Wilgotne Skałki

[Głębinowy Minóg]

No kocimiętka to nie była, każdy nos by to rozpoznał, ale na szczęście liście roślinki również znajdowały zastosowanie w kociej medycynie, więc dwanaście listków nie pójdzie na zmarnowanie.

+12 liści łopianu
+ 42 MedExp

Rybołów: lvl: 2 | S: 6 | Zr: 7 | Sz: 7 | Zm: 13 | HP: 53/65 | W: 34/45 | MedLvl: 6
Przerzuty ziółkowe: 10/18
0 stopień: użądlenie na lewym barku
1 stopień: użądlenie przed prawym uchem
0 stopień: użądlenie na grzbiecie nosa
1 stopień: użądlenie na lewym policzku



Fascynujące zwierzę taki bóbr. Co prawda Minóg nie zamierza go zaczepiać, ale poobserwować troszeczkę? Szylkret przykuca na brzegu i przygląda się procesowi skubania gałązki przez moment. Gdzieś w tle przebiegają procesy myślowe, w wyniku których postanawia zrobić malutką przerwę od poszukiwań pajęczyny. Obiera sobie za cel nieco oddalony od stworzenia kamień i wskakuje na niego. Obraca się tak by znaleźć pozycję, w której nie będzie rzucać cienia na wodę i zanurza lewą łapę. A następnie czeka nieruchomo, liczy że zaraz pojawi się jakaś rybka w pobliżu.

[Rybołowi Lot]

Czyli był to łopian. Zadowolona pozbierała liście i resztę zebranych przez siebie i Minoga medykamentów.
- Głębinowy Minogu, ja już wracam! Robi się późno, poszukam pajęczyny następnym razem. Dziękuję za pomoc, jeśli chcesz, to dalej sobie w spokoju poluj - pożegnała się z wojownikiem i wróciła do obozu.


//zt


Głębinowy Minóg liczył na jakąś rybę, ale... się przeliczył. Zamiast tego, dostrzegł coś nienaturalnie błyszczącego po powierzchnią wody, najwyraźniej znajdujące się na mule. Woda tutaj nie była jakaś bardzo głęboka, czy wojownik chciał spróbować dowiedzieć się, co też tak błyszczało, że aż przebijało nad wodę spod niej?

Głębinowy Minóg - lvl: 3 | S: 13 | Zr: 12 | Sz: 3 | Zm: 5 | HP: 60/54 | W: 60/8
0 stopień - zadrapanie od kolca na policzku
0 stopień - zadrapanie od kolca na czole

[Głębinowy Minóg]

Minóg dostrzega błysk na dnie i już się nachyla by zbadać tajemniczy przedmiot, gdy dociera do niego głos medyczki. Od razu podrywa się w górę i zapomina o znalezisku.
– Poczekaj na mnie, miałem przecież pomóc!! – woła zaniepokojony, bo miał robić za obstawę od początku do końca wyjścia, prawda? Więc szybko zbiera swoje zdobycze i rusza u boku Rybołów w drogę powrotną.

z.t

[Płotkowy Potok]

***

G o r ą c o. Płotka przysięga, jeszcze jeden tego typu dzień i z Płotkowego Potoku zmieni się w Płotkową Kałużę. A najgorsze, że nie mogła cały dzień siedzieć w zacienionym legowisku, tylko musiała wychodzić na patrole, trening i polowanie! Tragedia! A jako że o zwierzynę było coraz trudnej, to by wyrobić normę musiała być dłużej na słońcu! Podwójna tragedia!
Dlatego zrezygnowała ostatnio z polowania na terenach i skupiła się na łowieniu. Bo rybki brały tak cudownie jak zawsze (albo i lepiej??) i w każdej chwili można było się ochłodzić w wodzie, co było ogromnym plusem!! Tak więc wojowniczce udało zebrać się drobną ekipę do łowienia rybek i wyruszyła wraz z nią nad grzmiącą rzekę.
Kolorowa zasiadła na jednej ze skałek, ustawiła się tak by cień nie padał na wodę, zamoczyła końcówkę ogona i zaczęła czekać w bezruchu. No dawajcie rybki, tym szybciej skończy, tym szybciej będzie mogła odpocząć w zacienionym obozie!!

//mg! <3

[Wróbelek]

Ostatnimi czasy pogoda rozpieszczała – choć zależało to od kota, nie każdy musiał lubić taki skwar i duchotę wręcz. W takich momentach przydawała się umiejętność łowienia i pływania, wszak nie było chyba nic lepszego na gorąc niż zanurzenie się w chłodnej wodzie. Z takim nastawieniem nad Grzmiącą Rzekę przyszła wojowniczka; zarówno by wypełnić swój obowiązek, jak i nieco odetchnąć. I co tu dużo mówić – miała dużo szczęścia. Po chwili mogła poczuć na końcówce ogona nieśmiałe skubanie. Gdyby się wpatrzyła w taflę wody, spostrzegłaby, że to lin, dosyć sporawy, z żółtymi łuskami.

Płotka: S: 17 | Zr: 12 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 80 | W: 60

[Płotkowy Potok]

Ha! Toż to nie było żadne szczęście, tylko jej wspaniałe umiejętności! Płotka już wiedziała, że gdy tylko zasiadła na tym kamieniu pod jej łapkami pojawiła się cała ławica ryb, tylko czekająca w kolejce na bycie złapanym. A tak serio, to pozytywnie się zaskoczyła, gdy po tak krótkiej chwili siedzenia w bezruchu coś musnęło jej łapkę. Nie przyjrzała się nawet dobrze rybie, bo natychmiastowo hyc! Zamachnęła się porządnie łapą z wyciągniętymi pazurami, chcąc wyrzucić na brzeg ten spory okaz i tam szybciutko dobić kłami.

[Wróbelek]

A może jednak wspaniałe umiejętności? Wojowniczka bez problemu wyrzuciła na brzeg ten spory okaz i szybko dobiła kłami, przez co ryba nawet nie zdążyła się zacząć miotać. Zdecydowanie udany początek łowów!

+20exp

Płotka: S: 17 | Zr: 12 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 80 | W: 60-3=57/60

[Płotkowy Potok]

Dobra z tym czekaniem w kolejce żartowała, ale złowiony przed sekundką lin wskazywał na zupełnie co innego. Kolorowa puściła rybkę i oh! Jaka była z siebie dumna! Gdyby sięgała, to by się wręcz poklepała po pleckach. A dopiero co zaczęła, czekały ją większe łowy! Tak więc wzięła po raz kolejny cielsko ryby w paszcze i odciągnęła je troszeczkę dalej, na trawę, pod jednym z drzew, tak by przypadkiem krew z niej spływająca nie wpłynęła do wody i spłoszyła resztę ryb. Chwilkę tak stała w cieniu i gdy sytuacja się w wodzie chyba uspokoiła, zgrabnie wróciła na swój od dzisiaj ulubiony kamyk. Upewniła się, że nie rzuca cienia na wodę, zamoczyła ponownie czubek ogonka i usiadła próbując utrzymać bezruch. Co dalej, może jakiś szczupak, by poszpanować nim w obozie?

[Wróbelek]

Zdecydowanie wspaniałe umiejętności! I teraz kocica nie powinna mieć co do tego wątpliwości. Ledwo usiadła na swoim ulubionym kamieniu, zamoczyła końcówkę ogona i już mogła poczuć na niej skubanie! To jednak było nachalne, może troszkę bolesne... Ryba naprawdę chciała tę przekąskę! I to nie byle jaka ryba, gdyż to piskorz, o charakterystycznym podłużnym i walcowatym ciele, z grubą czarną pręgą ciągnącą się po środku.

Płotka: S: 17 | Zr: 12 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 80 | W: 57/60

[Płotkowy Potok]

O rety, wojowniczka nie była przygotowana na tak szybkie skubanie, wręcz się wzdrygnęła, czując, że coś chce jej odgryźć ogon. Auć! Jej osłupienie na szczęście nie trwało długo, bo łapkę do łapania miała cały czas gotową i... siup! Tak jak przy poprzedniej rybce, chciała jednym silnym machnięciem zaczepić pazurami o lina i sprawnie wyrzucić go na brzeg, by tam już na spokojnie dobić kłami.

[Wróbelek]

Ponownie szybka i bezbłędna akcja. Wojowniczka bez trudu uderzyła rybę i wyrzuciła na brzeg, gdzie ta już definitywnie poniosła konsekwencje swojego natarczywego skubania.

+15exp

Płotka: S: 17 | Zr: 12 | Sz: 9 | Zm: 7 | HP: 80 | W: 57-3=54/60

[Płotkowy Potok]

Huhuhu! No i to nazywa się owocnymi łowami! Aż ogon wojowniczki radośnie zadrżał na widok już drugiej rybki złowionej w tak krótkim czasie. No i ma za swoje, skubana chciała jej ogon odgryźć!! Kolorowa zrobiła dokładnie to samo co z poprzednią rybką, zaciągnęła sprawnie pod drzewko, sekundkę odpoczęła i siup, znowu zasiadła na kamyku. Dalej po głowie chodził jej szczupak, wątpiła, że jakiegoś uda jej się spotkać, ale cichutko modliła się, by Gwiezdni może jej jakiegoś zesłali. A jak nie to kolejną dużą rybkę jak ten lin! Tak czy inaczej, upewniła się, by nie rzucać cienia na wodę, zamoczyła ponownie końcówkę ogona w wodzie i rozpoczęła czekanie w bezruchu na kolejny łup.

[Płotkowy Potok]

No i rybki jakoś tak przestały brać, hmm... Wojowniczka czekała dość długo i nic nie chciało skubnąć jej ogonka. Szkoda... Cóż, złapała dwie większe zdobycze, koty w klanie powinny być zadowolone, nie? Poza tym dzień był młody, mogła przyjść wieczorkiem, gdy już stanie się troszkę chłodniej! Tak więc, na sam finał postanowiła dla ochłodzenia wskoczyć do wody. Dokładnie z tego kamyka co na nim siedziała. Spłoszyła tym całą faunę w okolicy, ale kij z tym! Ważne, że koniec z upałem! Chwilkę tak popływała, a gdy już łapki zaczęły ją boleć od machania, wylazła na brzeg. Szybkie otrzepanie futerka z wody i siup, ze zdobyczami do obozu!

//zt bo muszę ratować frajera ucznia <3 dzięki wielkie!!

[Nocna Gwiazda]

Nie pamiętam kiedy ostatnio byłem z Siniak gdzieś na spacerze, czy po prostu spędziliśmy miło czas. Dlatego więc, gdy tylko zrobiło się nieco cieplej, zaprosiłem ją na romantyczny wieczór na Wilgotnych Skałkach. Można było tu zamoczyć łapy, popatrzeć na zachodzące słońce, albo przejść się na Piaszczystą Mieliznę, gdzie było więcej trawy. Opcji było wiele.

[Przepiórcza Pieśń]

Opcji było wiele, jednak prawdopodobnie żadna z tych, o której pomyślał, nie miała być tematem, który Przepiórka postanowiła poruszyć najpierw. Chciałaby móc po prostu spędzić z nim przyjemny czas, niestety, było coś, co nie pozwalało się na tym w pełni skupić, przynajmniej póki nie zrobi z tym czegokolwiek. Oczywiście, rzeczy, które ją martwiły istniały prawie zawsze, ale teraz było to coś bardziej realnego niż zwykle. I dość bezpośrednio związane z jej partnerem, a dokładniej opinią jego brata na jego temat.
- Noc, proszę… Porozmawiaj ze Szponem. – Wierzyła całkowicie w to, że w rzeczywistości wcale nienawidził on swojego brata i nie chciał, żeby ich stosunki pozostały złe już na zawsze – Póki on jeszcze tu jest. – dodała bardzo cicho. Mogło nie zostać na to wcale aż tak dużo czasu, a nawet jeśli obiecał, że będzie czasem wracać, to pewnie nie będzie robił tego akurat po to, by spotkać się akurat z nim. Więc dla niego mogła to być jedna z ostatnich okazji, by to zrobić.