Trening Skrzeczącej Łapy

[Malinowy Nos]

Pewnie nie powinna brać kolejnego ucznia, nie biorąc pod uwagę jej powiększający się coraz bardziej brzuch. Na szczęście to czego nie powinna nigdy jakoś szczególnie Malinowej Gwieździe nie przeszkadzało. Zwłaszcza teraz, gdy większość protestów ucichała na zasadzie niespisanego obyczaju, że z Przywódcą kłócić się nie wypada. Zawsze głośno piała, że swojego Klanu trzeba się słuchać... ale w tak prozaicznych drobnostkach jak dobieranie sobie terminatorów jednak potrafiła tupnąć nogą i stwierdzić, że moja racja jest mojsza, nie pyskuj. Jeśli Wronia Łapa i Skrzecząca Łapa wspólnymi siłami okażą się być zbyt wielkim wysiłkiem to poprosi kogoś o przejęcie ich szkolenia, chociaż na jakiś czas. Ona nie widziała problemu, ha. I z tak swawolnym, zadowolonym z siebie samopoczuciem przysiadła gdzieś przy wyjściu z obozu by czekać na swojego terminatora.

[Skrzecząca Mewa]

Od samego rana mrowiły go łapy. Tak bardzo chciało mu się biegać, mówić i jeszcze więcej biegać, jak na prawdziwego Wichrzaka przystało. Po wstaniu skoczył do stosu zwierzyny i kiedy zjadł obfite śniadanie, zaczął przyprowadzać długie futro do ładu. Później wodził wzrokiem po obozie, szukając znajomego, białego kształtu. Dość szybko dostrzegł przywódczynię siedzącą przy wyjściu z obozu. Podszedł do niej żwawym, pewnym siebie krokiem, trzymając gruby ogon w górze. Ekscytację zdradzała drżąca końcówka ogona i poruszające się wibrysy. Kocur jednak pozostawał spokojny. - Dzień dobry, Malinowa Gwiazdo! - powiedział głośno, a krzykliwość głosu terminatora wzmagał jego entuzjazm. Czekał na dalsze polecenia mistrzyni, nie mogąc się doczekać tego, aż będą robić coś w praktyce.

[Malinowy Nos]

- Dzień dobry, Skrzecząca Łapo! - odpowiedziała mu równie entuzjastycznie, z uśmiechem podnosząc się od razu na łapy. Zapał do pracy jest? Jest! No to lecimy. Chciała przerobić z nim możliwie najwięcej zanim natura i powiększający się brzuch uziemią ją na minimum księżyc w kociarni. Wtedy pomachamy na do widzenia wycieczkom poza obóz, chyba, że z jakąś podnajętą opiekunką w postaci innego wojownika. Ale to się jeszcze zobaczy - Malinowa Gwiazda była przekonana, że to problem przyszłej jej. Póki co mogła się jeszcze w miarę swobodnie poruszać, nawet jeśli wskakiwanie na gałąź wykraczało poza zasięg jej chęci i możliwości. Zresztą, nawet gdyby wędrówka przysporzyła jej trochę problemów gdzieś w trakcie wycieczki na granicę... zabiera w końcu ze sobą silnego młodzieńca, prawda? - Myślałam, żeby dzisiaj oprowadzić cię po granicach i porozmawiać trochę o naszych sąsiadach. Co ty na to?

[Skrzecząca Mewa]

Oboje byli obecnie w najlepszych humorach, a Skrzek zapomniał nawet o wydarzeniach dnia wczorajszego. Był gotowy do działania i pamiętał, jak wczoraj przywódczyni z trudem wskakiwała na pień drzewa. Miał nadzieję, że mimo tego będą mogli przerobić trening, a jako krzepki młodzieniec zawsze był chętny do pomocy w razie, gdyby Malinowa Gwiazda poczuła się gorzej. - Super! - odparł i trzepnął ogonem. Chociaż bardzo korciło go do jego ulubionej walki, to i tak samo zwiedzanie terenów poza obozem było bardzo fascynujące. Jak je wszystkie pozna, to będzie mógł chodzić na długie patrole razem z Miętową Łapą! Niekorzystne było ograniczenie w postaci zakazu wychodzenia na granice samemu, ale póki Skrzecząca Łapa miał dobrą koleżankę, to nie było to aż taką przeszkodą. Był gotowy na długi marsz i obeznanie się z terenami.

[Malinowy Nos]

- Przede wszystkim - Klany są cztery, łącznie z naszym. - zaczęła mówić, prowadząc terminatora w stronę granicy, zadowolona z entuzjazmu jakim emanował. Nie miała pojęcia czy miał z kimś nauki i jak wiele wiedział - biorąc pod uwagę jego rezolutność i wszędobylstwo miała podstawy by podejrzewać, że całkiem sporo - ale nie zaszkodzi zacząć od podstaw. Najwyżej Skrzek zabłyśnie wiedzą i da pretekst by podskoczyć na wyższy poziom omawianych informacji. Na przykład - prosto do władzy konkretnych Klanów, albo lepiej - do zajęć praktycznych, do których tak przebierał łapami. - Klan Wichru, Gromu, Rzeki i Cienia. - wymieniła swobodnie, zerkając na terminatora kątem oka. - Wiesz coś może o którymkolwiek z nich? Z którymi graniczymy a z którymi nie, na przykład? - na pewno słyszał cokolwiek kręcąc się po kociarni, nie wymagała jakichś większych detali, w końcu od czegoś ona tu jest. Ale może terminator ma już fundamenty, na których ona jako mistrz będzie mogła budować.

[Skrzecząca Mewa]

Kroczył zaraz obok mentorki, rozglądając się co chwilę i pochłaniając każdą woń. Uderzyło na niego tyle nowych bodźców, że miał ochotę wyskoczyć i pobiec prosto przed siebie. Z tego powodu Malinowej Gwieździe mogło wydawać się, jakby terminator chciał iść coraz szybciej i z każdym krokiem przyspieszał. Zwrócił głowę w stronę przywódczyni, a kiedy skończyła mówić, musiało zająć mu chwilę poukładanie wszystkich myśli. Przecież nie może mieć w głowie pustki! Wiadomo, że słyszał trochę o tych Klanach, ale stosunki międzyklanowe są obecnie bardzo podupadłe, jakby każdy Klan był odseparowany od siebie. Nie było to złe - w końcu nie było pretekstów do wojen i kłótni. Brakowało po prostu jedności i jakiegokolwiek kontaktu, a przez to mało się o sąsiadach wiedziało. Skrzecząca Łapa poczuł się delikatnie nerwowo, gdy nie mógł przypomnieć sobie czegokolwiek o Klanach, choć tak bardzo się starał. Nie chciał wyjść na totalnego głupka, ale co miał poradzić, jeśli nie miał nauk? - Yyy - mruknął, patrząc się na swoje łapy, a później na przywódczynię. Potrząsł przecząco głową.

[Malinowy Nos]

Ona tymczasem miała lekkie problemy z tempem. Nie doceniła werwy jaką promieniował mody syn Czajkowego Lotu i przeceniła z lekka swoje, coraz bardziej okrągłe możliwości. Sapnęła cicho i zacisnęła zęby, dzielnie prując przed siebie z terminatorem u boku, bo na kłodę rzuconą jej pod nogi jak zwykle reagowała tylko większym uporem. I zwykle działało. Tym razem jednak nie mogła siłą woli przekonać rosnący brzuch, by przestał rosnąć, a nogi żeby przestały jej tak ciążyć.
- Nic nie szkodzi. - zapewniła kocurka. Nie jego wina, że nie miał nauk. - Jak mówiłam, Klany są cztery. Graniczymy z Klanem Rzeki i Klanem Cienia, natomiast z Klanem Gromu graniczymy wyłącznie przez Cztery Drzewa, które same w sobie są ziemią Niczyją. Na początek przejdziemy się w stronę terenów Klanu Rzeki, tak charakterystycznie pachną ryb- mój drogi, zwolnij troszkę. - poprosiła ciepło, przerywając samej sobie w pół słowa, by przystanąć i odetchnąć głębiej. Uśmiechnęła się do terminatora przepraszająco. - Możemy iść, ale... spacerkiem. W porządku?

[Skrzecząca Mewa]

Nasłuchiwał przywódczyni i zatrzymał się razem z nią, mając zmartwiony wyraz pyska. Wstrzymał oddech, bo bał się, że coś mogło się stać Malinowej Gwieździe. Wypuścił z ulgą powietrze, kiedy kotka odsapnęła i mogli wyruszyć dalej. No tak, zapomniał o jej dużym brzuchu! Teraz będzie mieć to na uwadze. - Ok - odparł, starając się pohamować w sobie nadmiar energii i iść zrównoważonym, lekkim krokiem. Zaczął rozmyślać o innych Klanach, póki mentorka nie zadała mu kolejnego pytania. - Jakie mamy stosunki z innymi Klanami? - spytał, nadstawiając ucho w stronę Malinowej Gwiazdy.

[Malinowy Nos]

Malinowa Gwiazda musiała z rezygnacją zaakceptować, że mimo pewności siebie i najszczerszych chęci nie jest w stanie równie szybko przebierać łapami co... cóż, w normalnych warunkach. Może branie kolejnego terminatora to nie był najlepszy pomysł? Ale co mogła poradzić na to, że Skrzek kupił ją sobie już w pierwszych swoich księżycach, urządzając sobie zapasy z pierzem w jej legowisku? No właśnie, nic. Utknąłeś ze mną, młody. Pozytywy są takie, że plus minus parę księżyców, a będę jak nowa, nieśmigana, a ty będziesz miał przywilej nauki w towarzystwie kilku piszczących brzdąców. Wyjątkowa atrakcja!
- Neutralne, jeśli miałabym być szczera. - odparła swobodnie. - Klan Rzeki był naszym sąsiadem odkąd pamiętam, co prawda kiedyś nasze tereny oddzielała Mknąca Rzeka, ale nigdy nie mieliśmy z nimi większych problemów. Rządzi nim Świetlikowa Gwiazda z Czerwonym Makiem jako jego zastępcą, a ich Medyk to Łososiowa Łuska. Lśniąca Łapa ma zamiar się u niej... u niego? uczyć, może stosunki między naszymi Klanami ulegną ociepleniu. - że nie wspomnę o wspólnym polowaniu na Chmielogbura, ale za młody jesteś na takie krwawe opowiastki. - Natomiast z Klanem Cienia... nigdy nie graniczyliśmy bezpośrednio, więc to trochę nowa sytuacja. Ale Wężowa Gwiazda zrobił na mnie dobre wrażenie. Jego Zastępca to Szepczący Pył, a Medyk nazywa się Ciernisty Kwiat. Nie wygląda na to, byśmy mieli mieć jakieś problemy z sąsiadami... chyba że sami się o nie postaramy.

[Skrzecząca Mewa]

Za pierwszym razem Skrzecząca Łapa na pewno nie zapamięta wszystkich imion, ale postarał się przynajmniej wkuć do głowy przywódców. - A Klan Gromu? - rzucił, zdając sobie sprawę z tego, że mentorka nic nie mówiła o tym Klanie. Neutralne stosunki z innymi niby były dobre, ale w zasadzie nic się nie działo. Nie było z kim się bić lub z kim dyskutować... Jakby był tylko jeden Klan. Kocur nigdy nie zasmakował prawdziwej wojny i lepiej, by do niej nie doszło. Szedł zaraz obok Malinowej Gwiazdy, czekając na jej kolejne słowa, być może ciekawsze od gadek o innych Klanach.

[Malinowy Nos]

- Klan Gromu... - westchnęła cicho. - Nie powiem, żeby nasze relacje były szczególnie wrogie, w końcu kocica z Klanu Gromu pomogła nam w potrzebie. - na tyle na ile jej pozwolono, w każdym razie. - Malinowe Chaszcze, była pomocnica Medyka z klanu Gromu, nauczyła Lśniącą Sadzawkę tego i owego. Bo uznała to za słuszne. Ale Błyskająca Gwiazda, ich Przywódca, zabronił jej dalszej pomocy. - zacisnęła mordkę w wąską kreskę.
- Nie wiem jak do końca powinnam to odebrać, ale jednego jestem pewna - Klan Wichru zapamięta to sobie. Być może przyjdzie kiedyś dzień, że Błyskająca Gwiazda będzie potrzebował pomocy, a wtedy spotka się z naszej strony z taką samą obojętnością. - wzruszyła leciutko ramionami. W końcu... jak wojownik Gwiezdnemu Klanowi tak Gwiezdny Klan wojownikowi, a w połączeniu z oskarżeniami wymierzonymi w Błyskającą Gwiazdę - o ile nie doczekamy się wkrótce gwałtownych zmian to Klan Wichru i Klan Gromu raczej nie prędko zostaną przyjaciółmi. - Poza tym doszły mnie słuchy, że Gromiakom nie można ufać. Ze strony Rzecznego Przywódcy. Nie mam z nimi wspólnej granicy, więc nie musimy się zbytnio martwić, ale... w razie czego zachowaj ostrożność przy Czterech Drzewach. - poleciła mu, uśmiechając się lekko.
- A skoro już jesteśmy przy temacie granic... zbliżamy się do tej z Klanem Rzeki. Rozciąga się mniej więcej od Podmokłego Brzegu do Płytkiej Dziury. Nie musisz póki co uczyć się tego na pamięć, wystarczy, że wyczujesz. Odetchnij głęboko. - poleciła terminatorowi, poruszając z lekka wąsami. - Czujesz ryby?

[Skrzecząca Mewa]

Zmarszczył brwi na wspomnienie o Malinowych Chaszczach. Czemu przywódca Gromu zabronił jej dalszej pomocy? Nieważne już, jaki był tego powód. Terminator zapamiętał sobie słowa mentorki. Na pewno nie będzie przychylniej patrzył na Gromiaków, skoro pałają do Klanu Wichru taką obojętnością. Otworzył lekko wargi, wdychając jak najwięcej powietrza. Czuć było podmokłą trawę i cuchnące ryby. Nie był to dla Skrzeczącej Łapy przyjemny zapach, więc w miarę możliwości starał się przytrzymywać kolejne wdechy. - Tak. I wilgoć - odparł. Z każdym kolejnym krokiem wyczuwał coraz mocniejszą woń granicy, gdzie oba Klany znakowały swoje tereny.

[Malinowy Nos]

- Klan Rzeki słynie właśnie z tego, że są wprawnymi pływakami i chętnie łowią ryby. Ich futra podobno są bardziej gładkie niż kotów, które ryb nie jedzą. Jak... u wydr. - poruszyła z rozbawieniem wąsami. - Widziałeś kiedyś wydrę? Zapamiętaj ten zapach, w każdym razie. Im silniejszy tym bliżej granicy się znajdujesz. Gdybyśmy poszli dalej zapach Klanu Wichru stopniowo by zanikł kompletnie by ustąpić woni Klanu Rzeki... ale nie zależy nam na drażnieniu sąsiadów, dlatego zostajemy na swoim terenie. - mrugnęła do kocurka porozumiewawczo. - Kodeks mówi, by nie wstępować na tereny cudzych Klanów i bronić swoich ziem przed intruzami. Z tego co pamiętam... rozmawialiśmy kiedyś już o Kodeksie. Coś pamiętasz?

[Skrzecząca Mewa]

Skrzecząca Łapa przestał rozglądać się po okolicy, zamiast tego wpatrywał się w zielone ślepia mentorki. - Nigdy nie widziałem wydry - zamyślił się, a w tym zamyśleniu przeanalizował swoje słowa i zauważył, że w sumie mógłby wcale się nie odzywać - przecież to logiczne, że nie widział jeszcze żadnych drapieżników, to dopiero pierwsza wyprawa poza obóz! W swojej głowie zobrazował smukłego kota, aż błyszczącego od ciągłego pływania. Kocur nawet nie wyobrażał sobie, jak okropne musi być pływanie! Woda jest zimna i powoduje, że wygląda się jak mokry szczur, brr!
Kodeks wojownika. Wiele razy o nim słyszał, nigdy jednak nie poznał w całości. Zakodował sobie co prawda jedną rzecz, o której właśnie wspomniała Malinowa Gwiazda - trzymanie się swoich granic. Spróbował przypomnieć sobie o dawnej rozmowie z przywódczynią i chociaż wspomnienie było raczej zamazane, to mógł określić, czego się wtedy nauczył. - Trzeba przeganiać intruzów z naszych ziem - powiedział krótko, bo o wiele lepiej zapamiętywało mu się krótkie, proste zdania, co było raczej oczywiste.

[Malinowy Nos]

Cóż, mógł widzieć martwą wydrę. Na stosie. Chociaż gdy o tym troszkę bardziej pomyśleć - faktycznie mało prawdopodobne. Łatwo było jej czasem zapomnieć, że Skrzek dopiero co trening rozpoczął i był dzisiaj poza obozem właściwie pierwszy raz. Ups.
- Jeszcze będziesz miał okazję. - odpowiedziała mu swobodnie, kiwnięcie głowy sygnalizując, że mogą iść dalej. I porozmawiać w trakcie o Kodeksie, chociaż troszkę, dopóki ciężarna Gwiazda nie straci oddechu. Póki jednak idą spacerkowym tempem nie powinno być problemu. - Bardzo dobrze. Musisz pamiętać też, że wojownik nie musi zabijać by zwyciężać swoje bitwy. Ale może. Na przykład gdy kot jest wyjęty spod Kodeksu, albo w obronie własnej. Samotnicy i włóczędzy żyjący poza Klanami nie żyją według naszych zasad i nie respektują Kodeksu, dlatego mogą stanowić śmiertelne zagrożenie. - wyjaśniła, miarowym krokiem prowadząc terminatora wzdłuż Rzecznej granicy. Miała w planie przejść się do Czterech Drzew... i prawdopodobnie wystarczy na dzisiaj. - A Klanu należy bronić nawet kosztem własnego życia - można zawierać przyjaźnie poza Klanem, ale musisz być lojalny wobec swojego. Mamy również zasadę, że wojownik nie może opuścić kocięcia w niebezpieczeństwa, nieważne czy pochodzi z wrogiego Klanu czy nie. Masz jakieś pytania do tej części?