek kaszel doszedł do tego etapu, bo dla pacjenta to będzie kategoryczny koniec. Chyba że jakimś cudem znajda kogoś, kto byłby skłonny ich poratować cennym zielem, w co szczerze wątpiła.

[Pęd]

Wysłuchał dalszej części wykładu o rodzajach kaszlu; rzeczywiście było tego sporo. Pędowi przeszła przez głowę myśl, że wraz z posiadaniem tak rozległej wiedzy na temat chorób przychodziła wielka odpowiedzialność: jak samemu nie popaść w paranoję w strachu przed wszystkimi tymi przypadłościami? Nie sądził, żeby akurat jego to dotknęło, uważał się za kota rozsądnego i niewrażliwego na przesadę, dlatego bardzo szybko oddalił obawy, które na chwilę się u niego pojawiły.
- Z tego, co mówisz, czyha na nas mnóstwo przypadłości - podsumował krótko jej wypowiedź, nie zamierzał jednak na tym zakończyć, zmierzał do czegoś konkretnego - Co można zrobić, żeby temu zapobiec, oprócz unikania bezpośredniego towarzystwa chorych kotów? Są jakieś zioła, które można brać na odporność czy inne sposoby? - zapytał, licząc że otrzyma coś, co będzie mógł przekazywać pacjentom, jako rady, by mogli w przyszłości zmniejszyć szansę na zachorowanie, taką drobną radę na odchodne. Ciekawe, czy Pokrzywa będzie miała coś podobnego do powiedzenia. W końcu mówiło się “Lepiej zapobiegać, niż leczyć”, prawda?

[Pokrzywa..]

XXX- Wiele z nich da się wyleczyć już na początkowym stadium, ale... tak, niestety nie tylko drapieżnicy są dla nas zagrożeniem, o czym niektórzy czasem zapominają - skomentowała uwagę kremowego. Były zagrożenia, które dało się wypatrzyć, a nawet uniknąć, jeżeli było się wystarczająco zwinnym lub szybkim, ale były też rzeczy niewidzialne, które czyhały na ich zdrowie. I jak się przed nimi bronić? Dla Pokrzywy najlepszą bronią był atak, dlatego chciała zdobyć wiedze z zakresu medycyny, żeby mogła sobie poradzić ze wszystkim.
XXX- Chciałabym, żeby to było takie proste, Pędzie, ale najlepszym sposobem na unikanie chorób jest dbanie o siebie. Jedzenie wyłącznie świeżej zwierzyny, wysypianie się w suchym i ciepłym legowisku, unikanie przemoczenia. My jesteśmy narażeni na kontakt z zakaźnie chorymi, więc to ważne, aby nie przebywać w ich obecności zbyt długo. Nie da to gwarancji zdrowia, ale mniejszy szanse na zachorowanie - odparła. Gdyby rzeczywiście istniał magiczny lek na zwiększenie odporności wszystko stałoby się łatwiejsze. Wystarczyłoby go zażyć raz na jakiś czas i cieszyć się zdrowiem. Niestety nie było tak łatwo - może, jeżeli było się pupilkiem ludzi, ale w dziczy? Zapomnij
XXX- Chyba starczy na dzisiaj. Zobaczymy się znów za kilka wschodów słońca - powiedziała na koniec, czując po drapaniu w gardle, że jak będzie kontynuować, to zachrypnie. Wolała tego uniknąć.

[Pęd]

- Wciąż są to cenne rady. - powiedział, chyląc jej jednocześnie czoła.
Nie spodziewał się innej odpowiedzi. To znaczy, miał przekonanie graniczące z pewnością, że takiego rozwiązania nie ma. Chciał się jednak upewnić i być może jeszcze dać Pokrzywie znać, że nie jest kotem, któremu wystarczy wyklepanie teorii. Że myśli nieco ponad narzuconymi ramami. Taka drobna wiadomość podprogowa od Pędu. Jaki był właściwie cel tej wiadomości? Sam zainteresowany tego nie wiedział. Prawdopodobnie celem było zwyczajne zdobycie kilku punktówu mistrzyni, uświadomienie je, jak zdolnego i ambitnego ma ucznia. Takie zboczenie narcyza.
- Nie mogę się doczekać naszego kolejnego spotkania - powiedział szczerze i niezwykle poważnie młodzik. Przeciągnął się i wyszedł z lecznicy, wyraźnie kierując swoje kroki w kierunku wyjścia z obozu.

* * *

Minęło nieco czasu. Mistrzyni i uczeń spotykali się wielokrotnie, utrwalając i szlifując zdobytą do tego momentu wiedzę. Mimo bycia najprawdopodobniej najbardziej pewnym siebie kocurem w Nowym Świcie, Pęd nie od razu stał się mistrzem i kilka razy zdarzyło mu się pomylić. Wystarczyło jednak kilka pomyłek, poczucie goryczy wstydu. Młody kot mimo wszystko miał bystry umysł i zapowiadało się, że zdoła nauczyć się tego, co miała mu do przekazania Pokrzywa. W międzyczasie powiększyła się rodzina tej dwójki, uczeń został ojcem i co mogło wydawać się mało spodziewane, poświęcił każdą minutę, którą był w stanie na opiekę i wychowanie swoich kociąt. Dlatego też w ostatnim czasie częstotliwość treningów zmalała.
Nadszedł kolejny dzień, kiedy to jego szylkretowa mistrzyni zarządziła spotkanie przed Ważkową Grotą. Tym razem pierwszy na miejscu znalazł się Pęd. Pośpiesznie czyścił swoje futro z pozostałości po obiedzie.

[Pokrzywa..]

XXXPrzez pewien czas powtarzała z wnukiem te zagadnienia, których go nauczyła. Było ich dużo, więc musiała mieć pewność, że dobrze je przyswoił. Być może była w tym nieco nadgorliwa i wymagająca, a cały proces mógł skończyć się wcześniej. Miała nadzieję, że nie stępiła tym ambicji kremowego i z równie wielkim, a może i większym zapałem przyjmie nową dawkę wiedzy. Pojawiła się w lecznicy chwilę po kocurze, odkładając do składziku kilka ziół, które udało się jej znaleźć na porannym spacerze. Nie było tego dużo, ale też nie planowała nic zbierać - Pokrzywa wzięła tylko to, co się napatoczyło pod łapy, bo aż żal zostawić.
XXX- Dzień dobry, Pędzie. Jestem pewna, że to, czego nauczyłeś się do tej pory, byłbyś w stanie wyrecytować z pamięci, obudzony w środku nocy. Jednak ze względu na temat, od którego chcę dzisiaj zacząć, zadam ci ostatnie, powtórkowe pytanie: Jak zająłbyś się pacjentem cierpiącym na ból stawów? - Z tą chorobą Pęd już spotkał się, gdy sam na nią zachorował. Kocica wtedy wyjaśniła mu ,co powinien zrobić, a on po raz pierwszy przeprowadził samodzielne - w dodatku skuteczne - leczenie. Z pewnością pamiętał jakich ziół należało użyć, w jaki sposób, oraz jak zadbać o chorego.

[Pęd]

Pokrzywa, jak zawsze punktualna zjawiła się w umówionym miejscu wkrótce po nim. Przyszły medyk przywitał kotkę głębokim ukłonem. Zawsze wykonywał go na powitanie i miał być to pędowy, nieco krępujący sposób na okazanie jej niesłabnącego szacunku i podziwu. Była to metoda dziwna, nieco zbyt teatralna, a dla postronnego, nie znającego Pędu obserwatora, mogła wydawać się nieszczera, może nawet kpiąca. Żadne z tych określeń nie było jednak zgodne z prawdą. Pęd może i był dziwny ale intencje zawsze miał dobre.
- Dzień dobry, Pokrzywo. Z twoim zdrowiem wszystko w porządku? - zapytał, mając wielką nadzieję na usłyszenie odpowiedzi twierdzącej. Zdrowa i silna mistrzyni była mu bardzo potrzebna. Pełna energii i zdrowia Pokrzywa była za to niezbędna całemu Nowemu Świtowi. Ale przecież zadano mu pytanie, a on za odpowiadanie na nie zabrał się na samym końcu. Trzepnął ogonem.
- Podam maść z… - przerwał, by dać sobie jeszcze chwilę na zastanowienie - Nawłoci, jagody jałowca lub liści jakubka. - dokończył kocur, nabierając pewności, że mówi prawdę z każdym kolejnym słowem. Na jego pysku nie pojawił się jednak pewny siebie uśmiech, czy inny pyszałkowaty wyraz. Pęd spojrzał po prostu na mistrzynię z pytaniem na pysku. Czyżby bycie rodzicem zdołało go uspokoić? Nie, to na pewno tylko złudzenie.

[Pokrzywa..]

XXX- Nie narzekam - odparła na to niespodziewane pytanie, nawet jeżeli jej mimika nie wykazywała najmniejszego zaskoczenia. Przyzwyczajona była raczej do tego, że to ona martwi się cudzym zdrowiem, nie odwrotnie. W każdym razie czuła się w miarę dobrze. Było kilka spraw, które nieustannie zaprzątały jej głowę, przez co nie wysypiała się najlepiej, ale... Poza tym nic innego Uzdrowicielce nie dolegało.
XXX- Tak, przy czym jagody jałowca i liście jakubka zadziałają wyłącznie użyte razem. Przeprasza, mogłam o tym nie wspomnieć - taki błąd. Miła ochotę odgryźć sobie język i nie przekazywać swojej wiedzy już nigdy nikomu więcej. To był drobny błąd, pomyłka doprowadziłaby co najwyżej do nieudanego leczenia, ale dla Pokrzywy to było coś niedopuszczalnego. Była jednak jeden konkretny powód, dla którego ta informacja musiała wypaść z szylkretowego łba. - Osobiście nie używam tej mieszanki. Uważam to za marnowanie ziół, zwłaszcza, że jałowiec przydaje się w innych przypadłościach - dodała, chcąc się trochę usprawiedliwić. Nawłoć zupełnie dobrze sprawdzała się przy tej chorobie, a do tego była dość pospolitym ziołem.
XXX- Wracając - nawet ból stawów może przerodzić się w coś gorszego. Są dwa etapy: chybotka i bulgotka. Brzmią dość... infantylnie, ale dość dobrze opisują to, co dolega choremu. W przypadku chybotki, do zwykłych objawów bólu stawów dochodzą jeszcze zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Więc oprócz nałożenia maści na obolałe stawy należy choroby również podać ogórecznik, liść lub owoc maliny, które mają właściwości przeciwzapalne. Malina działa także przeciwbólowo, a najskuteczniejsza jest w przypadku bólów brzucha - wyjaśniła powoli, na razie prezentując tylko pierwszą z wymienionych chorób, żeby nie przytłoczyć go zbyt dużą ilością informacji na raz.

[Pęd]

Kolejne choroby, a to ciekawe. Tym razem nie związane już z układem oddechowym, a z kończynami, to jest z układem ruchu. Po raz kolejny uznał wszystko, co powiedziała mu kotka za bardzo przydatne i kluczowe dla jego przyszłego zajęcia. Gdyby był w stanie, z pewnością notowałby teraz wszystko zawzięcie w jakimś wysłużonym notatniku, skrzypiąc intensywnie piórem. Jednak warunki, w których przyszło mu się urodzić sprawiły, że jedyne co Pęd mógł robić, to powtarzanie w głowie słów swojej mistrzyni. Liczył, że tym razem powiedzie mu się to za pierwszym podejściem.
- Rozumiem, nie mam żadnych pytań - odpowiedział tylko i aż to. Można właściwie powiedzieć, że rzeczywiście było to pod pewnym względem “tylko tyle”, mimo że odpowiedź była obiektywnie całkiem kompletna. W rzeczywistości zazwyczaj miał dla starszej kotki co najmniej jedno pytanie na bieżący temat. Kilka pytań kłębiło mu się w głowie, były jednak zupełnie niezwiązane z tym, o czym w tamtej chwili mówili, dlatego na razie milczał. - A bulgotka? - dopytał jeszcze, ciekaw jakie objawy kryją się za tą dziwaczną nazwą.