Trening Rybiej Łapy

[Rybie Nogi]

Ryba przysiadła na ziemi, by dać sobie odpocząć i odzyskać siłę w nogach. Całe szczęście, że Krzyk nie kazała jej tego powtarzać. Z pewnością łatwiej i spokojniej będzie jej szło, gdy samodzielnie będzie się uczyć, bez napięcia że ktoś ją może ocenić. No i mistrzyni ją pochwaliła!
- A możemy pójść nad wodę? - spytała, podnosząc się powoli. - Mam ochotę na rybę.
Nie miała ostatnio okazji, by sobie połowić, a skoro miały teraz z Krzyk chwilę wolnego czasu, to chciałaby skorzystać z przyjemnością.

[Donośny Krzyk]

Zawahała się lekko. Nie to, żeby chciała jej zabronić, ale trochę głupio przyznać, że nie umiała łowić ryby. Z drugiej strony przecież nie była rzeczniakiem, miała prawo nie umieć.
- To domena Klanu Rzeki, pamiętasz? Ja... -Przerwała, bo w tym momencie przypomniało jej się jak rozmawiała o tym z Kolczastym Grzbietem. Dobrze byłoby poszerzyć umiejętności polowania o tę technikę, a jak miałaby uczyć nie umiejąc tego? Chyba pora wykorzystać swoją terminatorkę jako chwilowego mistrza.- No dobra, ale pod warunkiem, że pokażesz mi co i jak. Bo nie chce stać przy brzegu jak bezużyteczna kupa futra i się tylko przyglądać. -

[Rybie Nogi]

Spojrzała krótko na kotkę, speszona. Ona ma uczyć ją? Jasne, mogła, tylko że...Co jeśli jej technika nie jest jednak dobra? Albo jeśli powie lub pokaże coś nie tak i Krzyk pomyśli o niej same najgorsze rzeczy? A co, jeśli-
- Jasne, pokażę - zgodziła się, starając się wygłuszyć przerażone myśli. Może wcale nie będzie tak źle! A może będzie tak okropnie, że zastępczyni wpadnie do rzeki? Albo wyrzuci ją z klanu? O rany...
Rybka ruszyła niepewnie w stronę południowych granic Klanu, by zacząć kierować się w stronę rzeki.

[Donośny Krzyk]

Podążyła za kotką zadowolona z zaistniałej sytuacji. Nie przepadała za wodą, ale lubiła uczyć się nowych rzeczy. Zresztą, jeśli jej się nie spodoba to nie musi przecież korzystać z tej techniki.
- Zupełnie jakbym znowu była Krzykliwą Łapą, hehe. -Zauważyła z głupim uśmiechem na pyszczku. Trochę im to zajęło, ale ostatecznie doszli nad rzekę. Krzyk pochyliła się nad taflą wody, jakby jakaś ryba miała jej zaraz wskoczyć do mordy.

[Rybie Nogi]

Krzyk nie była w aż takim błędzie, jeśli chodziło o technikę. Ryba spojrzała na nią krótko, a następnie sama przylgnęła do brzegu, przysiadając na zgiętych nogach przy tafli wody.
- Nie jest to szczególnie skomplikowane - zaczęła, poprawiając postawę i przesuwając się parę kroków dalej od mistrzyni. - Głównie chodzi o to, żeby przyglądać się wodzie. Jest to trochę czasochłonne, ale warto - dodała.
By zademonstrować Donośnemu Krzykowi, jak to wygląda w praktyce, odsunęła się jeszcze dalej i cicho siedziała skulona przy brzegu, bacznie obserwując taflę. Po chwili zanurzyła łapę w wodzie i na pazurku wyciągnęła małą rybkę, która wyrwała się z objęć szamotaniną i z pluskiem trafiła z powrotem do wody. I tak nie miała być zjadana, przynajmniej nie przez Rybę.
- Trzeba trochę praktyki, czasami nie do końca widać je w wodzie, więc trzeba czekać aż same się wynurzą.