Jeżynowe Chaszcze

[Szumiący Wodospad]

Aha. No. No to fajnie.
Bo atak znowu nie wyszedł, kto by się spodziewał. Widzac atak Sosnowej Szyszki kocur otworzył szerzej ślepia, odskakując w bok, aby nie dosięgnęło go ciało kotki. Uniki... też były ważne, prawda...?

Rolling 1d10+2: 3 +2 = 5

tura 4

[Szyszka..]

Na szczęście dla czekoladowego, unik czarnego wojownika się nie udał i już po chwili leżał przygniatany przez puchate cielsko starszego. Nie puszczał jego szyi, a na dodatek spróbował przytrzymać go przednimi łapami i tylnymi wykonać parę kopniaków w miękki brzuch. Nie zamierzał przepuszczać takiej wspaniałej okazji.

Rolling 1d10+3: 8 +3 = 11

[Szumiący Wodospad]

Poczuł, jak wraz z uderzeniem kotki z jego płuc ucieka każdy pojedynczy oddech. Wziął głębszy wdech, aby następnie odpłacić się pięknym za nadobne, kopiąc wojowniczkę w brzuch z zamiarem odrzucenia jej od swojego ciała. Nie będzie leżał biernie.

Rolling 1d10+2: 1 +2 = 3

tura 5

[Szyszka..]

Próba uwolnienia się podjęta przez przeciwnika niestety się nie udała. W prawdziwej walce w tej sytuacji Szyszka zdążyłby go już zabić. Żałował, że właśnie tak nie potoczyła się jego walka z rannym skundlonym pchlarzem. Dalej starał się trzymać kocura za szyję, ponawiając serię kopniaków. Ciekaw był, czy uczeń Psa się podda.

Rolling 1d10+3: 4 +3 = 7

[Szumiący Wodospad]

Nie podda. Nigdy się nie poddawał. Nie w takich sytuacjach. Złote ślepia zamigotały, a jego przednia łapa poleciała w stronę pyska Sosnowej Szyszki. Prawa łapa była szeroko otwarta, z zamiarem sprzedania plaskacza kocicy. Wiedział, że była starsza. Doświadczona, bardziej od niego, ale... nie mógł się poddać. To nie mogło tak iść.

Rolling 1d10+2: 5 +2 = 7

tura 6

[Szyszka..]

Udało mu zadać kocurowi kilka kolejnych kopniaków, ale wtem nagle otrzymał cios w pysk. Puścił przez to jego szyję, sycząc. Nie zamierzał jednak być dłużny i już po chwili wyciągnął łapę, a następnie się zamachnął, by zdzielić młodszego w łeb. Nie da się tak łatwo zrzucić.

Rolling 1d10+3: 2 +3 = 5

[Szumiący Wodospad]

Atak Szyszki był słaby, poczuł pacnięcie w łeb z łapy kotki. Korzystając z tego, że wojowniczka puściła jego szyję, zamierzał kopnąć kilka razy w brzuch Sosnowej Szyszki, aby ją od siebie odrzucić, znowu. Oby teraz ten atak wyszedł, bo już leżał na tej ziemi zbyt długo.

Rolling 1d10+2: 4 +2 = 6

tura 7

[Szyszka..]

Niestety tylko lekko pacnął kocura w leb. Użył za mało siły. Nim jednak spróbował ponowić atak, kocur kopnął go w brzuch, zrzucając z siebie wojownika. Ten odtrulał się w bok, a następnie szybko poderwał się na łapy i spróbował skoczyć na przeciwnika.

Rolling 1d10+3: 6 +3 = 9

[Szumiący Wodospad]

Poczuł, jak jego futro staje dęba. Nie zamierzał znowu leżeć na ziemi, przytwierdzonym przez kotkę i nieumiejętnie ją atakować, mając w nadziei, że w końcu los stanie po jego stronie. Dlatego odskoczył w bok, aby uniknąć łap i cielska wojowniczki. Unik miał być szybki i zwinny, prawie bezszelestny.

Rolling 1d10+2: 10 +2 = 12

tura 8

[Szyszka..]

Wyskoczył bez żadnych przeszkód, ale gdy wylądował, podłoże okazało się twarde, a nie miękkie. Pod jego łapami znajdowała się ziemia, a kocur stał kawałek w bok.
-Ładny unik.- Skomentował, mierząc uważnie przeciwnika i okrążając go powolnym krokiem. W pewnym momencie nagle rzucił się do przodu niczym żmija i zamachnął łapą, chcąc zdzielić przeciwnika w pysk.

Rolling 1d10+3: 4 +3 = 7

[Szumiący Wodospad]

Zmarszczył tylko brwi na komentarz Sosnowej Szyszki. Nie odpowiedział, skupiając się na posturze kocicy. Ta zaraz wystrzeliła w jego stronę, zdzielając go w pysk. Szum tylko syknął, zaraz wyskakując na wojowniczkę, dokładniej atakując łapami jej bok. Jego zamiar był taki, aby straciła równowagę, padła.

Rolling 1d10+2: 9 +2 = 11

Po swoim ataku odsunął się, kiwając łbem wojowniczce.
— Dziękuję za tą okazję do potrenowania. Liczę na rewanż w przyszłości?

[Szyszka..]

Udało mu się zdzielić kocura w pysk, jednakże ten nie był mu dłużny i już po chwili oddał Szyszce w bok. Cios wyszedł na tyle silny, że czekoladowy wojownik stracił równowagę i przewrócił się. Od razu spiął mięśnie i szykował się do kolejnego ataku, lecz wtem młodszy odsunął się i skinął łbem. Koniec. Potomek Agrestowego Krzewu podniósł się, otrzepał futro i również kiwnął.
-Również dziękuję. Jeśli chcesz, możemy spotkać się jutro tutaj o tej samej porze.- Odparł z serdecznym uśmiechem. Jemu także przyda się więcej treningu, by przygotować się lepiej na potencjalne starcie na kolejnym polowaniu. Gdy otrzymał odpowiedź, ruszył gdzieś, by zapolować nim wróci do obozu.

//zt

[Szumiący Wodospad]

— ...chętnie — odparł, odwzajemniając delikatnie uśmiech Sosnowej Szyszki. Wszystko, aby nie musieć się znowu błaźnić przed Psim Sercem. Skinął łbem delikatnie na pożegnanie i ruszył do obozu.

zt

[Szumiący Wodospad]

Kolejny dzień. Ta sama pora. Czekał na wojowniczkę, z którą dzień wcześniej się umówił na sparing. Siedział spokojnie, mrużąc delikatnie ślepia i ciesząc się szumem drzew i delikatnym wiatrem. Obserwował swoje otoczenie, rozglądając się raz na jakiś czas i zaglądając za Sosnową Szyszką. Tej jednak nie było, więc... siedział. Odpoczywał. Czekał.

[Szyszka..]

Sosnowa Szyszka wracał z patrolu. Po drodze powiedział swoim towarzyszom, aby poszli do obozu bez niego, bo umówił się z kimś na terenach. Odłączył się wiec od reszty grupy i skierował do Jeżynowych Chaszczy. Gdy wiatr przyniósł mu zapach czekającego kocura, uśmiechnął się i przybrał pozycję łowiecką. Chciał trenować, tak? Ale prawdziwy drapieżnik nie przyjdzie do niego, nie przywita się i zaatakuje pokazując swoje zamiary. Prawdziwy drapieżnik zaatakuje z zaskoczenia, przez co nawet na terenach klanowych trzeba zachować czujność. Skradał się bezszelestnie blisko drzew, stapiając się z ciemnym podszyciem oraz korzeniami i pilnując, by iść pod wiatr. Widział, że Szumiący Wodospad zachowywał czujność, rozglądając się co jakiś czas, ale czy to wystarczy?
Gdy czekoladowy wojownik znalazł się w odpowiedniej odległości, napiął mięśnie, zakołysał zadem i wyskoczył, próbując złapać grzbiet kocura.

Rolling 1d10+3: 1 +3 = 4