Trening Sikorczej Łapy

[Sikora]

No nie! Jej misterny plan znowu zawiódł! Lawenda oswobodziła się z "żelaznego uchwytu", zostawiając Sikorę tyle samo zaskoczoną, co niezadowoloną. I wtedy Sikorę oświeciło. Próbowała powalić mistrzynię siłą... A przecież ona siłaczem wcale nie jest! Powinna polegać na swoich atutach, a nie pakować się jak mini czołg rozpoznawczy w sam środek batalii ciężko opancerzonych jednostek. Czas wykorzystać szybkość i zwinność jaką obdarzyła ją natura, a także wyrobioną przez długie godziny treningów biegowych. Jeśli tylko niebieska kotka spróbuje ją zaatakować, to terminatorka odskoczy. Najpierw w jeden bok, potem w drugi bok. O, tak żeby uniknąć, a jednocześnie skołować mistrzynię!

[Lawendowy Kwiat]

Przez kilka uderzeń serca Lawenda czekała na atak ze strony Sikorki. Niestety, on nie nadchodził. Od razu niebieskiej kotce zaczęło świtać, że to córka Zwinnej Łapy czeka na jej ruch. Dobrze! W takim razie do dzieła! Lawendowy Kwiat napięła wszystkie mięśnie i szybciutko opracowała strategię. Jej celem na początek stały się długie i smukłe kończyny Sikorki. Córka Czyżyka chętnie przetestuje czy są one zwinne czy raczej sztywne jak patyczki. Podskoczyła i wylądowała bliżej swojej chwilowej przeciwniczki. Machnęła mocno łapką, aby podciąć kończyny. Jej zamarem było wytrącenie szylkretowej kotki z równowagi. Czy atak się uda? Wszystko teraz zależy od reakcji Sikorczej Łapy.

[Sikora]

Sikorka miała zamiar unikać, w końcu wykorzystać swoją zręczność i szybkość, którą z takim zamiłowaniem ćwiczyła. Lawendowy Kwiat miała więcej doświadczenia i ćwiczeń, ale nie zmieniało to faktu, iż szylkretowa kotka mogła wygrać. No dobra, nie tyle wygrać co nie dać się całkowicie zniszczyć. A teraz Lawenda zaatakowała... praktycznie w bardzo podobny sposób co Sikora na początku! Więc... może długołapa spróbuje tego samego uniku co mistrzyni wcześniej. Również próbowała przerzucić ciężar na tylne łapy i podnieść przednie tak, aby cios Lawendy nie trafił jej patykowatych, ale też giętkich łapek.

[Lawendowy Kwiat]

Okazało się, że łapki Sikorczej Łapy są bardzo szybkie i zwinne. Lawenda machnęła jedynie kończyną przecinając powietrze. Jej atak nie wypalił, za to unik Sikorki był w samą porę. Trudno było się dziwić, w końcu niebieska kotka wykorzystała tę samą technikę, co Sikorka wcześniej. Ogólnie Lawenda ucieszyła się z reakcji szylkretowej kotki. Widać było, że bardzo szybko się uczy, skoro potrafiła w ten sam sposób zareagować. Wielki plus dla niej i malusieńki minusik za brak kreatywności.
Teraz Lawendowy Kwiat postanowiła spróbować czegoś innego. Stała wystarczająco blisko, żeby najzwyczajniej uderzyć. Dla małego zmylenia Sikorczej Łapy, po nieudanym poprzednim machnięciu odstawiła łapkę i szybko podniosła drugą. Jej zamiarem było przejechanie przednią kończyną po gardle córki Zwinnej Łapy. Oczywiście ma się rozumieć bez pazurów i z nie dużą siłą.

[Sikora]

Daj skok i nie daj się złapać! Daj krok i nie daj się wziąć. Tak ładnie Sikora unikała, niemalże tanecznym wyskokiem baletnicy. Do tego była stworzona, do skoków, do uników. Ale jej szybkość mogła też być wykorzystana w zupełnie innym celu. Uderzać pierwsza! W końcu ponoć atak to najlepsza obrona. Wycelowała więc szybko w pyszczek Lawendy, tak żeby ją pacnąć. Delikatnie oczywiście, tak tylko żeby dało się poczuć, ale nie miała za bardzo zaboleć.

[Lawendowy Kwiat]

Doszło do zabawnej sytuacji. Lawendowy Kwiat oraz Sikorcza Łapa postanowiły w tym samym czasie wykonać podobny ruch, z tą różnicą, że Lawenda celowała w gardło, a Sikorka w pyszczek. Wyszło na to, że łapki kotek zderzyły się w powietrzu. Ponieważ oba ataki były wykonywane z pewną siłą i przyspieszeniem, niebieska i szylkretowa kotka straciły równowagę, ale nie przewróciły się. Lawenda zachwiała się, dotknęła kończyną ziemi i po chwili uzyskała panowanie nad własnym ciałem. Stała już stabilnie i postanowiła skupić się na Sikorce i tym jak ona poradziła sobie z atakiem oraz czy nie planuje kolejnego.