Trawiaste Grzbiety - zachód

[Jadowity Rój]

Cieniste medyczki wyruszyły na ziołobranie, z nadzieją, że mimo Pory Nagich Drzew uda im się znaleźć coś, czym mogłyby zasilić lecznicowy składzik. Ciernisty Gąszcz, mająca znacznie więcej doświadczenia ruszyła na poszukiwanie pajęczyny, jednak, ku jej zdziwieniu, do jej nozdrzy dolecieć mogła inna woń. I bynajmniej nie ziół. Długość drzewa dalej, w samiutkim środku terytorium Klanu Cienia, zobaczyła że na terenach pałętał się młody, średniej wielkości płowy kocur. Rozglądał się z ciekawością, ba, nawet obserwował skaczącego po gałęzi jodły drozda, jakby miał chrapkę zapolować na zwierzynę należącą do Cienistych. Wyglądał na niezbyt rozgarniętego i przyjaźnie nastawionego, co zapewne za chwilę zderzy się z niezbyt przyjaznym nastawieniem Medyczki Klanu Cienia. Póki co, trwał sobie w błogiej nieświadomości.

Ciernisty Gąszcz - lvl: 5 | S: 7 | Zr: 16 | Sz: 9 | Zm: 23 | HP: 80 | W: 60
Stat. Med. - lvl: 10
Jacenty: S: 14 | Zr: 12 | Sz: 10 | Zm: 8 | HP: 65 | W: 60


Terminatorka Ciernistego Gąszczu, miała z kolei więcej szczęścia. Nie szukając niczego konkretnego, w końcu natrafiła na coś, co w lecznicy mogło się przydać. Nieopodal krzewu byliny leżało truchełko średniej myszy.

Wronia Łapa- lvl: 2 | S: 4 | Zr: 9 | Sz: 7 | Zm: 9 | HP: 65 | W: 45
Stat. Med. - lvl: 3

[Ciernisty Gąszcz]

A ten skąd się tu wziął? Można by pomyśleć, że wszyscy w okolicy wiedzieli już o istnieniu klanów i tym, że zagłębianie się na ich tereny często okazywało się dość głupim pomysłem. Z drugiej strony jednak głupich kotów nie brakowało, a ten wyglądał jak przedstawiciel właśnie tej grupy.
Szczerze mówiąc, Ciernisty Gąszcz osobiście średnio obchodziło przekraczanie granic Cienia. Na pewno nie zamierzała się w walki, których dało się uniknąć czy długie walki. Jednak mimo wszystko wolałaby, żeby żaden przypadkowy kocur nie zaczepiał jej uczennicy, która przecież była gdzieś w pobliżu.
- Niezbyt mam czas na rozmowy, ale powinieneś wracać skąd przyszedłeś. Zanim spotkasz kogoś, kto spróbuje cię wygonić w bardziej brutalny sposób. - Stwierdziła w jego stronę, mówiąc, jakby przedstawiała najbardziej oczywiste fakty. A gdy tylko skończyła, poszła dalej przed siebie, mając nadzieję, że kot nie ruszy za nią i będzie mogła wrócić do tego, co istotne.

[Wronia Pamięć]

Mysz? Taka martwa? Zdecydowanie przykuło to uwagę Wrony, która nawet jeśli rozglądała się za roślinkami, to dostrzegła leżące ciało szarego gryzonia. Przechyliła głowę lekko w bok, patrząc się ze zdziwieniem na zwierzynę, gdyż nie będzie ukrywać - nie spodziewała się tego! Zamrugała dwa razy, po czym obejrzała się w jedną, potem w drugą stronę - na pewno żadnego wojownika w pobliżu. Woń? Lekka nuta samotnika w powietrzu, a może jej się tylko zdawało? Może to tylko zmysły próbują robić jej psikusa, ewentualnie jej mistrzyni kogoś spotkała; słyszała chyba nawet, że Gąszcz coś mówiła, lecz z pewnością to nie było skierowane do terminatorki. Cóż, będzie postępowała ostrożnie, słuchając czy ta przypadkiem nie będzie potrzebowała pomocy, albo czy nie będzie ją przed czymś ostrzegała.

Na razie, jako że dymna nie miała pojęcia o tym, że mysz może posłużyć do uzyskania medykamentu - to postanowiła zwyczajnie wziąć ze sobą znalezisko. Co ma się zmarnować? Może Ciernisty Gąszcz wyprowadzi ją z błędu później i uzyskają z tego coś przydatnego albo pójdzie na stos. Takim sposobem ruszyła dalej, ostrożnie, dużo bardziej uważna na wszelki wypadek, rozglądając się za jakimiś roślinkami.

[Jadowity Rój]

Ciernisty Gąszcz ruszyła dalej, z nadzieją, że skutecznie pozbyła się niechcianego gościa. Ale czy to naprawdę był skuteczny sposób? No i kodeks mówił przecież, że należy przegonić każdego przekraczającego granicę kota. Niestety, słowne ostrzeżenie nie wystarczyło, a zaciekawiony kocur odwrócił głowę, i zaraz odpowiedział.
- Oo. A czemu to tak? Kim jesteś?- zapytał, idąc za medyczką. Dogonił ją i zrównał z nią krok. - Dlaczego mam wracać? Dopiero przyszedłem.- spojrzał na kocicę z głupkowatym wyrazem pyska. Jacenty z pewnością nie był tym najostrzejszym pazurem u łapy. Tymczasem wojowniczka niestety nie zlokalizowała ani upragnionej pajęczyny, ani żadnego zioła. Poczuła za to inny zapach, a chwilę później długość drzewa od niej pojawiło się zwierzę o brązowym futerku. Tchórz wynurzył się właśnie z krzaków, nie zauważając ani medyczki, ani samotnika. Jacenty też nie zauważył drapieżnego ssaka, ale czy ktoś się temu w ogóle dziwi?

Ciernisty Gąszcz - lvl: 5 | S: 7 | Zr: 16 | Sz: 9 | Zm: 23 | HP: 80 | W: 60
Stat. Med. - lvl: 10
Jacenty: S: 14 | Zr: 12 | Sz: 10 | Zm: 8 | HP: 65 | W: 60
Tchórz: S: 7 | Zr: 8 | Sz: 6 | Zm: 5 | HP: 35 | W: 40


Wrona z kolei, nieświadoma sytuacji, poszukiwała dalej. Miała więcej szczęścia niż swoja mistrzyni, gdyż jej oczom ukazało się kilka łodyżek jakiejś rośliny. Jej łodyżka była brunatno-zielona i omszała, u góry rozgałęziająca się i zwieńczona białymi kwiatami zebranymi w niewielkie koszyczki. Wydzielała specyficzny i dość mocny korzenny zapach.

Wronia Łapa- lvl: 2 | S: 4 | Zr: 9 | Sz: 7 | Zm: 9 | HP: 65 | W: 45
Stat. Med. - lvl: 3

[Ciernisty Gąszcz]

Wspaniale. Tylko tego jej brakowało. Co mogło być gorsze od jednego dziwnego stworzenia, które mogło przeszkadzać jej w szukaniu ziół? Oczywiście, dwa takie. Oczy medyczki skupiły się całkowicie na sylwetce tchórza, ignorując przy tym pytania zadane przez kocura.
Właściwie, czemu jej dwa problemy nie mogły się zająć sobą nawzajem? To brzmiało jak najlepsze rozwiązanie tego wszystkiego. Ostrzegała Jacentego, że jeśli tu zostanie, może to dla niego się niebezpiecznie skończyć. Jeśli jej nie wierzył, spotkanie z drapieżnikiem brzmiało jak dobry sposób, by go tego nauczyć. Bez słowa spojrzała w stronę drugiego kota, łapą wskazując kierunek, gdzie znajdowało się potencjalnie wrogie im stworzenie. A jeśli popatrzył w tamtym kierunku - wykorzystała ten moment, by samej wycofać się po zupełnie przeciwnej linii. Chciała pokrzywy, a nie tego wszystkiego.

[Wronia Pamięć]

Może z jednej strony lepiej, że Wronia Łapa nie wiedziała przez co przechodziła jej mistrzyni. Dzięki temu spokojnie sobie szukała roślinek; a tak idąc w końcu natrafiła na coś - tylko właśnie coś. Nie widziała w życiu tego zioła, miała tylko wrażenie, że te liście jej się rzuciły w oczy w składziku, nawet jeśli ich nigdy nie używała. Pytanie pozostawało, czy to jedyna rzecz, którą należałoby zebrać z tej rośliny, czy może łodygę jeszcze albo korzenie? Przechyliła nieco głowę w bok i po westchnięciu, najciszej jak umiała, udała się na chwilę w stronę Ciernistego Gąszczu, zapamiętując drogę do tajemniczego medykamentu. Czuła się głupio przez to, że musiała dowiadywać się o pierwszą napotkaną rzecz, ale miała prawo pytać, miała prawo nie wiedzieć - tak przynajmniej próbowała sobie uzasadnić. Gryzło ją w środku, jej duma ucierpiała, choć wiedziała, że przecież nie wszystkie zioła jeszcze przerobili, a lepiej spytać, niż ryzykować uszkodzeniem medykamentu. Wpierw upewniła się, że nie przeszkodziłaby w niczym medyczce - gdyby widziała, że ta jest zajęta czymś innym niż szukaniem, to zwyczajnie by poczekała w takim wypadku.

- Ciernisty Gąszczu? Roślina, białe kwiaty, zebrane w niewielkie koszyczki, łodyga brunatno-zielona, chyba omszała, silny, nieco korzenny zapach. Liście są... szarozielone, owłosione - gdy miała tylko okazję, to przedstawiła po krotce sytuacje, szeptem rzecz jasna. Wolała głośno nie mówić, nie wiadomo co grasuje na ternach, a lekka woń samotnika nie chciała opuścić jej nozdrzy - Wydaje mi się, że widziałam jej liście w lecznicy, lecz wolę się upewnić czy czegoś jeszcze nie zebrać - dodała. Cóż, ktoś teraz znów przeszkodził szylkretce w poszukiwaniach, lecz lepsza Wrona, niż coś innego czyż nie?

[Ciernisty Gąszcz]

Ledwo co zdołała się odsunąć trochę od nieproszonych gości, już usłyszała kolejny głos. Nie, akurat ta obecność była całkiem pożądana. Oby tylko obecność kolejnego kota, nie ściągnęła na nie uwagi tamtych poprzednich osobników.
- To krwawnik. Jego liście, zjedzone przez pacjenta, są wykorzystywane przy lekkich zatruciach pokarmowych, maść z nich pomaga przy ugryzieniach przez jadowite zwierzęta. - Odpowiedziała przyciszonym głosem, nie chcąc ściągać na siebie uwagi drapieżnika, ani samotnika - Nie idź w tamtą stronę. - Dodała, patrząc przez moment w kierunek, z którego dopiero co nadeszła. Zdecydowanie lepiej dla terminatorki będzie uniknąć spotkania ze wszystkim, co teraz mogło się tam dziać. A sama może nareszcie mogła rozejrzeć się w spokoju za pajęczyną.

[Wronia Pamięć]

Wysłuchała uważnie Ciernistego Gąszczu, w duchu również ciesząc się, że faktycznie miała racje - widziała te liście w lecznicy, nie przewidziało jej się. Z drugiej strony tak niepotrzebnie zawróciła głowę medyczce, czuła jak jej duma ucierpiała, aż zagryzła zęby, jednak tak przynajmniej też zyskała dodatkową wiedzę na temat zastosowania medykamentu. Zatrucia i ugryzienia od jadowitych, interesujące. Miała już odpowiedzieć, lecz wtedy też szylkretka ostrzegła ją, by nie iść w jednym z kierunków. Poruszyła uchem, po czym spojrzała się tam; czyżby zmysły ją nie zawiodły i faktycznie tam był samotnik? Dobrze mieć potwierdzenie tego.

- W porządku, dziękuję - odpowiedziała równie cicho, zapamiętując gdzie nie kierować się. Choć na szczęście jej medykament był w zupełnie inną stronę. Zresztą po chwili, gdy rozdzieliła się na nowo z mistrzynią, udała się dokładnie tam, gdzie zostawiła ten krwawnik. Pewna podeszła do roślinki, po czym spróbowała ostrożnie zebrać jej liście, co innego pozostawało?

[Jadowity Rój]

Szylkretowa medyczka miała tego dnia pecha. Nie dosyć, że nie znalazła pajęczyny, to jej nieproszony towarzysz wcale nie zamierzał tak szybko odpuścić. Owszem, spojrzał się we wskazanym mu kierunku, jednak chwilę po tym, jak Gąszcz myślała, że się go pozbyła, pojawił się ponownie, przerywając medyczce nauki przekazywane jej terminatorce.
-Yyyy...no i? Co ja mam z tym zrobić?- miauknął głupawo.-Jakiś wielki szczur. -skomentował. Dostrzegłszy Wronę, zwrócił się w jej stronę, już otwierając pysk by coś powiedzieć, ale ta zniknęła szybko w krzewach. Na swoje szczęście. Kocur spojrzał na szylkretkę ponownie.
- Ładna tamta kotka- miauknął, szczerząc kły w uśmiechu.

Ciernisty Gąszcz - lvl: 5 | S: 7 | Zr: 16 | Sz: 9 | Zm: 23 | HP: 80 | W: 60
Stat. Med. - lvl: 10
Jacenty: S: 14 | Zr: 12 | Sz: 10 | Zm: 8 | HP: 65 | W: 60
Tchórz: S: 7 | Zr: 8 | Sz: 6 | Zm: 5 | HP: 35 | W: 40


Dymnej kotce na swoje szczęście udało się sprawnie oddalić z miejsca kuriozalnej rozmowy, i ponownie skierowała się w stronę pozostawionego krwawnika. Zaczęła zbierać listki, których udało jej się pozyskać sześć.

Wronia Łapa- lvl: 2 | S: 4 | Zr: 9 | Sz: 7 | Zm: 9 | HP: 65 | W: 45-1=44/45
Stat. Med. - lvl: 3
+24 medexp - 6 listków krwawnika

[Ciernisty Gąszcz]

- Idź z nim porozmawiać, wygląda na kogoś na twoim poziomie. A do niej nawet nie próbuj się zbliżać. - Nie chciała z nim walczyć, naprawdę nie chciała. Miała z tysiąc ważniejszych rzeczy, którymi wolałaby się zajmować, niż jakimś skończonym idiotą. Oby pojawił się tu jakiś jastrząb, który po prostu porwie go z ich terenów i wtedy kocur przestanie być ich problem. Jednak, gdyby miał zagrozić Wronie, musiała ją chronić.
Na razie po prostu zaczęła iść dalej, z pewnością nie z powrotem w stronę tchórza. Przynajmniej jedno ze stworzeń tu było trochę bardziej inteligentne i być może nie będzie musiała go już więcej oglądać. Przy tym wciąż rozglądał się za tym, czy wokół nie było czegoś zdecydowanie bardziej interesującego od irytujących kocurów - jak chociażby pajęczyny czy przynajmniej innego medykamentu.

[Wronia Pamięć]

Na szczęście Wrona żyła w błogiej nieświadomości; nie wiedziała z jak irytującym przypadkiem właśnie zmaga się właśnie Ciernisty Gąszcz, choć może kątem oka ujrzała samotnika przed pójściem - lecz była pewna, że medyczka sobie poradzi. W tym czasie ona mogła podejść do roślinki i ostrożnie zebrać jej listki. Nie było bardzo dużo tych zdatnych do użytku, lecz co się dziwić - taka pora, większość zwyczajnie pozamarzała, co spowodowało również uszkodzenia. Nie narzekała, sześć liści krwawnika to zawsze coś, choć uważała, że mogło być lepiej; pewnie to również kwestia tego, że nie jest wprawiona. Może nie była zbytnio z tego zadowolona, lecz nic z tym nie zrobi - musi zwyczajnie brnąć dalej. Wzięła zebrane zioła ze sobą i tak ruszyła przed siebie, szukając kolejnych roślinek na swojej drodze.

[Jadowity Rój]

Na szczęście dla szylkretowej medyczki, natrętny kocur zaczął się nudzić. Co mu po towarzystwie tej starej nudziary, a ta ładna poszła. Na słowa Gąszcz wyszczerzył się głupio. -Dobra już, dobra. Ale pozdrów ją ode mnie. - miauknął, rozglądając się po koronach drzew. Zwrócił wzrok ponownie na medyczkę, znowu uśmiechając się głupio. -To ten, idę jeszcze coś poszpącić. Fajnie tu macie. Do zaś! - krzyknął, i ruszył truchtem w przeciwną stronę, po chwili znikając w gęstwinie. Uf. Wyglądało na to że problem rozwiązał się sam. Ponadto, do kocicy wreszcie uśmiechnęło się szczęście, i po kilku krokach, w rozgałęzieniu gałązek pobliskiego krzewu, ujrzała dorodną pajęczynę.

Ciernisty Gąszcz - lvl: 5 | S: 7 | Zr: 16 | Sz: 9 | Zm: 23 | HP: 80 | W: 60
Stat. Med. - lvl: 10

+5exp za przegonienie samotnika

Jacenty: S: 14 | Zr: 12 | Sz: 10 | Zm: 8 | HP: 65 | W: 60


Niczego nieświadoma Wrona, ruszyła natomiast dalej, kompletnie nie wiedząc że zyskała właśnie adoratora. Jej poszukiwania przyniosły efekt, a po chwili jej oczom ukazała się wątła roślinka, poczuć zaś mogła aromatyczny zapach. Roślina miała białe kwiatki o wąskich płatkach zebrane w koszyczki, osadzone na nagiej i rozgałęzionej łodydze, ich środki zaś mieniły się wesołą żółcienią.

Wronia Łapa- lvl: 2 | S: 4 | Zr: 9 | Sz: 7 | Zm: 9 | HP: 65 | W: 44/45
Stat. Med. - lvl: 3
Zebrane EXP: +24 medexp - 6 listków krwawnika

[Wronia Pamięć]

Ruszyła dalej, szukają, rozglądając się i proszę - oto znalazła kolejną roślinkę do medycznej kolekcji. Stanęła tuż przed kwiatkiem, przymrużając oczy, a ogonem machając z niezadowolenia. Czy naprawdę aż tyle ziół nie znała? Czy tak zapominała, czy zwyczajnie miała pech do natrafiania na medykamenty, które jedynie kojarzyła z widzenia, ale nie mogła być pewna? Westchnęła sama do siebie, po czym tak jak wcześniej, poszła w stronę Ciernistego Gąszczu. Znów była niezadowolona z tego, że musi zawracać głowę medyczce, że przez to czuje się głupio, lecz nic na to nie poradzi. Zwyczajnie może upewnić się, że nie będzie przeszkadzać w niczym ważnym kotce, jak ostatnio, a dumę musi po prostu odłożyć na bok.

Także idąc po cichu w stronę szylkretki, Wrona starała się czuwać, czy przypadkiem nie ma żadnego zapachu samotnika w powietrzu, czy czegokolwiek innego, skoro ta już przed tym ją ostrzegała i ewidentnie wszystko, co złe było spychane na tamtą stronę. Na szczęście nie czuła nic intensywnego, więc o to się nie obawiała. Bardziej miała nadzieję, że nie przeszkodzi Gąszcz w potencjalnym zbieraniu medykamentu, także, gdyby widziała, że ta jest zajęta, to poczekałaby, a dopiero potem wkroczyła ze swoim pytaniem.
- Znalazłam kolejną nieznaną mi roślinę. Białe kwiatki, z żółtym środkiem, wąskie płatki zebrane w koszyczki, przyjemny zapach, łodyga jest naga, silnie rozgałęziona - streściła cichszym głosem szybko sytuację, tak jak i wcześniej - nie ma co robić wywodów. Nie zna medykamentu, kojarzy coś ze składziku, jednak nie omawiały jeszcze tego zwyczajnie.

[Ciernisty Gąszcz]

Nie odpowiedziała już kocurowi ani słowem, im szybciej stąd zniknie, tym lepiej. Nie została jednak bez towarzystwa zbyt długo - zaraz zamiast niego pojawiła się Wronia Łapa, której obecność była wciąż zdecydowanie milej widziana.
- To rumianek, zjedzenie jego liści ma uspokajające działanie. - Zaraz przydałby się jej samej, gdyby miała spędzać jeszcze chociaż chwilę spędzić z tamtym samotnikiem. Na szczęście jednak wyglądało na to, że tym razem rzeczywiście odszedł gdzieś dalej, a ona mogła skupić się na tym, co ważniejsze.
Czyli na znajdującej się przed nią pajęczynie. Postarała się zebrać jej jak najwięcej, delikatnie nawijając ją na patyki. Może to nareszcie był znak, że to wyjście zacznie dziać się tak, jak powinno, zamiast jedynie rzucać jej kłody pod łapy.

[Wronia Pamięć]

Skinęła głową medyczce w podziękowaniu za informacje, tym samym również zostawiając ją sam na sam z pajęczyną - zdecydowanie lepszym towarzystwem niż samotnik kręcący się tutaj niedawno. Jak dobrze, że Wronia Łapa nie była świadoma całej tej sytuacji, może faktycznie by wtedy zażartowała, że zaniesie od razu Gąszcz jeden z tych liści tak na wszelki wypadek. Cóż, do tej sytuacji nie doszło, więc sama powróciła do swojego znalezionego zioła i postanowiła je zebrać, co innego pozostawało? Starała się delikatnie odrywać liście rumianku, tak jak robiła to poprzednio. Może nie miała doświadczenia, a pora roku zdecydowanie nie ułatwiała w znajdywaniu nadających się medykamentów, lecz nie powstrzymywało to Wrony. Starała się być ostrożna i pewna zwyczajnie.