wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Płożące się krzaki jeżyn ustąpiły miejsca jakimś innym krzakom, których nazwy nie znała. Gdzieniegdzie pomiędzy gęstymi gałązkami wyrastały drobne kwiatki, czasem trafił się nawet jakiś śmieć Dwunożnych, szeleszczący na wietrze albo wabiący koty swoim dziwacznym kolorem pośród zielonej roślinności. Nic, co miało by jakiekolwiek zastosowanie w lecznicy, chyba, że młoda medyczka aspirowała do znalezienia nowych zastosowań dla tych dziwnych przedmiotów. Wędrowała dalej, rozglądając się czujnie po okolicy w poszukiwaniu ziół, dopóki jej spaceru nie przerwała nić pajęczyny przyklejająca jej się do mordki. Och, musiała się zamyślić tak bardzo, że jej nie zauważyła... Z tej sieci nic już nie będzie, ale pomiędzy rosnącymi blisko samosiejkami błyszczało jeszcze co najmniej dziesięć innych.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
W innych warunkach zainteresowałby się tymi śmieciami dwunożnych, szczególnie jakby jedna taka szeleszcząca rzecz nadawała się do przetrzymywania medykamentów, to by to rozważyła, jednak takowej nie widziała. Dlatego miała zupełnie inny cel w głowie, teraz próbowała wypatrzeć zioła - cokolwiek nadającego się do składziku, więc nie mogła rozpraszać się byle czym. Na jej nieszczęście i tak za bardzo skupiała się na ziemi, gdzie potencjalnie rośliny miały się znajdować, co spowodowało właśnie spotkanie pierwszego stopnia pyskiem z pajęczyną. Stanęła momentalnie, krzywiąc się - ewidentny grymas niezadowolenia. Z samych srebrzystych nici była zadowolona, nawet miała zamiar potem szukać, jakby ich nie znalazła wcześniej. Bardziej fakt, że właśnie jedną bez sensu zmarnowała ją irytował. Musiała bardziej uważać, nie może robić takich głupich błędów.
Czas jednak skupić się na zadaniu. Machnęła ogonem i postarała się zdjąć nici z pyska, tak by jej nie przeszkadzały w pracy, a potem rozejrzała się za ładniej wyglądającymi patykami. Jak zestaw był gotowy, to czas było zebrać te motki - podeszła do pajęczyn i spróbowała ostrożnie je nawinąć, aby najlepiej zebrać ich jak najwięcej, gdyż wbrew pozorom szybko im schodziły.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Pajęczyn pomiędzy młodymi drzewkami było sporo, ale jak miało się okazać, większość z nich była wyjątkowo krucha. Może to poranna rosa im szkodziła, a może to jakiś nietypowy gatunek pająka prządł takie delikatne niteczki? Medyczka starała się jak mogła, ostrożnie nawijając srebrzysty medykament na patyki, ale trzy z nich i tak pękły podczas zbierania. Po dłuższej chwili spędzonej pośród samosiejek, kotka zebrała 9 całych pajęczyn bezpiecznie nawiniętych na patyki i gotowych do transportu do lecznicy.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
Nie był to zły wynik, choć mógł być lepszy z pewnością. Nawijała ostrożnie niteczki, a jednak trzy z nich podczas tego pękły, no cóż - pech oraz brak wprawy. Umiała rozwijać pajęczynę, aczkolwiek zawijanie zdecydowanie rzadziej robiła, więc było to do przewidzenia. Mimo to i tak ukazał się lekki grymas na jej pysku, nie lubiła popełniać błędów, nawet takich drobnych. Przynajmniej uszkodziła tylko trzy srebrzyste niteczki, cztery licząc tą, na którą wpadła, co było prawie połową jej zbiorów jak, tak by pomyśleć. Na chwile się zastanowiła; czy naprawdę była bardziej nieuważna, gdy nikt nie patrzył? Nie, nie może być.
Potrząsnęła głową, a potem wzięła motki, które zebrała. Nie ma co nad tym się zastanawiać, dziewięć pajęczyn to mimo wszystko było dużo, z pewnością przynajmniej na chwile uzupełni ich zapasy. Mogła więcej uszkodzić, mogła na więcej wpaść, musi uczyć się na błędach zwyczajnie. Także przeszła dalej przez rosnące tu samosiejki, szukając kolejnych medykamentów. Tym razem co jakiś czas stając, aby upewnić się, że na nic nie wpadnie, ani nic ją nie zaskoczy.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Percepcja Wrony vs percepcja kuny: 21 vs 11, Wrona zauważa pierwsza
Pomiędzy młodymi drzewkami nie kryło się już nic więcej przydatnego dla lecznicy, więc kotka mogła spokojnie przejść dalej. Na skraju lasu rosło mnóstwo mniejszych i większych kwiatków, ale żaden z nich nie przypominał jej ziół znanych ze składzika. W tym miejscu nawet śmieci Dwunożnych leżały jakoś rzadziej, być może po prostu przykryte gęstymi liśćmi wychylającymi się spomiędzy zdrewniałych gałązek, próbując złapać jak najwięcej światła słonecznego. Ciepłe promienie padały i na ciemne futerko kotki, przyjemnie ogrzewając ją w trakcie poszukiwań... a i zdawało się, że nie ona jedna korzystała ze słońca. Ukryta pomiędzy trawami, w plamie światła drzemała kuna.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
Nic, nic i jeszcze raz nic. Szła przed siebie, uważnie rozglądając się, jednak zamiast natrafiać na cokolwiek, to tak właściwie wszystkiego wokoło zdawało być się nawet mniej, niż wcześniej. Roślinek jej nieznanych, śmieci; dziwne to się wydawało, ale trzeba przyznać, że przynajmniej było spokojnie. Machnęła ogonem, biorąc wdech powietrza, aby skorzystać z tej krótkiej chwili, skoro los ku jej irytacji stwierdził, że nie podrzuci jej medykamentu. Zamiast jednak normalnego zapachu, poczuła nagle coś innego, a więc i jej dwukolorowe oczy skierowała w tamtą stronę, by wyłapać śpiącą sprytną kunę. Hm, niegroźne stworzenie, więc póki nie stało na jej drodze, Wrona nie miała zamiaru jej prowokować. Zwyczajnie odbiła w drugą stronę, skupiając się nadal na szukaniu ziół, a nie zbędnym marnowaniu ich.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Sprytna kuna spała sobie spokojnie, zupełnie nieświadoma ani pojawienia się kotki, ani jej zniknięcia. Tylko zapach kota przez krótką chwilę pojawił się w kunich snach, a zwierzątko zmarszczyło odrobinę nosek i przewróciło się na drugi bok. Rześki, chłodny wiatr buszujący pomiędzy rzadkimi drzewami zaraz przyniósł jej lepsze zapachy – kwiatów, trawy, drzew. Kot? Jaki kot?
Po drugiej stronie młodą medyczkę przywitały młode dęby. Pomiędzy ich pniami wyrastały średniej wielkości krzaki, ale im dalej szła, tym niższe się robiły, aż dotarła do miejsca w którym całkowicie ustępowały kwietnej łące. Jeżeli kotka zatrzymała się na moment żeby przyjrzeć się feerii barw i poczuć mieszające się dziesiątki zapachów, wśród łanów białych i różowych kwiatków dostrzegłaby cenne znalezisko. Pomiędzy nieprzydatnymi dla niej roślinami ukryło się skupisko białych, delikatnych kwiatów o bardzo długich łodyżkach i płatkach, które wyglądały jakby na końcu rozdzielały się na dwa. Kotka nie powinna mieć problemu z rozpoznaniem w nich gwiazdnicy.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
Krajobraz zaczął się bardzo zmieniać, po wielkie dęby, mniejsze drzewka, krzaki, aż właśnie - łąka. Chodziła pod lasem, więc w sumie widok otwartego terenu nie powinien ją dziwić, a jednak odrobinę zaskoczył. Jakby nagle została na chwilę oślepiona, bo wszystko było za jasne, gdy wyszła z tego cienia. Przymrużyła nieco oczy, patrząc po kolorowym dywanie przed sobą. Czy go podziwiała? Ciężko stwierdzić; Wrona raczej nie miała refleksji na temat piękna przyrody, była bardziej praktyczna, więc skupiała się na swoim celu, czyli ziołach i- aha! Białe i delikatne kwiaty, oto gwiazdnica; może mieli jej zapas, ale więcej nie zaszkodzi, czyż nie?
Także ruszyła w tamto miejsce, brnąc przez te barwy i różnorodne zapachy, może kiedyś od tego by kichnęła, ale pobyt w lecznicy zdecydowanie ją uodpornił na taką mieszankę. Pamiętała, jak bolała ją głowa spowodowana właśnie ziołami, do dziś czasami miewała je od przytłoczenia wszystkimi woniami, lecz kontrolowała to - a bardziej starała się ignorować. Mniejsza o to, teraz musiała się skupić na roślince przed sobą. Westchnęła, po czym postarała się ostrożnie zebrać liście medykamentu, przynajmniej tutaj nie musiała martwić się o kolce.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Kolejne obfite zbiory zasilą dziś składzik w lecznicy klanu Cienia. Konkretniej – 12 liści gwiazdnicy, gotowych do wyleczenia dwunastu nieszczęśników chorujących na zielony kaszel. Jeżeli nie przydadzą się teraz, to na pewno zostaną wykorzystane podczas następnej Pory Nagich Drzew.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
Wrona spokojnie zbierała liście, których okazało się być więcej, niż myślała. Dużo się nadawało, mało popełniła błędów przy odrywaniu, wręcz idealnie - takim sposobem zyskała ich aż dwanaście. Huh, to dość spora liczba, z czego rzecz jasna była zadowolona. Pytanie, czy tak ogromny zapas gwiazdnicy był im potrzebny? Zielonego kaszlu jeszcze nie widziała w praktyce, zazwyczaj wszystko zatrzymuje się na tych pierwszych stadiach. Tak chwilę myślała i myślała; czemu w sumie ten medykament nadaje się tylko do jednego kaszlu? Skoro również leczy te same objawy, co te mniej groźne? Jest to rzecz, nad którą z pewnością Wrona się zastanowi, wróci do tego, lecz na razie - nie ma co stać w miejscu. Wzięła swoje zbiory i poszła dalej szukać ziół, choć starała się trzymać trochę bliżej lasu, aby nie pozostawać tylko na łące; tak by być idealnie na pograniczu tej cienistości i kolorów.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Ohoho. Kotka postawiła jedynie parę kroków na granicy kwietnej łąki i drzew, a do jej uszu dotarł dziwny dźwięk. Brzmiał trochę jak szeleszczenie Czarnego Ogona przy jednej z granic klanu, ale przecież w okolicy nie było żadnej rzeki. Do jeziora też nie było aż tak znowu blisko, żeby aż stąd słyszeć chlupotanie wody. A przede wszystkim – czemu dochodziło z góry? Jeżeli uniosła wzrok i przyjrzała się dokładnie pobliskim gałęziom, na jednej z nich zauważyłaby nienaturalny element krajobrazu. Białawy, cienki, zawieszony na gałęzi dobre kilka wysokości kota nad ziemią. Niewątpliwie jedna z tych dziwnych błon Dwunożnych. Musiała przylecieć z Osiedla aż tutaj i zahaczyła o drzewo, kończąc swoją podróż na skraju lasu.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
To było niespodziewane, słysząc dziwny dźwięk, automatycznie zaczęła się rozglądać zaalarmowana. Na ziemi oczywiście nic nie było, to dobiegało z góry, a więc podniosła tam wzrok i- och. Jakaś dziwna rzecz dwunogów znalazła się na drzewie, nie to żeby pierwszy raz widziała coś takiego, przecież przed chwilą przechodziła przez oazę pozostawionych śmieci, jednak tu- tu było coś innego. Zainteresowało to Wronę, jest ciekawskim stworzeniem, a jak coś przykuje jej uwagę, to musi to zbadać. Ewentualnie odezwał się w niej wewnętrzny kolekcjoner? Praktyczność? Ciężko stwierdzić, może po prostu wszystko na raz. Tak czy siak, pozostawiła z boku, w bezpiecznym miejscu medykamenty, a potem przeszła do działania.
Spróbowała z rozbiegu wskoczyć na drzewo, tak jak to nie jeden raz robiła - złapać się mocno pazurami, objąć je w całości, a potem podciągała się przednimi łapami i wybijała tylnymi, aby nie spaść. Plan był prosty - wspiąć się szybko, co oby nie stanowiło problemu, gdyż w skakaniu po drzewach była dość wprawiona, a potem zobaczyć co to jest. Najlepiej też to ściągnąć ostrożnie, tak by przypadkiem nie uszkodzić cienkiej błony, gdyż im bliżej była, tym bardziej ciekawiło ją to coś. Co może mieć jakiś użytek też, a jednocześnie wygląda na bardzo delikatne. Jeżeli da radę, to stanie na tej gałęzi, spróbuje łapą bez pazurów to odczepić i sprowadzić bezpiecznie ze sobą na ziemie. Jak to mówią yoink, teraz to będzie Wrony. Jeżeli cała akcja będzie udana, to zobaczy dokładnie swoją nową zdobyć, która hm. Może nie była błyszcząca, ale miała potencjał do zastosowania praktycznego, patrząc na to że w środku było puste i lepsze do wzięcia niż większe liście. Chwilę pomyślała tak, machnęła ogonem, po czym wróciła po swoje poprzednie medykamenty, wsadziła je w to coś i o, idealnie się mieszczą i łatwo można wziąć. Takim sposobem poszła szukać więcej roślinek.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Wronia Łapa może i wybrała drogę medyka, ale w umiejętnościach wspinaczki nie ustępowała wojownikom. Szybko i bezproblemowo wdrapała się na drzewo i już stawała na gałęzi, dotykając łapą przedziwnej błony. Ta w odpowiedzi delikatnie zaszeleściła, ale nie odleciała, ani nie pogryzła młodej medyczki. Po prostu wisiała dalej. Odplątanie jej zajęło kotce trochę czasu, bo przykładała uwagę do tego, żeby jej nie uszkodzić – ale co to dla niej? Miałą wprawę w zrywaniu delikatnych liści i nawijaniu pajęczyn, żadna błona Dwunożnych jej niestraszna. Po chwili błonka była już wolna i zaszeleściła w podzięce dla swojej wybawicielki. Wyglądało na to, że kotka miała szczęście, bo nie widziała w niej żadnych dziur. Poza tymi dwoma, które wglądały, jakby miały tu być. Fascynująca sprawa.
Zejście na dół nie było wiele trudniejsze niż wejście na drzewo, może jedynie bardziej okraszone szeleszczeniem. Błona nie protestowała kiedy pakowano do niej medykamenty, a liście i patyki zmieściły się w niej idealnie i nie wyglądały, jakby miały tak łatwo z niej wypaść. W ten sposób medyczka mogła ruszyć dalej... lekko szeleszcząc po drodze.
Standardowy pysk, malutka, długie czarne dymne futro, ghost marking, białe znaczenia na palcach przednich łap, szyji, części brzucha, spodzie ogona i po bokach mniejsze, gęsto ułożone plamki, oczy intensywnie brązowe i szaroniebieskie
Momentami cichsza, kontaktowa, kieruje się ciekawością, czasem złośliwa i nachalna
Dyrektor [S]
Pozyskanie nie było ciężkie na szczęście, ale jakie zadowalające terminatorkę medyka. Cóż, sam przedmiot może nie lśnił, może nie będzie takich kolekcjonować, ale właśnie potencjał praktyczny - to ją fascynowało. Włożenie do tego ziół, niczym do większych liści nie stanowiło problemu, a w dodatku było dużo pojemniejsze, ha! Ciekawa rzecz. Gdy upewniła się, że jej łowy są bezpieczne, to uniosła torebkę i- właśnie. Postawiła kilka kroków, zaczęła iść normalnym tempem i zauważyła, że ta szeleści. Powstał na jej pysku grymas niezadowolenia; takim sposobem to na pewno wszystko w okolicy ją usłyszy. Stanęła, machając lekko ogonem z tyłu. Musi pomyśleć nad tym, by to jakoś zoptymalizować, gdyż to jest dość duża wada. Postarała się więc złapać to coś trochę bliżej miejsca, gdzie znajdują się jej zioła, rzecz jasna nadal trzymając za uszy, by nie uszkodzić całości. Po tym ustawiła głowę stabilnie, aby nią nie ruszać zbytnio, dość nisko, tak by też to spodem nie jechało po ziemi i zaczęła iść. Wolniej niż wcześniej, próbując wyczuć rytm, by było cicho, choć jednocześnie chciała się rozglądać w dalszym ciągu za ziołami w okolicy.
the world'sgreatestactordoesn'tneed astage 'causethey'reso goodat theircraftthat 《 ✦Xx✧Xx☾Xx✧Xx✦ 》 ✦Xx✧XxNOBODYKNOWSTHEY'REFAKEXx✧Xx✦ the foolshave nocluethe onetheyknewwasjust afraud the master ofpretendingto besomethingthatthey'renot
wysoka | ruda tygrysio-pręgowana | heterochromia, prawe oko bursztynowe, lewe żółtozielone | białe znaczenia na lewym uchu i końcówce ogona | łysy kawałek ogona
zamknięta w sobie | nieszczęśliwa | skupiona na sobie
Mrówczy Szlak [KW], Babie Lato [S], Orzechowa Łapa [KW]
Nowa metoda nieco zredukowała szeleszczenie przy każdym kroku, ale daleko było medyczce do bezgłośnego poruszania się po skraju lasu. Wyglądało na to, że tajemnicza błona Dwunożnych ma jakieś wyjątkowe zamiłowanie w wydawaniu dźwięków przy każdej możliwej okazji. Cóż, coś za coś. Hałas za łatwy transport wielu medykamentów naraz.
Odgłosy poruszającej się kotki nie spłoszyły za to kolejnego zioła, które wyrosło na jej drodze. Najpierw do wroniego nosa dotarła charakterystyczna woń ogórecznika, a potem wypatrzyła i samą roślinkę. Jej charakterystyczne niebieskie kwiaty obserwowały podłoże, a wokół krążył wyjątkowo dorodny bąk.
![[Obrazek: jDKPq3w.png]](https://i.imgur.com/jDKPq3w.png)