Świszczące Trawy - wschód

[Łaciate Futerko]

Wszystko wydawało się być w porządku. Miętowy Pąk zachowała pozycję łowiecką, skradała się ostrożnie, by nie zostać zauważoną, ale cóż, Gwiezdni mieli inny plan. Mysz momentalnie odwróciła się w kierunku wojowniczki, co skutkowało zobaczeniem jej, a zaraz potem również i ucieczką. Gryzoń uciekł tak szybko, że córka Jodłowej Igły nie była w stanie nawet zobaczyć, w którym kierunku się ona udała. No nic, trzeba próbować dalej.

Miętowy Pąk lvl: 3 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 9 | HP: 70 | W: 50-3=47/50
○ przerzuty 0/2

Kocur tymczasem zdecydował się zostawić jastrzębia w spokoju i pozwolić mu na dowolne zajadanie się ich zwierzyną. No cóż, można i tak. W każdym razie, ruszył on na dalsze poszukiwania zwierzyny, tym razem owocne, albowiem usłyszał on charakterystyczne dla dzięcioła pukanie, a następnie ujrzał ptaka na pobliskim drzewie. Mógł próbować go złapać, albo mógł oszczędzić sobie wysiłku i ruszyć na poszukiwania czegoś, co będzie na ziemi. Jego wybór.

Skrzecząca Łapa lvl: 2 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 65 | W: 45
○ przerzuty 0/1

[Miętowy Pąk]

Jej uszy lekko poleciały do tyłu. Ugh, nie udało się! Mała myszka zobaczyła ją i uciekła nie wiadomo dokąd. Czyli jednak nie zostanie dziś dorzucona do stosu zdobyczy. Szylkretka majtnęła ogonem, zła na siebie, po czym wzięła głębszy wdech. No już, spokojnie, nie ta to inna. Ustawiła się więc znowu w pozycji łowieckiej i ruszyła dalej, starając się iść bezszelestnie. Rozglądała się, próbując zobaczyć jakąś zdobycz, poruszała też uszami w nadziei, że coś usłyszy. Do nosa również wciągała powietrze, poszukując świeżych zapachów w trawie.

[Skrzecząca Mewa]

Uszy terminatora w mig wychwyciły charakterystyczne pukanie, a chwilę później kocur dostrzegł dzięcioła. Postanowił spróbować go pochwycić - nigdy jeszcze nie polował na drzewie, ale raz się żyje!
Powoli ustawił się do drzewa tak, by iść pod wiatr, a następnie zaczaił się w bujniej porośniętej trawie. Ogon trzymał na równi z grzbietem i łbem, przerzucił także ciężar ciała na tylne łapy. Musiał dopilnować, by ptak go nie zauważył. Zaczął bardzo powoli skradać się pod drzewo, szybciej przemieszczając się wtedy, gdy dzięcioł zajęty był pukaniem. Uważał na to, co ma pod łapami, póki nie natknął się na pień. Co teraz? Cóż, powinien się wspiąć... Wyciągnął przednie łapy z wysuniętymi pazurami i wbił je ostrożnie w drzewo, zaraz do nich dołączyły się tylne kończyny. Miał zamiar posuwać się w miarę szybko, ale nie chciał być zauważony, więc w chwilach niepewności zastygał jak posąg. Kiedy był dostatecznie blisko, postarał się wyciągnąć jedną z przednich łap, by silnym ciosem przygnieść dzięciołka do pnia.

[Łaciate Futerko]

Cóż, zwierzyna uciekła córce Jodłowej Igły, a w zmian kotka nie była w stanie dostrzec nic innego, co mogłoby zasilić jakoś stos zwierzyny, ale zamiast tego... dostrzegła coś, co mogłoby zasilić składzik jej mistrzyni. Co prawda Miętowy Pąk nie była szkolona na medyka i zapewne nawet nie wiedziała o tym, że roślina może jakoś się przydać, ale mak był jednym z najpopularniejszych medykamentów, toteż kto wie, może kocicy się jakoś skojarzy. W każdym razie - zwierzyny brak, a w zasięgu wzroku było jedynie kilka intensywne czerwonych maków.

Miętowy Pąk lvl: 3 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 9 | HP: 70 | W: 50-3=47/50
○ przerzuty 0/2

Syn Czajkowego Lotu uważał na to, by ptaszysko go nie zobaczyło i zachował wszystkie zasady polowania, pamiętając o tym także podczas polowania na drzewie. Zostało mu to zatem wynagrodzone i nim dzięcioł zdążył się zorientować co się stało, już był martwy i przyciśnięty do pnia drzewa. Niezbyt przyjemna śmierć, ale cóż.

+5exp

Skrzecząca Łapa lvl: 2 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 65 | W: 45-4=41/45
○ przerzuty 0/1

[Miętowy Pąk]

Bynajmniej szylkretka nie była medyczką, ani nie interesowała się medykamentami na tyle, by wychodzić szukać ziółek. Teraz jednak, kiedy zobaczyła charakterystyczne, czerwone płatki, przystanęła na moment. Dała sobie chwilę na zastanowienie się, do czego to się przydaje, bo była prawie pewna, że do czegoś na pewno! Kojarzyła jedynie coś o ziarnach maku...
Chciałaby sprawić przyjemność Lśniącej Sadzawce i przynieść jej choć trochę medykamentów, których tak naprawdę nawet nie wiedziała, ile ma w składziku. Miała jednak nadzieję, że leków nigdy za wiele. Podeszła więc do kwiatka, po drodze zrywając jakiś większy liść, który zobaczyła, by na niego zebrać to, co dostanie, o ile cokolwiek jej się uda, i delikatnie trąciła łapą koronę maku, mając nadzieję, że to właśnie w środku znajdzie ziarenka.

/Nie wiem czy tak można skoro Mięta nie jest medyczką ale spróbujmy XD

[Skrzecząca Mewa]

Kocur z dużą siłą zgniótł dzięcioła i kiedy był już pewny, że ofiara nie żyje, pozwolił upaść jej na ziemię. Zejście jego samego było bardziej problematyczne, nie był przecież wprawiony w wspinaczce, ale po dłuższej chwili zniżył się dostatecznie, by w końcu zeskoczyć z pnia. Zaraz obok wykopał dołek i zakopał w nim upolowanego dzięcioła, na koniec przykrywając go zerwaną trawą. Miejsce wcale nie było trudne do późniejszego odnalezienia.
Skrzecząca Łapa rozejrzał się ze zmarszczonymi brwiami. Czas na szukanie kolejnej zdobyczy, na samym ptaszku nie postanie! Zaczął skradać się między trawą, a jego głowa i ogon pozostawały na równej linii z grzbietem. Na wszelki wypadek przerzucił ciężar ciała na tylne łapy i omijał bardziej szeleszczące rośliny, by nie wypłoszyć zwierzyny jaka mogłaby ukrywać się w trawie. Wytężył wszystkie zmysły, otwierając delikatnie pysk by wychwycić każdą woń.

[Łaciate Futerko]

Ziarenko maku było jednym z najpopularniejszych medykamentów. Był on łatwy do rozpoznania i działał przeciwbólowo, więc nic dziwnego, że Miętowy Pąk go znała i wiedziała, która część jest lecznicza. Zabrała się więc do zbierania, nie marnując czasu i udało jej się pozyskać 7 nasion maku, które zasilą wichrowy składzik. Gratulacje.

+63Med Exp dla Miętowego Pąku

Miętowy Pąk lvl: 3 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 9 | HP: 70 | W: 47/50
○ przerzuty 0/2

Tymczasem syn Czajkowego Lotu schwytał dzięcioła, ruszył na dalsze poszukiwania i... znów się na coś natknął i także był to ptak! Zdecydowanie dopisywało mu dziś szczęście, zwłaszcza że to, co znalazł było nie byle czym, a dorodną, tłuściutką kuropatwą. W dodatku ptaszyna była tak głupia, że nie zdawała sobie sprawy z zagrożenia. Biedaczysko.

Skrzecząca Łapa lvl: 2 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 65 | W: 41/45
○ przerzuty 0/1

[Miętowy Pąk]

No i proszę, coś jej się udało! Jej próba skończyła się powodzeniem, udało jej się coś zebrać. Zadowolona z siebie, ruszyła do pobliskiego kamienia, przy którym położyła listek z ziarenkami na ziemi i delikatnie zawinęła zebrane medykamenty, łapami manewrując liściem, po czym przysunęła kamyczek i położyła na pakunku tak, by się nie rozwinął. Zostawiła też swój zapach przy większym kamieniu, chcąc w drodze powrotnej bez problemu trafić w to miejsce.
Wtedy też postanowiła ruszyć dalej. W końcu wybrała się na polowanie, a nie na zbieranie ziół! Sprawdziła więc, jak wieje wiatr, i ustawiła się tak, by dmuchał jej w pysk. Ugięła łapy, jednak tak, by nie dotykać sierścią na brzuchu ziemi, po czym ustawiła ogon i łeb w jednej linii z ciałem. Przeniosła też ciężar ciała na tył. Tak przygotowana, ruszyła przed siebie, starając się nie hałasować swoim chodem i omijając jakieś przeszkody, na które gdyby nadepnęła, mogłaby pożegnać się z polowaniem w tym miejscu. Uchyliła lekko pysk, chcąc jeszcze lepiej wyczuć jakiś zapach, najlepiej zwierzyny, jednocześnie jednak też słuchała i wypatrywała jakiegoś kąska, który mogłaby dorzucić na stos.

[Skrzecząca Mewa]

Otworzył szerzej oczy, kiedy ujrzał przed sobą coś bardzo dużego, dorodnego i tłustego, a zatem smacznego! Instynktownie oblizał się, gdy dotarł do niego zapach kolejnego ptaszyska. Ten nie był już na drzewie, więc wycelowanie w niego nie będzie aż takie trudne. Wystarczy tylko pilnować, by kuropatwa go nie zauważyła.
Na chwilę przystanął, sprawdzając kierunek wiatru. Ustawił się tak, by wiał mu w pysk, a następnie zaczął manewrować za bujną trawą tak, by znaleźć się z tyłu ofiary. Omijał również wszelkie niedogodne przeszkody. Nie było to wcale łatwe, ale po pewnym czasie terminator mógł zaczaić się odpowiednio blisko, stąpając bardzo powoli i ostrożnie. Kiedy wyczuł, że powinien skoczyć, odbił się szybko od podłoża i z wysuniętymi pazurami celował w skrzydła ptaka. Szczękami zamierzał ścisnąć szyję niczego niespodziewającej się kuropatwy.

[Łaciate Futerko]

Nie można mieć wszystkiego! Kocica dopiero natknęła się na medykament, zatem nie mogła liczyć na to, że od razu trafi też na jakąś zwierzynę! Szła więc sobie dalej, w poszukiwaniu czegokolwiek, ale jedyne co mogła usłyszeć, to szum wiatru i kołysanych przez niego liści, nic więcej.

Miętowy Pąk lvl: 3 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 9 | HP: 70 | W: 47/50
○ przerzuty 0/2

Skrzecząca Łapa natomiast zapomniał o czymś bardzo ważnym, przez co ofiara go wyczuła i zaczęła uciekać. Nie uciekała jednak na tyle szybko, bo zniknąć mu z pola widzenia i jeśli chciał, to mógł spróbować ją gonić. Może się uda, a może nie.

Skrzecząca Łapa lvl: 2 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 65 | W: 41-3=38/45
○ przerzuty 0/1

[Miętowy Pąk]

Nie zawsze można mieć szczęście, a zwierzyna sama wojownikowi do pyska nie wejdzie. Mięta więc nie poddawała się, tylko dalej szła przed siebie, czując wiatr owiewający jej pysk, a silniejsze podmuchy wiały prosto w jej oczy, przez co kotka mrugała nieco częściej niż zazwyczaj. Cierpliwie poruszała się nadal w pozycji łowieckiej, na ugiętych łapach, patrząc czasem pod nogi i omijając różne przeszkody. Próbowała z tego szumu, jaki wydawały liście, wyłowić jakiś dźwięk należący do zwierzyny mogącej stać się jej ewentualnym przyszłym posiłkiem, tak samo jak oczyma przeczesywała okolicę, a nos co chwilę wciągał nowe wonie, licząc na poszlaki.

[Skrzecząca Mewa]

Kiedy tylko zwierzyna poderwała się do biegu, kocur instynktownie rzucił się w pogoń. Nielotny ptak nie może być na ziemi tak szybki jak Wichrzak! Wykonywał krótkie, ale mocne susy, starając się wyciągniętymi łapami uzbrojonymi w pazury dopaść kuropatwę i przygnieść ją do ziemi. Na szczęście podczas biegu nie trzeba już patrzeć na pozycję ciała czy inne aspekty polowania, bo pogoń rządzi się swoimi prawami. Skrzek jedynie uważał na swoje łapy i to, co znajduje się pod nimi, by w razie czego przeskoczyć nad jakimiś przeszkodami.

[Łaciate Futerko]

Zdecydowanie opłacało się iść dalej. Kocica szła, czujnie rozglądając się za zwierzyną, aż do jej uszu dotarło kwakanie. Zaraz potem ujrzała kaczkę, drepczącą sobie kawałek dalej. Kwakała sobie, jakby zagubiona, nie zdając sobie sprawy z tego, że została zauważona przez drapieżnika i grozi jej niebezpieczeństwo.

Miętowy Pąk lvl: 3 | S: 8 | Zr: 7 | Sz: 9 | Zm: 9 | HP: 70 | W: 47/50
○ przerzuty 0/2

Skrzecząca Łapa od razu rzucił się w pogoń za zwierzyną, nie mogąc pozwolić jej uciec. Pech chciał, że nie był w stanie jej dogonić. Biegł tak szybko, jak tylko mógł, jednak w dalszym ciągu był od niej o krok za daleko. Mógł gonić dalej, licząc na to, że w końcu mu się uda, albo odpuścić i pójść szukać czegoś innego. Wszystko zależało od niego.

Skrzecząca Łapa lvl: 2 | S: 9 | Zr: 7 | Sz: 5 | Zm: 5 | HP: 65 | W: 38-5=33/45
○ przerzuty 0/1

[Miętowy Pąk]

Nastawiła czujnie uszu, gdy usłyszała odgłos należący do ptaka, a chwilę później zauważyła tuptającą kaczkę. Było dobrze, nie zauważyła jej, a zagadana sama do siebie pewnie też nie usłyszała, że ktoś się do niej zbliża. Szylkretka nadal pozostawała w pozycji łowieckiej - ugięte łapy, brzuch nad ziemią, głowa i ogon w jednej linii z ciałem, przeniosła też ciężar ciała na tylne łapy i spłyciła oddech, po czym ruszyła, uważając, by na nic nie nadepnąć i hałasem nie zaalarmować kaczuszki. Pamiętała przy tym o najważniejszej zasadzie polowania, więc kiedy kaczka odwracała głowę tak, że mogła zobaczyć wojowniczkę, ta chowała się w trawie, za kamieniami czy innymi rzeczami, jakie udało jej się znaleźć, lub po prostu przystawała, chcąc być jak najmniej widoczną. Jeśli udałoby jej się podejść blisko kaczki, zdecydowałaby się skoczyć na nią z pazurami wyciągniętymi w łapach, celując nimi w skrzydła ptaka, równocześnie chcąc zębami chwycić ofiarę za szyję.

[Skrzecząca Mewa]

Skrzek nie poddawał się. Nie chciał przepuścić tak świetnej okazji! Nigdy nie złapał kuropatwy, a warto zyskać nieco doświadczenia. Wciąż piął do przodu, zaciskając mocno szczęki i biegnąc najszybciej jak potrafił. Nie odpuści, póki bardzo się nie zmęczy lub ptak ucieknie mu na dobre. Był gotowy dogonić zwierzynę i pochwycić ją w uzbrojone pazurami łapy.