Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Po tym jak Ognistopręga rozwiała jej wątpliwości, terminatorka wysłuchała kolejnych punktów Kodeksu. Kolejne pytanie pojawiło się praktycznie od razu w jej głowie.
- A jeśli przywódca i zastępca umrą w tym samym czasie, albo zastępca odejdzie zaraz po śmierci przywódcy? W jaki sposób wybiera się wtedy nowego przywódcę? - zadała kolejne pytanie na które odpowiedź jeszcze bardziej ją zastanawiała niż na poprzednie.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
- Jest mała szansa, żeby się tak zdarzyło, ale... - zamyśliła się na chwilę. To musiałaby być przykra sytuacja dla klanu - w niemalże tym samym czasie stracić i Zastępcę i Przywódcę... oby Rzece nigdy się to nie przytrafiło.
- ... wydaje mi się, że w takiej sytuacji powinien zadecydować Medyk. Może nie sam wybrać Przywódce, ale wybrać się po radę do Gwiezdnego Klanu, żeby ten podpowiedział mu, co zrobić - odpowiedziała Poziomkowej Łapie. - Medyk ma też prawo mianować nowych wojowników w przypadku nieobecności Przywódcy. Zastępca może jedynie mianować kocięta na terminatorów, ale żeby mianować wojowników - dopowiedziała przy okazji tego tematu. Odczekała chwilę żeby sprawdzić, czy młoda będzie mieć kolejne pytania, po czym przeszła dalej.
- Czy wiesz czym są Zgromadzenia? - zapytała terminatorki.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Taka sytuacja niby ma małe szanse na wydarzenie, jednak nadal może się tak zdarzyć. A co jeśli klan nie miałby też medyka, czy też nawet pomocnika medyka albo terminatora medyka? Czy w takim wypadku jakiś inny klan musiałby pomóc w takiej sytuacji. Pytać się jednak o to, co w takim wypadku by się powinno stać Poziomka nie miała już zamiaru. Odpowiedź na poprzednie pytanie była dla niej wystarczająco satysfakcjonujące i mogła sama spróbować rozwiązać tą oto zagadkę.
- Zgromadzenie?... - zapytała się cicho pod nosem samą siebie. Oczywiście, że wiedziała co to jest. Musiała sobie jednak najpierw przypomnieć czy oby chodziło o to, o czym właśnie myślała.
- Zgromadzenie się odbywa podczas pełni księżyca i... Przychodzą na nie przywódcy, zastępcy oraz medycy wszystkich czterech klanów... No i też moje przyjść kilku wojowników i terminatorów. - chyba udało jej się opisać czym są Zgromadzenia wystarczająco dobrze, przynajmniej sama tak sądziła.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
- Tak, to prawda - odpowiedziała wesoło. - Jeśli chodzi o punkt Kodeksu dotyczący Zgromadzeń, to według niego Zgromadzenie czterech Klanów odbywa się w każdą pełnię, kiedy trwa rozejm. W tym czasie nie powinno być żadnych walk między Klanami. Jednak Zgromadzenia tak naprawdę odbywają się bardzo rzadko, raz na kilkadziesiąt księżyców - opowiedziała Poziomkowej Łapie, po czym przeszła dalej. - Inny punkt Kodeksu mówi o tym, że granice muszą być sprawdzane i oznakowane każdego dnia i trzeba Przegonić każdego, kto wkroczył na terytorium twojego Klanu. Granice przypomnimy sobie innego dnia. Jeśli jakiś kot znalazł się na naszych terenach i nie chce ich opuścić, to wojownik ma prawo a wręcz powinien przegonić go siłą. To kwestia bezpieczeństwa całego klanu - dopowiedziała, żeby wszystko było jasne, po czym ponownie zrobiła przerwę na ewentualne pytania lub po prostu przetrawienie informacji przez córkę Paprociowego Kwiatu.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Ulżyło jej, gdy usłyszała, że i tym razem udało się jej odpowiedzieć poprawnie. Albo szczęście jej ostatnio dopisuje, albo też nie idzie jej aż tak źle w zapamiętywaniu ważnych rzeczy jak sądziła. Ponownie się skupiła na słowach wymawianych przez rudą wojowniczkę i starała się je jak najlepiej zapamiętać oraz przy tym przeanalizować. Ciekawe jak okropnie poszłoby Poziomce pierwsze przeganianie intruza z terytorium Klanu Rzeki... Może wyszłaby cało, albo chociaż w kilku kawałkach. Gdy Ognistopręga skończyła już mówić, biała terminatorka stwierdziła, że nie ma pytań dotyczących tych punktów Kodeksu Wojownika. Kiwnęła głową na znak, że zrozumiała i zapamiętała to, co jej powiedziała i była już gotowa na zapamiętanie kolejnych informacji.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
Jasna kotka dała znać, że wszystko jest zrozumiałe, więc Ognistopręga kontynuowała omawianie Kodeksu Wojownika. - Kolejna zasada to: żaden wojownik nie może opuścić kocięcia w bólu czy niebezpieczeństwie, nawet jeśli jest to kociak z innego Klanu. Czyli jak znajdziesz jakiegoś kociaka, musisz mu pomóc. Jeśli to nasz to oczywiście odnieść do kociarni, jeśli z innego klanu - na granicę i poczekać na patrol, jeśli spoza klanów to najlepiej odnieść na Osiedle Dwunogów. Przy czym jeśli kociak jest ranny to można najpierw odnieść go od Medyka, żeby miał większe szanse na przeżycie. Następny punkt brzmi: słowo przywódcy jest prawem. Czyli działanie wbrew nakazom Gwiazdy jest łamaniem Kodeksu - zrobiła chwilę przerwy, żeby kotka mogła na spokojnie zapamiętać nowe informacje. - Kodeks mówi też o tym, że wojownik odrzuca wygodne życie pieszczoszka. To raczej jasne - jeśli jesteś w Klanie, to nie jesteś Pieszczochem Dwunogów. No i ostatni punkt - honorowy wojownik nie potrzebuje zabijać innych, by zwyciężyć swoje bitwy, jest to dozwolone jednak w obronie własnej lub jeśli koty są wyjęte spod kodeksu wojownika - gdy skończyła, spojrzała na swoją podopieczną i spytała: - Czy masz jakieś pytania co do Kodeksu?
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Kolejne punkty Kodeksu również mówiły już o bardziej oczywistych rzeczach. Każdemu kociakowi trzeba pomóc. Odnieść do kociarni jeśli jest z twojego klanu, zaczekać z nim na patrol przy granicy z jego klanem, a jeśli jest spoza klanów, najlepiej odnieść go na osiedle dwunogów. Potem punkt który mówił, że słowo przywódcy jest prawem, co raczej jest dosyć oczywiste. No i nie powinno się odrzucać życia wojownika dla wygodnego życia jako pieszczoszek. Wszystko proste i jasne.
- Nie mam już żadnych pytań co do Kodeksu. - miauknęła do Ognistopręgiej. Na wszystkie pytania które miała dostała wcześniej już odpowiedzi od swojej mistrzyni.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
- W porządku, w takim razie na dzisiaj to wszystko - oznajmiła kotce wesoło. - Nie zapomnij zabrać swojej zdobyczy do Obozu - dodała jeszcze, przypominając sobie o tym, że przecież Poziomkowa Łapa dzisiaj również polowała. Rudopręga po skończonym treningu udała się jeszcze na szybkie polowanie w okolicach Ptasich Krzewów.
***
Kolejnego dnia czekała o tej samej porze na swoją podopieczną. Poziomkowa Łapa była dość sumienną uczennicą i trening szedł im całkiem sprawnie. Była ciekawa, czy biała kotka poradzi sobie z kolejnymi zadaniami, jakie na nią czekały podczas nauk. Rudopręgowana usiadła i w spokoju wypatrywała przybycia córki Paprociowego Kwiatu.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Terminatorka trochę ucieszyła się, że jest to już koniec na dziś. Będzie wreszcie mogła przecież przynieść swoją pierwszą upolowaną zwierzynę do obozu! Podeszła do ciekawie wyglądającego, dużego kamienia obok którego zakopała ptaszynę którą upolowała, po czym ją odkopała. Pochwyciła wróbelka w pyszczek i powolnym krokiem odeszła w stronę obozu. Nie mogła się już doczekać kolejnego treningu.
***
Poziomka nie miała zamiaru się spóźnić na trening, jak to zrobiła na pierwszym. Zanim jednak wyszła ze Zrośniętych Drzew, rozciągnęła się lekko i była gotowa już do drogi. Szybkim krokiem ruszyła w stronę wyjścia obozu.
- Dzień dobry Ognistopręga! Co będziemy przerabiać na dzisiejszym treningu? - miauknęła zbliżając się do swojej mistrzyni. Czyżby łowienie ryb? A może walka, albo coś kompletnie innego? Poziomka aż nie mogła się doczekać odpowiedzi ze strony rudej wojowniczki.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
- Cześć - przywitała swoją podopieczną z uśmiechem na pysku. Cieszyła się z jej chęci do dalszego trenowania. - Spróbujemy dzisiaj łowienia ryb. Chodźmy - oznajmiła i ruszyła w stronę Grzmiącej Rzeki sprawdzając, czy Poziomkowa Łapa na pewno idzie razem z nią. - Boisz się wody? - zapytała po drodze. Wiedziała, że niektóre koty mają obawy, dlatego wolała wiedzieć wcześniej. Od nastawienia terminatorki zależał bowiem sposób, w jaki Ognistopręga poprowadzi dzisiejszy trening.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Słysząc, że dzisiaj będzie się uczyć łowienia ryb, uśmiechnęła się lekko. Wreszcie nauczy się czegoś, z czego znany dobrze jest od bardzo dawna Klan Rzeki!
- Kiedyś się trochę bałam wody, jednak teraz już ten strach mi całkowicie przeszedł. - odpowiedziała swojej mistrzyni. Wcześniej była o wiele bardziej strachliwa, jednak walka z tą częścią siebie zaczyna pokazywać swoje dobre dla Poziomki skutki. Dzięki temu trening ten powinien raczej pójść bez większych komplikacji; przynajmniej terminatorka tak sądziła.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
- To dobrze - odpowiedziała kotce. Po chwili wędrówki doszły na miejsce. - Dobrze, więc zacznijmy od początku. Musisz stanąć na samym brzegu. Uważaj na swój cień - jeśli będzie widoczny, zdradzi cię, i ryby uciekną. Zwierzęta żyjące w wodzie raczej nie słyszą dobrze dźwięków na powierzchni, ale na wszelki wypadek zbliżaj się do brzegu powoli i cicho. Potem musisz wsadzić łapę do wody. I czekać. Obserwujesz powierzchnię wody, czy coś nie napływa. Nie możesz się ruszyć, bo jakikolwiek ruch w wodzie spłoszy ofiarę. Ruszasz się dopiero wtedy, gdy ryba przypłynie bardzo blisko twojej łapy. Wtedy najlepiej jak najszybciej wyciągnąć ją na brzeg, bo poza wodą nie może oddychać i ciężko jej uciec. Masz jakieś pytania? - starała się mówić spokojnie i wyraźnie, aby kotka mogła wszystko łatwo zrozumieć i zapamiętać.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Poziomka uważnie wysłuchiwała słów swojej mistrzyni, by gdy przyjdzie pora na jej pierwsze łowienie ryb, mogło udać jej się złapać bez większego problemu swoją pierwszą rybę. Uważać na cień, cicho się zakraść na brzeg, wsadzić łapę do wody, czekać aż zauważy się jak coś nadpływa, oraz jak najszybciej wyciągnąć rybę na brzeg gdy będzie przepływać bardzo blisko łapy. Nie brzmiało to na aż tak skomplikowane kal polowanie na zwyczajną zwierzynę, jednak o tym, czy łowienie ryb naprawdę jest łatwiejsze Poziomka będzie musiała przekonać się sama.
- Mam tylko jedno pytanie. Jak mniej więcej powinnam wyłowić rybę? Po prostu szybko wyciągnąć ją na brzeg łapą? - zapytała trochę niepewna. Nie chciała przecież dać swojej przyszłej zdobyczy tak łatwo uciec.
Kotka ma krótką sierść w kolorze intensywnie rudym, pokrytą nieco ciemniejszymi pręgami (pręgowanie tygrysie). Charakterystycznego wyglądu dodaje jej biały pyszczek oraz ciemniejszy kolor końcówek uszu. Jest nieco większa i mocniej zbudowana niż przeciętne kotki w jej wieku. Oczy ma koloru bursztynowego. Od innych kotów łatwo można ją rozpoznać patrząc na jej puchaty ogon, który nienaturalnie przekrzywia się w lewo. Od urodzenia przeszkadzał on kotce w swobodnym poruszaniu się - został jednak naprawiony przez medyka i od tego czasu funkcjonuje prawidłowo, jednak wygląda nieco inaczej niż ogony innych kotów. W dodatku zdarza się jej być nieco niezdarną, ponieważ jej rozwój przebiegał inaczej niż u przeciętnego kociaka.
Z nieco wycofanej, nieśmiałej kotki przeistoczyła się w jedną z najodważniejszych kocic w Klanie Rzeki - o ile nie w całym lesie. Nie jest może zbyt wygadana czy charyzmatyczna, ale zdecydowanie nie boi się wyrażać swojej opinii, a jej wypowiedzi są zawsze przemyślane. Przez zdecydowaną większość swojego życia na pierwszym miejscu stawiała sprawy Klanu Rzeki i jest gotowa do poświęceń, co niejednokrotnie udowodniła ratując życia współklanowiczom. Po przejściu do Starszyzny jednak przestała być na bieżąco ze sprawami Klanu, skupiając się bardziej na swojej rodzinie.
Gradowy Podmuch (KW), Bagienna Trzcina (KC), Dymne Niebo (KC), Kamienny Potok (KG), Niski Krok (GK), Lady (P/Z), Kacza Łapa (KR)
- Musisz poczekać, aż ryba będzie praktycznie na twojej łapie. Wtedy musisz szybko ją wybić z wody, żeby poleciała na brzeg. Dlatego też dobrze zaplanuj sobie, w którym miejscu włożysz łapę do wody - odpowiedziała uprzejmie mając nadzieję, że rozwiała wątpliwości kotki co do łowienia. Czekała, aż Poziomkowa Łapa spróbuje swoich sił w łowieniu lub też zada kolejne pytanie.
Panie dzieju, ja to już nie jednych takich przeżyłam.
Panie dzieju, nie jedno widziałam, gdy się tak tu kręciłam.
Nosiłam wdechy takich, wdechy takich, wdechy takich cnych
Nosiłam gnojów jak but głupich, tych do cna, tych do cna złych.
Gdy większość kotów podczas dorastania w pewnym momencie nagle wystrzeliwuje wysokością i jest o wiele wyższych niż wcześniej, Poziomka została prawie tak samo niska i drobna co wcześniej. Jej łapki nadal są krótkie i chude jak jakieś patyki, żebra nadal są widoczne gołym okiem, a rudy ogon jak był cienki i nieproporcjonalnie długi do ciała, tak i został. Jedyna rzecz która zauważalnie się w niej zmieniła to jej pyszczek. Wydaje się on trochę chudszy, przez co uszy bardziej się rzucają w oczy i wydają się trochę większe niż są w rzeczywistości.
Jeżeli kiedyś podszedłbyś do Poziomki i niespodziewanie się o coś spytał, ta od razu by została sparaliżowana strachem i nie ruszyłaby się z miejsca dopóki byś nie odszedł. A teraz? Teraz może i za szybko ci nie odpowie, jednak rezultaty walki Poziomki ze swoim strachem widać już gołym okiem. Mimo to nadal posiada ona problemy z układaniem normalnie brzmiących zdań i przy tym się często zacina. Na szczęście takie zacinanie się u niej trwa zaledwie sekundy i występuje coraz to rzadziej.
Dostając odpowiedź terminatorka była pewna, że jest już gotowa spróbować swoich sił w łowieniu ryb. Niepewnym i powolnym krokiem podeszła do samego brzegu uważając, by cień nie był widoczny. Nie chciała przecież od razu zdradzić wszystkim żyjątkom, że właśnie na nie czyha. Ostrożnie wsadziła łapę do wody i zaczęła czekać obserwując przy tym czy aby coś nie nadpływa. Starała się nie ruszać być nie przepłoszyć ewentualnej zdobyczy.
