Ptasie Krzewy - wschód

[Wodny Wir]

Syknęłam niezadowolona, kiedy ptak odleciał. Najwyraźniej robiłam się zmęczona - a nawet czułam się zmęczona. Uznałam, iż to czas wracać do obozu. I tak miałam udane łowy. Zabrałam wszystkie swoje zdobycze i wróciłam do obozu.

[zt]

[Nadpływająca Ławica]

Samotne polowania nie sprawiały jej takiej radości jak te z kimś, ale czasem mus to mus. Kotka wyruszyła przed siebie na polowanie, węszyła za czymś do zjedzenia, by zdobyć nieco pożywienia dla klanu, a jeśli trzeba, to także oczyścić te ziemie z wszelkiego paskudztwa. Chociaż na to drugie wolała nie wpadać, tylko spokojnie sobie polować. Oby tylko świat wysłuchał jej próśb.


//MG

[Bawełniana Nić]

Pointka ruszyła przez Ptasie Krzewy, które wydawały się ciche i spokojne. Nie powinno to nikogo dziwić, w czasie Pory Nagich Drzew ciężko było doszukać się zwierzyny, niestety nie inaczej było i tym razem. Chętny do polowania był, ale chętnych do bycia upolowanym już nie.

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

[Nadpływająca Ławica]

Brak czegokolwiek na samym starcie nie smucila jej. Wiedziała, że trzeba się trochę narobić, zanim zwierzyna wpadnie w jej pazury. I o ile oczekiwanie sprawi, że coś innego w swoje pazury nie złapie jej, to mogła czekać. Szukała dalej jakichś smacznych kąsków. Byle nie ptaki, byle nie ptaki...

[Bawełniana Nić]

Cóż, żadnego ptaka nie znalazła, to na pewno. Mogła się cieszyć. Sęk w tym, że ona generalnie... niczego nie znalazła, Ptasie Krzewy były ciche i puste, nie wydawały się wymarzonym miejscem na polowanie. Swoją drogą - kto wybiera się do PTASICH krzewów polować na wszystko, tylko nie ptaki...?

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

[Nadpływająca Ławica]

Do ptasich krzewów, szukać piszczek innych niż ptaki, wybiera się oczywiście ten, kto wierzy w swoje umiejętności! i szczęście. Choć tego jej póki co brakowało. mimo to szła dalej, nie bacząc na to, że do tej pory nic nie wleciało do jej nozdrzy i tez nic nie usłyszała jak narazie. jedyne co, to było jej zimno. Nie lubiła tej chłodnej pory.

[Bawełniana Nić]

Niestety, to, że nie widziała żadnej zwierzyny nie było winą jej niesprawnego oka - wydawało się, że w Ptasich Krzewach naprawdę nie było czego szukać. Może ktoś ostrzegł towarzystwo, że żeruje tu bardzo niebezpieczny prawie-że-wojownik? A może to zwykły pech i wina temperatury, że każdy pyszczek był schowany w własnej norce?

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

[Nadpływająca Ławica]

Nie dawała za wygraną. Gdzieś tu się coś musiało w końcu pojawić. Nie traciła czasu i szła dalej, omijając kłujące krzewy. Może była zbyt dobrze widoczna przez te nagie krzaki? Ale były gęste i było ich sporo... spróbowała chodzić nieco bliżej roślinności, żeby nieco bardziej się skryć, choć nie widziała w tym za bardzo konieczności. Dalej szukała tropów.

[Bawełniana Nić]

Nadpływająca Łapa mogła się czuć najbardziej pechowym kotem w całym lesie, to na pewno. A może to brutalne realia pory nagich drzew zaskoczyły ją w wyjątkowo nieprzyjemny sposób? Ciężko było stwierdzić, niemniej - tak, jak niczego nie widziała, tak dalej niczego nie widzi i bynajmniej nie jest to problem jej niesprawnego oka.

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

[Nadpływająca Ławica]

Cały czas nic. Poza chlodem z każdej strony i ogólnie ciszą, czuła się jakby była jedynym kotem na świecie. Ba, jedyną istotą na świecie! Oczywiście wszystko mówiło jej, że nie - przecież w obozie albo gdzieś na terenach ma rodzinę i mistrza. A mimo to teraz... jakby była jedyna. Mimo to rozglądała się dalej.

[Bawełniana Nić]

xxxxDzyń dzyń dzyń... Nadpływająca Łapa w uścisku samotności nagle usłyszała coś... wyjątkowo bardzo nienaturalnego jak na to, że znajdowała się w lesie. Zza krzewów usłyszała tupot kocich łap, a także ten okropny dźwięk - dzwoneczek, który dzwonił niemalże bez przerwy. Terminatorka nie widziała, kto lub co wydaje taki dźwięk, ale do jej nozdrzy doszedł intensywny odór krwi. Był to też zapach kota... nie była jednak w stanie stwierdził, czy ten ktoś był z jakiegoś klanu, o ile w ogóle.

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

???: S: 7 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 6 | HP: 35 | W: 45

[Nadpływająca Ławica]

Poczuła krew. Od razu najeżyła jej się sierść. Dzwoneczek nie zwiastował niczego dobrego - w sensie dla tego czegoś. Bo to były tereny klanu i nikt nie był tu mile widziany. Nie wyszła jednak od razu do tego zapachu. Szła skryta za krzewami, skradając się niczym do zwierzyny, ale jednak bez chęci rzucenia się nagle na to, co zobaczy. Najpierw chciała zbadać w ogóle otoczenie, wiedzieć co tam się dzieje, kto tam jest i czy... ta krew... to zwiastun czegoś niedobrego.

[Bawełniana Nić]

xxxxCzy Nadpływająca Łapa zostanie spostrzeżona?
parzyste - tak, nieparzyste - nie.
1d6 = 5, nie.

xxxxTerminatorka cichutko zaczęła podchodzić do źródła głosu, jakby było zwierzyną. Zrobiła to na tyle cicho, uważając na skrzypienie śniegu i szelest krzewów, że punkt jej zainteresowania nie spostrzegł, że nie jest sam. Nadpływająca Łapa szczęśliwym trafem była też pod wiatr, dzięki czemu jej zapach nie doszedł do nozdrzy nieznajomego typka. Córka Jęczmiennego Ziarna dostrzegła wśród krzewów... niewielkiego, młodziutkiego kota. Po słodkim zapachu mogła stwierdzić, że jest to kotka. Nieznajoma miała bardzo puchate, grube, bialutkie i czyste futro. Była niespokojna, przestraszona - biegała spłoszona, jednak nie przed siebie, a kręciła się w jednym miejscu, jakby nie wiedziała co ze sobą zrobić. Jej ruch powodował, że dzwoneczek, który miała przy różowej obroży cały czas dzwonił, raniąc uszy ich obu. Oprócz tego, jeśli Nadpływająca Łapa przyjrzała się dobrze, mogła zobaczyć, że z każdym krokiem kotka zostawia czerwony odcisk łapy - krwi. Musiała być ranna.

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

???: S: 7 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 6 | HP: 35 | W: 45

[Nadpływająca Ławica]

Zrobiła większe oczy. Ranna kotka, dość mała, na szyi miała jakieś... dziwne coś... wydawało to dźwięk i nic dziwnego, że tamta była ranna - pewnie coś ją usłyszało i jej to sprawiło... dobrze, że uciekła, ale zapach krwi się unosił i była to przez to mało przyjazna sytuacja. Westchnęła. Nie mogła zostawić kota na wykrwawienie się. Im dłużej tamta się nerwowo kręciła, tym więcej hałasu robiła. Gwiezdni, czemu akurat Przypływ? Mruknęła do kotki zza krzewów jeszcze zanim jej się pokazała. - Wyjdę teraz do ciebie, nie zrobię ci krzywdy, ale uspokój się, bo robisz hałas. Coś cię usłyszy. - Powiedziała cicho, ale słyszalnie do białej kotki. Chwilę zaczekała jeszcze nim wyszła, a potem faktycznie wyszła zza krzewów. Oby jej tylko nie uciekła, bo będzie gorzej.

[Bawełniana Nić]

xxxxCzy nieznajoma zacznie uciekać?
parzyste - tak, nieparzyste - nie
1d6 = 6, tak :(.

xxxxZ pewnością Nadpływająca Łapa nie chciała zrobić jej krzywdy. Po co by, w przeciwnym wypadku, ostrzegała o swojej obecności? Niemniej bialutka kotka pełna strachu, paniki i kierowana instynktami w sytuacji walki o przetrwanie nie miała takiego samego zdania. Sparaliżował ją strach, niemalże cała zesztywniała, gdy usłyszała za sobą głos kogoś nieznajomego. W pierwszej chwili się nie ruszyła - spojrzała prosto w oczy terminatorce, zbyt przerażona, by ruszyć. W tej chwili pointka mogła spostrzec dwie rzeczy - łzy, które mieściły się w niebieskich oczach kotki, a także ranę na przedniej, prawej łapce. Na pierwszy rzut oka nie wyglądała na głęboką i na pewno nie śmiertelną, a jednak musiała sprawiać ból. Ciężko było jednak cokolwiek innego zobaczyć, bo w jednej chwili biała koteczka zerwała się jak spłoszony zając i zaczęła gnać przed siebie, uciekając od nieznajomej tak, jakby zależało od tego jej życie. Niestety, jej zraniona łapa nie pomagała jej w ucieczce, a jednak z głośno bijącym sercem susami pokonywała kolejne długości, z całej siły próbując ignorować piekielny ból łapy.

Nadpływająca Łapa: lvl: 2 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 6 | Zm: 4 | HP: 65 | W: 45

???: S: 7 | Zr: 7 | Sz: 4 (6) | Zm: 6 | HP: 35 | W: 45
✦ -2 do szybkości ze względu na ranną łapę.